The sleepthief

UP!!!

2009-09-19T12:38:00.000-07:00

Μια ακόμα "μαγική" ταινία από την Pixar. Πολύ συγκινητική και αισιόδοξη. Και μόνο η ιδέα ενός ανθρώπου που δένει το σπίτι του σε μπαλόνια σε ταξιδεύει...

Διήμερο Φεστιβάλ στο Φράγμα Παναγιώτικο

2009-07-24T12:26:00.001-07:00

Επιτέλους έπειτα από 4 γεμάτες εβδομάδες τέλειωσαν τα καλοκαιρινά μαθήματα. Τελικά δεν ήταν και τόσο εξαντλητικά, αν εξαιρέσεις το καλοκαιρινό πρωινό ξύπνημα στις 7.
Τώρα μπορώ να ξεκουραστώ χωρίς καμία ενοχή, τουλάχιστον για 20 περίπου μέρες αφού μετά ξεκινάνε πάλι τα διαβάσματα. Τώρα το καλοκαιρινό πρόγραμμα δεν έχει άλγεβρα, ανάλυση και Χημεία, αλλά Εύβοια, Πάρο, Πόρο και φυσικά Πήλιο.

Δυστυχώς δεν θα μπορέσω να είμαι αύριο στο Πήλιο και στο αγαπημένο μου χωριό Νεοχώρι όπου πραγματοποιείται το διήμερο περιβαλλοντικό και πολιτιστικό φεστιβάλ στο φράγμα Παναγιώτικο (βλ. προηγούμενη ανάρτηση) . Σήμερα είχε τους "Μουσικούς Ιχνηλάτες", ένα συγκρότημα του Βόλου και το Σωκράτη Μάλαμα (!) και αύριο το Σάββατο το βολιώτικο συγκρότημα Red Wine Band με το Θανάση Παπακωνσταντίνου. Στη λίμνη μάλιστα θα γίνει επέιδηξη καγιάκ και ο κόσμος θα μπορεί να μπαίνει στις βάρκες και να κάνει μια βαρκάδα στη λίμνη, ενώ θα υπάρχει και η δυνατότητα ίππευσης αλόγων από τον ιππευτικό όμιλο μηλεών.
http://www.taxydromos.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001001&nodeId=2&articleId=17238

Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι δεν θα είμαι εκεί, όμως από ότι έμαθα αυτό το φεστιβάλ έχει ήδη καθιερωθεί οπότε ίσως να υπάρχει και επόμενη ευκαιρία....
Μέχρι τότε καλό καλοκαίρι!!!

Καλοκαίρι??? όχι ακόμα...

2009-06-16T12:19:00.000-07:00

Τέλειωσαν επιτέλους οι εξετάσεις!!!
Τώρα όμως αρχίζουν τα καλοκαιρινά, το οποίο σημαίνει ότι για ένα μήνα θα πρέπει να πηγαίνω κάθε μέρα στην ομόνοια και ουσιαστικά να έχω μόνο ένα μήνα διακοπών , τον Αύγουστο
Δύσκολα τα πράγματα πλέον...
Από εδώ και μπρός τελειώνουν τα γερμανικά, το τσέλο και οι κάθε είδους εξωσχολικές δραστηριότητες. Αυτό το χρόνο θα πατήσουμε pause στη ζωή. Αυτό το χρόνο θα προσπαθήσουμε να εξασφαλίσουμε μια ολόκληρη ζωή...
Αναγκαζόμαστε να επιλέξουμε ένα επάγγελμα που θα καθορίσει όλη μας τη ζωή, χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς θέλουμε και τι ακριβώς μας ταιριάζει.
Ότι όμωςς και να πούμε, όσο και αν δεν μας αρέσει, οι Πανελλήνιες υπάρχουν και θα πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε για να επιτύχουμε. Να δώσουμε το 100% των δυνάμεών μας και ότι βγει...

Και αν αρχίσουμε να απελπιζόμαστε, όταν μέσα στο κατακαλόκαιρο διαβάζουμε τόννους βιβλίων, ας σκεφτούμε ότι ίσως την ίδια ώρα και στιγμή, τον επόμενο χρόνο θα ξεκουραζόμαστε σε κάποια χρυσαφένια παραλία του Αιγαίου...

Υ.Γ: Όπως καταλάβατε όλα αυτά τα έγραψα πιο πολύ για μένα, για να πείσω τον εαυτό μου και να του δώσω κουράγιο, γιατί όπως και να το κάνουμε είναι άδικο να διαβάζεις μια ολόκληρη χρονιά, χωρίς να είσαι σίγουρος ότι στο τέλος θα βγεις κερδισμένος...
Υ.Γ2: Σιγά-σιγά επισκέπτομαι το blog μου κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα, που να ξεκινήσει η τρίτη λυκείου... μου φαίνεται θα βάλω λουκέτο...

2009-04-16T15:18:00.000-07:00

Καλό Πάσχα σε όλους !!!

η φωτογραφία είναι από βιτρίνα στο Σάλτσμπουργκ όπου ήμουν πρόσφατα. Λεπτομέρειες προσεχώς....

Διήμερη στη Ναύπακτο και την Πάτρα

2009-03-03T12:36:00.000-08:00

Γρήγορα!
Πρέπει να προλάβω το λεωφορείο ειδ' άλλως θα χάσω την εκδρομή
Και όλα αυτά επειδή δεν έβρισκα το αγαπημένο μου φουτερ (το οποίο ξετρύπωσε στο παρά πέντε το γατί κάτω από το κρεβάτι, να 'ναι καλά)...

Πάλι πρόλαβα για λίγο. Ευτυχώς.
Ξεκινάμε λοιπόν!

Κατ' αρχάς το ταξίδι ήταν πολύ ωραίο, όχι τόσο λόγω αυτών που βλέπαμε έξω, αλλά χάρη στα videoclip που έβαζε ο οδηγός (Ζουζουνια και άλλα τέτοια ωραία, της ηλικίας μας...). Μετά είδαμε το "Της κακομοίρας" με τον Χατζηχρήστο (πολλοστή φορά που τη βλέπω, ωραίο αλλά με πήρε αναγκαστικά λίγο και ο ύπνος...) και μετά ενώ πλησιάζαμε τη γέφυρα Ρίο -Αντίρριο είδαμε το σχετικό ντοκιμαντέρ.

Η γέφυρα ήταν τέλεια! Τόσα χρόνια και το είχα καημό που δεν είχα περάσει, επιτέλους ήγγικεν η ώρα!!! Είδαμε την έκθεση, βγήκαμε φωτογραφίες και ξανά μέσα στο λεωφορείο για Ναύπακτο.

Η Ναύπακτος ήταν μια πολύ ωραία γραφική πόλη, με ένα από τα λίγα κάστρα με 5 γραμμές οχυρώσεων, ένα πανέμορφο παλιό λιμανάκι και μια τεράστια βοτσαλωτή παραλία. Εγώ και ο κολλητός μου, ο Σ., αφού φάγαμε κάτι υπέροχες κρέπες βγήκαμε φωτογραφία σε κάθε τειχαλάκι, κανόνι, πύλη και πυργάκι της Ναυπάκτου με αποτέλεσμα η μπαταρία της ψηφιακής να τα έχει φτύσει μέσα σε 2 μόλις ώρες (βέβαια των φρονίμων τα παιδία πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, δεν ξέρω αν κολλάει, εννοώ όμως ότι είχα πάρει και ανταλλακτική μπαταρία...). Δείτε μια καλλιτεχνική:

Στην Πάτρα φτάσαμε το απόγευμα. Βασικά δεν μέναμε στην Πάτρα (κρίμα!) αλλά σε μιά κοντινή κωμόπολη, τον Ψαθόπυργο, σε ένα ωραίο και απλό ξενοδοχείο.
Ξεκινήσαμε λοιπόν να πηγαίνουμε από δωμάτιο σε δωμάτιο, να δανειζόμαστε σαμπουάν, να βάζουμε μουσική και να κάνουμε κάθε είδους βλακείες (το καλύτερο κομμάτι της εκδρομής ίσως).
Ξεκουραστήκαμε λίγο και μετά ετοιμαστήκαμε για τη νυχτερινή έξοδο. Αυτή η νυχτερινή έξοδος είχε πάρει διαστάσεις θρύλου: άλλοι έλεγαν ότι θα παν σε club, άλλοι ότι θα πιουν και θα μεθύσουν και βέβαια υπήρχαν και άλλοι με όχι και τόσο αθθώες ιδδέες. Οι καθηγητές έλεγαν να πάμε σε ένα ρεμπετάδικο με ζωντανή μουσική. όπως καταλαβαίνετε δεν ενθουσιαστήκαμε κιόλας. Σιγά-σιγά όλο και κάποιος έφυγε. τελικά στο μαγαζί πήγαν μόνο οι καθηγητές. Οι περισσότεροι ακολούθησαν τον Σ. , ο οποίος εκτός από το να βγάζει πόσες φωτογραφίες τον εαυτό του έχει και δίκτυο φίλων σε όλη την Ελλάδα, από την Ορεστιάδα ώς την Καλαμάτα, η Πάτρα θα του ξέφευγε;;; Συνάντησε λοιπόν μια κοπέλα η οποία του σύστησε το ίδιο μαγαζί που έλεγαν και οι καθηγητές, το "Μαρκάτο". Ε, δεν ήταν τελικά ρεμπετάδικο. Είχε ζωντανή κλασική έντεχνη μουσική που παίζουν σταθμοί όπως ο Μελωδία: Αρβανιτάκη, Τσαλιγοπούλου, Σαββόπουλος κτλ. Όμως το πιο ωραίο ήταν το περιβάλλον: ισόγειο και 2 όροφοι με ανοίγματα για να βλέπεις τι γίνεται κάτω, ενώ στους τοίχους και στα τραπέζια είχε αφίσες από ελληνικές ταινίες του '60 (το δικό μας τραπέζι είχε τη "Θεία απ' το Σικάγο" ). Φάγαμε, μιλήσαμε και χαλαρώσαμε, προτού πάρουμε το δρόμο του γυρισμού. Τελικά μας άφησαν μέχρι τις 1.30 και πραγματικά δε χρειαζόταν να καθίσουμε άλλο, αφού ήδη κάποιοι νύσταζαν.
Πίσω στο ξενοδοχείο λοιπόν για τον δεύτερο γύρο αυτής της θρυλικής βραδιάς, ο οποίος δεν εξελίχθηκε όπως τον περιμέναμε. Μέρες πριν διοργανώναμε ένα μεταμεσονύκτιο παιχνίδι πόκερ που υποτίθεται ότι θα κρατούσε όλο το βράδυ, αλλά σε αντίθεση με αυτούς που είχαν έρθει εξοπλισμένοι με τράπουλες και μάρκες στην εκδρομή, κάποιοι άρχισαν να αισθάνονται κουρασμένοι. Τζίφος λοιπόν. Κάθισα στο δωμάτιο και ειλικρινά κατάλαβα τι σημαίνει να μην έχει τίποτα καλό η τηλεόραση. Βαρέθηκα, αλλά δεν με έπαιρνε και ο ύπνος, έτσι κάθισα και μιλούσα με το Σ., ενώ περιμέναμε τον τρίτο του δωματίου, τον Μ. αποκαλούμενο και "προδότη, αφού ήταν συνέχεια στα διπλανά δωμάτια ,ι να έρθει να κοιμηθεί. Βέβαια θα μπορούσαμε να κάναμε κανένα πάρτυ, αλλά τι νόημα θα είχε, αφού ως γνωστόν το σχολείο μου δεν έχει κορίτσια, ενώ οι μουσικές προτιμήσεις μας είναι η μέρα με τη νύχτα. Από Γονίδη μέχρι μέταλλο βαρύ και ασήκωτο.. Άστο λοιπόν.
Κοιμήθηκα στις 4 και ξύπνησα 5 ώρες μετά για το πρωινό, έτοιμος να περάσω όσο καλύτερα μπορώ αυτές τις ώρες που απομένουν, και τα κατάφερα! Αρχικά πήγαμε στην εκκλησία του Αγ. Ανδρέα. Πολύ ωραίος και μεγαλοπρεπής ναός με ενδιαφέρουσα αγιογράφηση. Συγκρατώ την εικόνα της Παναγίας στο ιερό που "σκεπάζει" την πόλη της Πάτρας.
Βγάζουμε τις απαραίτητες φωτογραφίες έξω απ' το ναό και επιβιβαζόμαστε στο λεωφορείο με προορισμό την οινοποιία Αχάια-Κλάους. Στο δρόμο συναντάμε και το υπέροχο παμπελοποννησιακό στάδιο, ενώ 5 λεπτά μετά βρισκόμαστε έξω απ την πέτρινη πύλη της οινοποιίας. Εδώ βρισκόμαστε σε ένα άλλο κόσμο. Μόλις λίγα χιλιόμετρα έξω απ' την Πάτρα και λες και ο χρόνος έχει σταματήσει (πολύ συνηθισμένη έκφραση, αλλά ταιριάζει..). Πέτρινα σκοτεινά κτήρια με μυρωδιά ώριμης μαυροδάφνης να γεμίζει το χώρο με τα μεγάλα δρύινα βαρέλια. Αν και προσωπικά δεν πίνω τίποτα οινοπνευματώδες (ούτε και ανθρακικό, απλώς δεν μ' αρέσει, δεν ξέρω γιατί..) και η γεύση του κρασιού δεν με συγκινεί, βρισκόμενος σ' αυτό το χώρο κατάλαβα γιατί το κρασί είναι μια ιεροτελεστία με χιλιάδες "πιστούς". Σ' αυτό βοήθησε και η πολύ καλή ξεναγός η οποία με απλά λόγια μας είπε όσα θέλαμε να μάθουμε. Η οινοποιία ιδρύθηκε το 1861 από το Γερμανό Κλάους, ο οποίος έδωσε την ονομασία "Μαυροδάφνη" στην γνωστότερη ποικιλία της οινοποιίας, από το όνομα μιας Ελληνίδας που αγάπησε. Τα βαρέλια χρονολογούνται από τα τέλη του 19ου αιώνα και είναι από τα παλαιότερα του κόσμου. Είναι ταξινομημένα κατά χρονολογία παραγωγής και το κρασί που εξατμίζεται από κάθε βαρέλι συμπληρώνεται από κρασί της επόμενης χρονιάς. ¨Ετσι υπάρχει μια συνέχεια. Εντύπωση μου κάνανε τα τεράστια σκαλιστά βαρέλια, καθώς και τα πολλά μικρότερα που ήταν αφιερωμένα σε σημαντικές προσωπικότητες που πέρασαν από την οινοποιία (όπως ο πατριάρχης, η Νάντια Κομανέντσι, Ο Κάρολος Παπούλιας και άλλοι.) Ιστορικό ανέκδοτο: Το '40 οι Γερμανοί σεβάστηκαν την οινοποιία και έβαλαν και φρουρά να την προσέχει, ήταν βλέπετε Γερμανός ο Κλάους, ενώ επίσης πολλά βαρέλια ήταν αφιερωμένα σε Γερμανούς, οπότε λογικό... Μετά πήγαμε στην κάβα, ένα πολύ όμορφα διατηρημένο χώρο με πολύ ωραία θέα στην πόλη της Πάτρας, απ' όπου και προμηθευτήκαμε κρασιά, με πρώτο και καλύτερο την τοπική Μαυροδάφνη Κλάους.
Κάναμε μια τελευταία βόλτα στην πόλη της Πάτρας, φάγαμε και βγήκαμε φωτογραφίες. Για την Πάτρα, αυτά τα πράγματα διαπίστωσα:
το καρναβάλι έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ σημασία για την Πάτρα
έχει πολλές πλατείες (φοβερή η πλατεία ρολογιού, την λάτρεψα)
έχει πολλή καλή ρυμοτομία
αν και δίπλα στη θάλασσα είναι λίγο αποκομμένη απ' αυτή
έχει πολλούς μετανάστες και δυστυχώς και χρήστες ναρκωτικών
έχει άναρχη δόμηση.
Είναι μια μεγάλη επαρχιωτική πόλη, με πολυκατοικίες, γεμάτη ταμπέλες, λίγα όμορφα σπίτια αλλά κυρίως χωρίς κάποιο ιδιαίτερο χρώμα. Αυτήν την εντύπωση μου έδωσε τις 2 μέρες που την είδα.

Έφτασε η ώρα να μπούμε στο λεωφορείο και να πάρουμε το δρόμο του γυρισμού. Η εκδρομή όμως δεν τέλειωσε! Ο οδηγός-DJ άρχισε να βάζει βαριά λαικά όπως "Αχάριστη και αλήτισσα", "Θέε μου την δεύτερη φορά" και άλλα πολλά και φυσικά έγινε ο ΧΑΜΟΣ. Αν και δεν ακούω τέτοια μουσική ήταν υπέροχα, αφού έφτασα σε σημείο να τραγουδώ και εγώ:
Αχάριστη κι αλήτισσα
για πες μου τι σου ζήτησα;
μια αγάπη, μια παρηγοριά..
(δεν θυμάμαι τι λέει μετα...)
Είχα και εγώ φέρει τα ηχεία του ipod και βάζαμε Ρουβα και άλλα τέτοια, με αποτέλεσμα το λεωφορείο να έχει φτάσει στο τσακίρ κέφι. Μέχρι και ζειμπέκικο χόρεψαν μερικοί (εγώ βαρούσα παλαμάκια...).
Ευχαριστίσαμε τους καθηγητές που ήταν τόσο καλοί μαζί μας (ήμασταν όμως και εμείς καλοί)
και ευχόμασταν να πετύχουμε κανένα μποτιλιάρισμα για να φτάσουμε όσο πιο αργά μπορούμε στην Αθήνα. όμως όπως λέει και η Nelly Furtado (ψιλοάσχετο...)
All good things come to an end...

Υ.Γ: Επίσης τα καλά πράγματα αργούν (πχ να γραφτούν). Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

2009-02-22T13:23:00.000-08:00

Επιτέλους αύριο θα ζήσει άσπρη μέρα σχεδόν όλη η χώρα.
Χιόνια στα ορεινά και στην Αθήνα, δυστυχώς όμως μόνο στα βόρεια προάστια.
Τουλάχιστον θα χιονίσει στο σχολείο μου, επιτέλους!!!

Οι θερμοκρασίες σε πολλές περιοχές της Αττικής θα είναι υπό το μηδέν και η υγρασία πάνω από το 80% οπότε...βάλτε κασκόλ, σκουφιά παλτά και γάντια και βγείτε να φτιάξετε χιονάνθρωπος, ποτέ δεν είναι αργά....

Α! Και προσπαθήστε να διακρίνετε τις χιονονιφάδες που θα πέφτουν στο μπουφάν σας. Μερικές φαίνονται και με το μάτι και έχουν υπέροχα σχέδια. Οι υπόλοιποι φτιάξτε χάρτινες χιονονιφάδες που είναι και πολύ ωραίες σαν διακοσμητικά . Περιμένω αποτελέσματα! Άντε, όσο είναι καιρός, γιατί όπου να' ναι φτάνουμε στην Άνοιξη. Πάει ο Χειμώνας...

Είμαι ο scrat και μόλις τελείωσα!
Ορίστε δεν έχετε καμία ανάγκη την Πετρούλα, αφού το thesleepthief.blogspot.com σας προσφέρει και μετεωρολογικό δελτίο. Καινοτομούμε !!!

Βία στη Βία ;;;

2009-01-20T23:24:00.000-08:00

Μεσημέρι Παρασκευής, πριν από μερικές μέρες, όταν η Αθήνα έβραζε από τις εκδηλώσεις οργής για τον άδικο θάνατο του Αλέξη.

Το τρένο αφήνει πίσω το σταθμό του Αγ. Ελευθερίου και πλησιάζει τα Κάτω Πατήσια
Ξαφνικά ένας κρότος ακούγεται από το διπλανό βαγόνι, σαν κάτι να έσπασε.
Το τρένο σταματάει στο σταθμό και απ' το βαγόνι βγαίνει ένα αιμόφυρτο νεαρό ζευγάρι , ένας άνδρας και μια κοπέλα με το πρόσωπό τους μες τα αίματα...

Τι είχε γίνει;;;
Απλούστατα, 2-3 παιδιά της ηλικίας μου έριξαν μια πέτρα στο τρένο όταν αυτό περνούσε μια γέφυρα. Το τζάμι έσπασε με αποτέλεσμα να τραυματίσει αυτούς που βρίσκονταν δίπλα του.
Ένα απλό περιστατικό των ημερών, ενδεικτικό του τι γινόταν την Αθήνα εκείνες τις μέρες.

Θέλω λοιπόν τώρα, που ησύχασαν λίγο τα πνεύματα, να ρωτήσω όλους αυτούς που άμεσα ή έμμεσα στηρίζουν και επικροτούν τέτοιες ενέργειες: Σε τι αντιτάχθηκαν αυτά τα παιδιά, για ποιο λόγω πέταξαν αυτή τη πέτρα; Με αυτό τον τρόπο τι κατάφεραν; Ήταν μια γροθιά στον καπιταλισμό και το πολιτικό κατεστημένο ή μια γροθιά χωρίς λόγω σε έναν ανυποψίαστο πολίτη;Και είναι άραγε αυτός ο σωστός τρόπος διαμαρτυρίας;;;

Κακά τα ψέμματα, ας λένε τα κανάλια, οι εφημερίδες και τα ραδιόφωνα ότι θέλουν, εγώ αυτές τις μέρες δεν είδα καμία εξέγερση των νέων των 700ευρώ που αγωνιούν για το μέλλον τους, . Είναι η εξέγερση μιας γενιάς που έχοντας βαρεθεί το hi5 και το facebook, τα ακριβά κινητά και MP3, τις 7 ώρες του σχολείο και τις άλλες τόσες του φροντηστήριου και μια ζωή μέσα σε 4 οθόνες και όχι τοίχους , ψάχνει μια ευκαιρία να εκτονωθεί , μια ευκαιρία να κάνει κάτι που θα έχει να το λέει . Άλλωστε οι καταλήψεις πλέον είναι πολύ συνηθισμένες, τίποτα το ιδιαίτερο...
Το να πάς όμως στη διαδήλωση, να παίξεις ξύλο με τους αστυνομικούς, να προλάβεις να κλέψεις και κανα gadget από τα λεηλατημένα καταστήματα ηλεκτρονικών του κέντρου ακούγεται πιο ενδιαφέρον και πιο ηρωικό. Δεν λέω ψέμματα, στο σχολείο και το φροντιστήριο αυτά άκουγα, ενώ όταν ρώταγα τα παιδιά γιατί πήγαν στη διαδήλωση μου απάνταγαν όλα με τις ίδιες 3 λέξεις: Για τον Αλέξη...
Για τον Αλέξη..., αυτό. Κανείς δε κάθισε να σκεφτεί όλα όσα έγιναν, να μελετήσει με κριτική άποψη τα γεγονότα και να μην πιστεύει ότι του πλασάρει η T.V. Λίγοι ήταν αυτοί που το είχαν "μελετήσει" το θέμα, λίγοι ήξεραν γιατί επαναστατούν, και σ' αυτούς τους λίγους λέω μπράβο, γιατί αν και μπορεί να μη συμφωνώ με τις απόψεις τους, τους επιβραβεύω που πιστεύουν σε κάποιες αξίες και ιδανικά και πράττουν με γνώμονα αυτές.

"Οι αστυνομικοί χρησιμοποιούν βία με το παραμικρό".
Εσύ λοιπόν μην χτυπάς τους άλλους
"Οι αστυνομικοί είναι φασίστες".
Ωραία, μην γίνεσαι λοιπόν και εσύ σαν κι αυτούς.
"Δεν υπάρχει δημοκρατία".
Αγωνίσου τουλάχιστον εσύ να φέρεσαι δημοκρατικά.
Φερσου σαν ανώτερος. Κάνε όσα δεν κάνουν οι άλλοι.
Και στην τελική αν είναι όλοι τους μ....ες, όπως κατηγορείς συνέχεια, προσπάθησε εσύ να μην είσαι.

Και πλέον δεν μπορούμε να τα δικαιολογούμε όλα.
Όσα έγιναν δεν είναι προς τιμήν αυτής της γενιάς, αλλά αντιθέτως κατά της. Σαν έφηβος ντρέπομαι για όσα έγιναν. Ντρέπομαι για την κατάντια αυτής της χώρα. Και εγώ αγωνιώ για το μέλλον μου. Kαι εγώ λυπήθηκα για τον άδικο χαμό του Αλέξη. Και εγώ αγανάκτησα με την αστυνομία και όλη την πολιτική ηγεσία της χώρας.

Όμως ποτέ δεν πίστευσα ότι σπάζοντας καταστήματα απλών εμπόρων, ξηλώνοντας πεζοδρόμια, σκαλιά και μάρμαρα για να πάρω πολεμοφόδια, βάζοντας φωτιές σε κάδους, καίγοντας την ελληνική σημαία ( που στο κάτω κάτω δε φταίει για τίποτα από όσα συμβαίνουν ) και βρίζοντας όλους τους αστυνομικούς ανεξαιρέτως αντιτάσσομαι σε όσα γίνονται σ' αυτή τη χώρα.

Και όχι σε καμία περίπτωση δεν αποδέχτηκα ποτέ το σύνθημα "Βία στη βία"...

Το χριστουγεννιάτικο (άντε πες πρωτοχρονιάτικο) δώρο

2009-01-01T13:16:00.000-08:00

Καλή χρονιά!
Εύχομαι το 2009 να είναι ένα ευτυχισμένο και δημιουργικό έτος χωρίς πολέμους και αναταραχές και να φέρει στις ψυχές των ανθρώπων παντοτινή ειρήνη και γαλήνη

(και αν γίνεται να οδηγήσει και μερικές ψυχες στο blog μου γιατί έχει πιάσει αράχνες...)
Υ.Γ1: ΠΕΤΥΧΑ ΤΟ ΦΛΟΥΡΙ !!!!!!! , έχω να το τύχω απ' όταν γεννήθηκα, πιστεύστε με είναι πολύ δύσκολο να το τύχεις, ειδικά άμα η βασιλόπιτα είναι για 13 άτομα... τι να πω, ελπίζω να μου φέρει τύχη, τη χρειάζομαι άλλωστε
Υ.Γ2: Μα δεν είναι πολύ γλυκό αυτό το κουνελλάκι;;;

Έρχονται Χριστούγεννα...

2008-12-24T08:28:00.000-08:00

Άλλη μια δύσκολη μέρα πέρασε...
Το δρόμο έχει πλημμυρίσει η γνώριμη μυρωδιά των μελομακάρονων που μόλις βγήκαν απ' το φούρνο, ανακατωμένη με την υγρασία που επικρατεί στην ατμόσφαιρα. Καθώς περπατά παρατηρεί τα στολισμέαη δέντρα των καταστημάτων που ξεχωρίζουν μέσα από τις βαρυφωρτωμένες βιτρίνες τους. Του φαίνονται όλα τόσο ψεύτικα, άψυχα και ομοιόμορφα, χωρίς κανένα ενδιαφέρον. "Τουλάχιστον το δικό μου έχει κάτι ..." σκέφτεται. Αρχίζει να σιγοτραγουδά το αγαπημένο του μελαγχολικό τραγούδι χωρίς να έχει αντιληφθεί την παρουσία μιας γριούλας, που τώρα τον κοιτά κάπως περίεργα. Κάνει πως χασμουριέται και συνεχίζει το δρόμο του.
Φτάνει στο σπίτι. Χτυπάει ρυθμικά την ξύλινη πόρτα. Στο μεταξύ το γατί έχει ήδη προλάβει να πάρει την κατάλληλη θέση έτσι ώστε με το που θα ανοίξει η πόρτα να προλάβει να χωθεί μέσα. Πάει και κάθεται δίπλα στο έλατο. Είναι μεγάλο και πραγματικό, φορτωμένο με εκατοντάδες μικρά, αστραφτερά μπιχλιμπιδάκια. Δίπλα στη γλάστρα του, περιμετρικά βρίσκονται πολλές πολύχρωμες σακούλες και κουτάκια. "Καταναλωτισμός", σκέφτεται... ή μήπως αγάπη; Επικεντρώνει την προσοχή του στα λαμπάκια φούσκες του δέντρου που ο ίδιος έχει διαλέξει Του αρέσει να τα ρυθμίζει έτσι ώστε να αναβοσβήνουν αργά - αργά. Προσπαθεί να κρατήσει την εικόνα που έχουν λίγο πριν σβήσουν. Μικρές μαγικές φλογίτσες εδώ κι εκεί. Σκοτάδι για λίγο... Το μόνο που φωτίζει για αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα το δωμάτιο είναι τα δύο κεράκια που βρίσκονται μπροστά από τη φάτνη και φωτίζουν με ένα απόκοσμο φως τις μορφές του Ιωσήφ και της Παναγίας.
Και τότε θυμήθηκε ότι κάπου, κάποτε, κάπως ένας Θεός γεννήθηκε...

Το Τέλος της "ξεμπλόγκαρε" εποχής. Αρχή της "μετά-ξεμπλόγκαρε" (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!)

2008-10-26T21:40:00.000-07:00

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά αφορμή για να φτιαχτεί αυτό το blog ήταν ο διαγωνισμός "ξεμπλόγκαρε", ένας διαγωνισμός μαθητικών ιστολογίων...
Δυστυχώς δεν κατάφερα να διακριθώ στην κατηγορία του Λυκείου (τουλάχιστον ήμουν στη λίστα με τα "αξιόλογα blogs"), αλλά αυτό δεν με πολυ ενόχλησε. Αυτό που με εκνεύρισε είναι το γεγονός ότι τελικά βραβεύτηκε ένα ιστολόγιο (το http://xouakina.blogspot.com/) που κατά γενική ομολογία δεν τηρούσε βασικούς όρους του διαγωνισμού, με σημαντικότερο όλων το ότι συνέχισε να ενημερώνεται με διάφορα άρθρα, ενώ ο διαγωνισμός είχε λήξει και τα ιστολόγια αξιολογόντουσαν από την κριτική επιτροπή. Ήταν τόσο οφθαλμοφανές ότι αυτό το blog δεν τηρούσε τους όρους που αρχικά απόρησα. Βρήκα όμως 5-6 παιδιά από άλλα Blogs που και αυτά είχαν καταλάβει την αδικία και ξεκινήσαμε να διαμαρτυρόμαστε. Στείλαμε mails, τηλεφωνήσαμε, ήρθαμε σε προσωπική επαφή με τους υπεύθυνους (την κα.Παλούκου και τον κ. Ασημακόπουλο), αλλά μάταια. Τίποτα δεν άλλαξε...
Να μην τα πολυλογώ, τελικά μας είπαν ότι θα γίνει επαναξιολόγηση. Δεν εξηγήται το πόσο χαρήκαμε. Πιστεύσαμε ότι "νικήσαμε", ότι δικαιωθήκαμε, αλλά δυστυχώς δεν ήταν έτσι ακριβώς... Ξαφνικά (και ενώ στην ιστοσελίδα του διαγωνισμού δεν έγραφε τίποτα) έγινε η τελετή βράβευσης στα κρυφά και σε κλειστό οικογενειακό κύκλο. Γιατί άραγε;;;
Στείλαμε μαιλ ξανά και ξανά αλλά τίποτα. Δεν μπαίνουν καν στον κόπο να μας απαντήσουν.
Δυστυχώς κανείς δε μας υπολογίζει.

Τέλος πάντων...
Ξεκρεμάμε το πανάρχαιο ποστ του καλοκαιριού και ξεκινάμε απ' την αρχή. Άλλωστε αυτό το blog δε γράφτηκε για το ξεμπλόγκαρε, γράφτηκε για μενα, τον Sleepthief, και πάντα θα βρίσκω λίγο χρόνο ανάμεσα στα δύσκολα μαθήματα, στο φροντηστήριο, στο τσέλλο και στα γερμανικα για να γράφω και να ξεχνιέμαι...
Ακόμη και μετά τα μεσάνυχτα, όταν όλοι θα κοιμούνται...

Ξεκινάμε λοιπόν όπως παλιά!

Νεο Πολιτιστικό Κέντρο Μοσχάτου

2008-06-23T12:16:00.000-07:00

Το νέο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Μοσχάτου χτίζεται στον οικισμό "Προσφυγικά" σε ένα οικόπεδο 720 τ.μ, δίπλα στο πάρκο Γεννηματά. Το Πολιτιστικό Κέντρο θα έχει:

χώρο θεάτρου
αίθουσες πολλαπλών χρήσεων
γραφειακούς και βοηθητικούς χώρους

Αναμένεται να φιλοξενήσει πλήθος εκδηλώσεων όπως:

κινηματογραφικές και θεατρικές παραστάσεις
διαλέξεις
κοντσέρτα
εκθέσεις βιβλίου, γλυπτικής, φωτογραφίας, ζωγραφικής

Είναι σίγουρο ότι το νέο Πολιτιστικό κέντρο θα εξυπηρετήσει όχι μόνο τους κατοίκους των "Προσφυγικών", αλλά όλους τους δημότες του Μοσχάτου και των γύρω περιοχών

Το νέο Πολιτιστικό Κέντρο φτίαχνεται....

Εργασία στην Τεχνολογία: "Μακέτα ενός υδροηλεκτρικού φράγματος

2008-06-23T04:40:00.000-07:00

Με την μακέτα που έφτιαξα προσπάθησα να δώσω την εικόνα ενός υδροηλεκτρικού σταθμού. Ας δούμε πώς την κατασκεύασα. Το πρώτο που έκανα ήταν να ζητήσω από τον μαραγκό ένα χοντρό νοβοπάν. Μετά άρχισα την κατασκευή του φράγματος. Πήρα καλλιτεχνικό γύψο, μια λεκάνη κι ένα μπολ με ‘κύματα’. Έβαλα το μπολ μες τη λεκάνη και έριξα το μίγμα του γύψου και του νερού. Σε λίγο το φράγμα ήταν έτοιμο. Ύστερα σκέφτηκα πως πρέπει να φτιάξω το σχέδιο της μακέτας. Οπότε πήρα μια κιμωλία και σχεδίασα πάνω στο μαύρο νοβοπάν όλα τα πράγματα που θα φτιάξω. Αφού το έκανα κι αυτό πήρα εφημερίδες, τις τσαλάκωσα και τις κόλλησα μα σελοτέιπ πάνω στη βάση . Έτσι έφτιαξα τον σκελετό. Για την κάλυψη του σκελετού έκανα το εξής : πήρα μια εφημερίδα, την δίπλωσα στη μέση κι έκοψα λουρίδες χαρτί πλάτους 2,5-5εκάτοστών ως τη μέση. Μετά χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο πινέλο μπογιάτισα με ατλακόλ (μια άσπρη, πολύ γερή κόλλα) όλο τον σκελετό της μακέτας εκτός από ένα τετράγωνο στην άκρη. Πάνω από την κόλλα έστρωσα τις λουρίδες της εφημερίδας και έβγαλα το έργο μου έξω να στεγνώσει. Αυτό έγινε 2 φορές . Για να φτιάξω το χωριό πήρα ένα χοντρό χαρτί και το ακούμπησα ως βάση. Το κόλλησα καλά και πάνω του σχεδίασα τα σπίτια. Αυτά έγιναν από σκληρό χαρτί που το δίπλωσα 4 φορές (και κάτι, για να διπλωθεί καλύτερα). Μετά έκανα τρύπες για την πόρτα και τα παράθυρα. Οι σκεπές των σπιτιών είναι από πηλό που στεγνώνει στο χέρι. Αφού τις κόλλησα στα σπίτια, με μια οδοντογλυφίδα τους έκανα σχέδια σαν κεραμίδια. Μετά απ’ αυτό το βήμα άρχισε το στόλισμα –που ομολογώ πως ήταν πολύ ευχάριστο - .Κάλυψα όλο το έργο με ατλακόλ και μετά άρχισα να το ψεκάζω με διάφορα μπαχαρικά ,σκόνες και υλικά επίστρωσης μακέτας. Μικρά προβλήματα αντιμετώπισα με τα λαμπάκια (πως θα περάσουν από το χωριό) και με το μετασχηματιστή που τελικά τον έφτιαξα από καλάι αλλά αργά το βράδυ(στις 4:00) τελείωσα. Το πρωί αγόρασα το μπλε κερί σκόνη, το έβρασα και το έχυσα. Έτσι και η λίμνη ήταν έτοιμη.

ΜΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ ΜΟΣΧΑΤΟ

2008-06-22T23:28:00.000-07:00

Ήταν Παρασκευή 13 Ιουνίου και πηγαίνοντας σε ένα γηπεδάκι να παίξω, είδα τα παρακάτω λόγια γραμμένα σε ένα χαρτόνι:

9-5-08

ώρα 8

Άφρεν 9 χρονών

να τον θυμάστε

Ήταν ένα μνημείο αποτελούμενο από λίγα ψεύτικα λουλούδια και ένα χαρτόνι Ύστερα είδα και κάτι άλλο,τα εξής λόγια γραμμένα σε ένα μεγάλο μπλε πανό με άσπρα γράμματα :

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙ ΦΙΛΟΙ

ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Στο απέναντι πεζοδρόμιο ήταν μερικά λουλούδια και πάνω σε μια κολόνα ήταν ένα χαρτί που έλεγε το πότε γινόταν η κηδεία ,που κ.τ.λ.. Μόλις πήγα σπίτι μου η μητέρα μου, μου είπε ότι το ήξερε. Μου είπε πως ένα παιδί 19 χρονών , ο Δημήτριος Λαγκαδάς γύρναγε από το σπίτι του παππού και της γιαγιάς, στο δικό του για να δειπνήσει και εκεί που έτρεχε με το μηχανάκι του είδε ένα τσιγγανάκι να πετάγεται στον δρόμο χωρίς να προσέχει(ο Άφρεν), κι έτσι το παιδί με το μηχανάκι παρέσυρε το άλλο παιδί στην ρόδα του και η τραγωδία δεν άργησε να γίνει… Δεν έφτανε μόνο αυτό. Ο Δημήτρης έχασε την ισορροπία του κι έτσι έπεσε από το μηχανάκι και σκωτώθηκε. Ο Άφρεν νοσηλεύτηκε στο κρατικό νοσοκομείο Νίκαιας αλλά οι γιατροί δεν μπόρεσαν να το σώσουν κι έτσι πέθανε.

Προσωπικά συνάντησα τον άτυχο πατέρα του εκλιπόντος..
"Ήταν η άσχημη στιγμή... Έρχονται συχνά φίλοι του από τη σχολή, φοιτητές. Να προσέχεις και εσύ και όλα τα παιδιά. Ήταν κρίμα..."

ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ...

Μοσχάτο (Προσφυγικά) video

2008-06-22T20:07:00.000-07:00

Αυτό το πολύ ενδιαφέρον βίντεο αναφέρεται στο Δήμο του Μοσχάτου και ιδιαίτερα στον οικισμό "Προσφυγικά", την πιο υποβαθμισμένη περιοχή του Μοσχάτου. Στην αρχή αναφέρεται στην ιστορία του Μοσχάτου, στη θέση του και εξηγεί το τοπωνύμιο "Μοσχάτο" (από τα σταφύλια μοσχάτα). Για την ανασυγκρότηση του οικισμού "Προσφυγικά" ο δήμος Μοσχάτου ακολουθεί ένα στρατηγικό σχεδιασμό ο οποίος (σύμφωνα με τον Δήμαρχο Ταξιάρχη Παπαντώνη) αποτελείται από 3 μέρη:

Την Ενίσχυση της Απασχόλησης και της Επιχειρηματικότητας
Την Υλοποίηση προγράμματος έργων αναβάθμισης και βελτίωσης το Περιβάλλοντος και δράσεων στο χώρο του Πολιτισμού
Ανάπτυξη δικτύου κοινωνικών υπηρεσιών

Επίσης ενημερωνόμαστε για την πρόνοια του δήμου προς τα παιδιά με ειδικές ανάγκες καθώς και για τη δημιουργία του νέου Πολιτιστικού κέντρου στο Μοσχάτο.

Ψηφιακή Ελλάδα

2008-06-22T08:58:00.000-07:00

Ζούμε στην εποχή της πληροφόρησης. Στην εποχή της αναζήτησης και της εύκολης πρόσβασης στη γνώση. Εμείς, η γενιά του 21ου αιώνα ζούμε σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία αναπτύσσεται συνεχώς, αλλάζοντας τη ζωή μας συνήθως προς το καλύτερο. Παντού γύρω μας βλέπουμε έντονη την παρουσία της, ζούμε σε μια Ψηφιακή Ελλάδα. Αυτό το διαπιστώνουμε κάθε φορά που χρησιμοποιούμε το κινητό μας, ακούμε μουσική από το mp3 player μας, συνδεόμαστε στο διαδίκτυο, ελέγχουμε το ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο...
Η Τεχνολογία έχει αλλάξει ριζικά τις ζωές μας. Όταν γεννηθήκαμε ο ηλεκτρονικός υπολογιστής ήταν μηχάνημα ακριβό και σπάνιο. Πλέον το συναντούμε παντού γύρω μας. Τώρα η εγκυκλοπαίδεια φαίνεται ξεπερασμένη και δύσχρηστη, αφού με ένα κλικ έχουμε πρόσβαση σε χιλιάδες πηγές γνώσης και πληροφοριών. Αντί να παίρνουμε τηλέφωνο για να πληροφορηθούμε σχετικά με κάποια μουσική παράσταση ή κάποιο έργο στο σινεμά μπορούμε απλά και γρήγορα να τα αναζητήσουμε στο διαδίκτυο. Βλέπουμε βίντεο, εικόνες, παίζουμε, ή ακόμα κάνουμε και φίλους μέσω των διαφόρων κοινωνικών δικτύων. Πλέον είναι δυνατό να χειριστείς ακόμη και τις υποθέσεις σου με τις δημόσιες υπηρεσίες και τις τράπεζες μέσα από τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) ή μέσω του προσωπικού υπολογιστή.
Βέβαια, ιδιαίτερα εμείς οι "μικροί" πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι παρ' όλη τη χρησιμότητά του, το διαδίκτυο ελοχεύει πολλούς κινδύνους Άμα είμαστε όμως προσεκτικοί και ακολουθήσουμε της παρακάτω οδηγίες ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο θα μπορούμε να το χρησιμοποιούμε μόνο προς όφελός μας.

Δεν πρέπει ποτέ να δίνουμε στοιχεία όπως το όνομά μας, το τηλέφωνό μας, τη διεύθυνσή μας, το σχολείο μας ή οτιδήποτε άλλο που θα βοηθούσε κάποιον να μας βρει ή/και να επικοινωνήσει μαζί μας. Καλό είνα να θυμόμαστε πάντα ότι οι άνθρωποι στο διαδίκτυο μπορεί να μην είναι αυτοί που σας λένε.
Να θυμόμαστε πάντα πως μπορεί να αισθάνόμαστε «αόρατοι» όταν βρισκόμαστε στο διαδίκτυο, όμως ουσιαστικά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει οπότε ας είμαστε προσεκτικοί και ας μήν κάνουμε ενέργεις για τις οποίες μπορεί να μετανοιώσουμε αργότερα και για το οποίο μπορεί να υποστούμε συνέπειες.
Το να συναντάς κάποιον που γνωρίσες από το internet, χωρίς την άδεια των γονιών σου είναι επικίνδυνο.
Αν δούμε στο internet κάτι που μας κάνει να αισθάνόμαστε άβολα ας φύγουμε αμέσως από αυτή την ιστοσελίδα. Αν λάβουμε κάποιο μήνυμα που φαίνεται εχθρικό, δεν απαντάμε. Και στις δύο περιπτώσεις να θυμόμαστε ότι δεν φταίμε εμείς για αυτό , αλλά θα πρέπει να ενημερώσουμε τους γονείς για αυτό που έγινε.
Καλό θα ήταν να γίνει μια γόνιμη συζήτηση με τους γονείς μας για το τι θα μας άρεσε αλλά και το τι θα πρέπει να βλέπουμε στο internet κατά την γνώμη τους. Να ακολουθήσουμε τις συμβουλές τους για σωστή χρήση των υπολογιστών και να μην παραβούμε αυτά που έχετε συμφωνήσει να κάνουμε.

(Για παρόμοιες συμβουλές δείτε εδώ)

Τμήμα του Ηριδανού εντοπιστήκε στην πλατεία Μοναστηρακίου

2008-06-21T21:34:00.000-07:00

Από την αρχαιότητα ακόμη προσπαθούν οι άνθρωποι να σκεπάσουν τον Ηριδανό. Ενα κομμάτι του «ανυπότακτου» ποταμού εντοπίζεται, τώρα, στο κεντρικότερο σημείο της πλατείας Μοναστηρακίου. Το έφεραν στο φως τα έργα για τη διαμόρφωση της πλατείας ( η παράδοση της οποίας λογω αυτού του ευρύματος έχει καθυστερύσει ήδη 5 μήνες) και οι προβληματισμοί για την τύχη του είναι πολλοί.

Η πηγή του Ηριδανού ποταμού είναι οι νότιες υπώρειες του Λυκαβηττού. Ηδη ο Στράβων, ο αρχαίος γεωγράφος, σημείωνε πως επί των ημερών του ο Ηριδανός δεν είχε πλέον πόσιμο νερό, ούτε καν καθαρό.

Το ρέμα του Ηριδανού έμπαινε στον περίβολο των τειχών από τη σημερινή πλατεία Συντάγματος, όπου και έχει εντοπιστεί κατά τις ανασκαφές της Γ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Αθηνών, για τα έργα του Μετρό. Από εκείνο το σημείο και μέχρι τον Κεραμεικό, όπου πια το ποτάμι είναι ορατό, ήταν σκεπασμένο κατά την αρχαιότητα στο μεγαλύτερο μήκος του.

Σήμερα ο Ηριδανός είναι εξαφανισμένος, εκτός από το μικρό τμήμα στον Κεραμεικό, το οποίο, ανάλογα με τις εργασίες που γίνονται στην περιοχή, νεκρώνει και ξαναζωντανεύει. Δεν είναι μακρινός ο καιρός που το νερό χανόταν από τον παντορροϊκό αγωγό κοντά στην Αρχαία Αγορά λόγω των ανασκαφών της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών.

Το πρόβλημα λύθηκε και ο Ηριδανός, που έχει τη δική του βιοποικιλότητα, επανήλθε. Ωστόσο σήμερα εμφανίζονται και πάλι προβλήματα κανονικής ροής, διότι σταμάτησε η διέλευση των υδάτων μέσα από το τμήμα που εντοπίστηκε στην πλατεία Μοναστηρακίου.

Στο σημείο εκείνο, ο Ηριδανός είναι καλυμμένος, δηλαδή η κοίτη του έχει εγκιβωτιστεί, όπως και στο παρακείμενο τμήμα του, μέσα στον σταθμό του Μετρό στο Μοναστηράκι.

Η Αρχαιολογική Υπηρεσία προβληματίζεται για το ποιο θα είναι το μέλλον του σημαντικού αυτού ευρήματος. Ήδη, έχουν γίνει ανασκαφές στα ανώτερα στρώματα, που έδωσαν ευρήματα της βυζαντινής εποχής, σχετιζόμενα με τη γειτονική Παντάνασσα.

Οι ανασκαφικές εργασίες έχουν σταματήσει στον Ηριδανό και οι ειδικοί καλούνται να εκφέρουν γνώμη πριν το θέμα εισαχθεί στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.

Το όφελος του αρχαίου θα ήταν να συντηρηθεί και να αναδειχθεί επιτόπου, καλυμμένο πιθανώς με ειδικό γυάλινο στέγαστρο - αλλιώς θα καταντήσει σκουπιδότοπος-. Μια τέτοια λύση θα επέτρεπε και την επαναδιοχέτευση των υδάτων μέσα από το ποτάμι, ώστε να καταλήγουν ομαλά στον Κεραμεικό και να μη χρειάζεται διαρκής άντληση στην πλατεία Μοναστηρακίου.

Πηγή : Εφημερίδα Έθνος'

Τσέλλο

2008-06-21T13:10:00.000-07:00

Από όταν ήμουν 6 χρονών ξεκίνησα να παίζω ένα ιδιαίτερο και πολύ όμορφο μουσικό όργανο, το βιολοντσέλο, ή αλλιώς απλά τσέλο. Αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια απ' όταν πρωτάρχισα τα μαθήματα στο Δημοτικό Ωδείο του Μοσχάτου, δεν έχω μετανοιώσει για την επιλογή μου. Το τσέλο ανήκει στα έγχορδα όργανα (έχει 4 χορδές) και για να βγάλεις ήχο χρησιμοποιείς μια ξύλινη ράβδο που ενώνεται με πολλές τρίχες αλόγου, το δοξάρι. Πρωτοεμφανίστηκε τον 16ο αιώνα στην Ευρώπη και αρχικά ονομαζόταν βιολοντσίνο. Είναι σχεδόν διπλάσιο από τη βιόλα και χρησιμοποιήθηκε πολύ από τον Beethoven και τον Wagner. Το επέλεξα γιατί μου φάνηκε κάτι το διαφορετικό ( σε αντίθεση με το βιολί που είναι πολύ γνωστό) και συνάμα μελωδικό. Ο ήχος του τσέλου δεν είναι ούτε πολύ ψηλός ούτε πολύ χαμηλός. Θυμάμαι ότι μια φορά ο δάσκαλός μου μου είχε πει ότι ο ήχος του τσέλου βρίσκεται τόσο κοντά στην ανθρώπινη φωνή όσο κανένα άλλο όργανο. Ίσως για αυτό να μου άρεσε...
Οι δύο πιο γνωστοί βιολοντσελίστας είναι ο Mstislav Rostropovich από το Αζερμπαϊτζάν ( που δυστυχώς πέθανε πρόσφατα) και ο Κινέζος Yo Yo Ma που πλέον θεωρείται ο κορυφαίος βιολοντσελίστας
Τώρα που τα γράφω αυτά θυμάμαι αστείες στιγμές όπου φορτωμένος το τσέλο στον ώμο διέσχιζα τον Πειραιά και ο κόσμος στον δρόμο νόμιζε ότι κουβαλάω κιθάρα (δεν λέω όταν είναι στην θήκη του είναι εύκολο να μπερδευτείς) ή οι φίλοι μου με ρώταγαν ανόητες (για μένα) ερωτήσεις του τύπου: Πώς το κουβαλάς; Δεν είναι βαρύ; Πώς θυμάσαι που πρέπει να βάλεις τα δάχτυλά σου για να πετύχεις τη σωστή νότα; Πραγματικά οι τρίχες στο δοξάρι είναι από άλογο; Πώς το κουρδίζεις; και άλλα πολλά...

Α! Και για να διαπιστώσετε και εσείς αυτό που έλεγα σχετικά με την ανθρώπινη φωνή και το τσέλο δείτε αυτό το βίντεο. Ποια είναι η φωνή και ποιο το τσέλο ;;;

Η οδός Αθηνάς θα γίνει πεζόδρομος

2008-06-21T12:46:00.000-07:00

Συνάντηση με τον πρόεδρο της Εταιρείας Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας κ. Κυριάκο Γριβέα, φορείς και συλλόγους του ιστορικού κέντρου, στο Δημαρχιακό Μέγαρο της πλατείας Κοτζιά, είχε σήμερα ο Δήμαρχος Αθηναίων, κ. Κακλαμάνης, με τους οποίους συζήτησε το θέμα της πεζοδρόμησης της οδού Αθηνάς, ενόψει και της παράδοσης, τον Σεπτέμβριο της πλατείας Μοναστηρακίου:

«Με την πεζοδρόμηση της οδού Αθηνάς και τη βελτίωση χώρων γύρω από την πλατεία Μοναστηρακίου, το ιστορικό κέντρο της πόλης θα αποκτήσει μια τελείως διαφορετική μορφή», τόνισε ο Δήμαρχος Αθηναίων . Με την πρόταση αυτή συμφώνησαν εκπρόσωποι διάφορων φορέων και συλλόγων που πήραν μέρος στη σύσκεψη, οι οποίοι κατέθεσαν παρατηρήσεις που θα συζητηθούν σε επόμενες συναντήσεις.

Μακάρι το κέντρο της Αθήνας σιγά-σιγά να διαμορφωθεί όπως σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, με πολλούς πεζόδρομους πάρκα και πλατείες. Ας ευχηθούμε αυτό να είναι μόνο η αρχή...

Γρήγορο δορυφορικό internet στη Γαύδο

2008-06-21T11:42:00.000-07:00

Η ακριτική Γαύδος, το νοτιότερο νησί της Ελλάδος, με τους ελάχιστους κατοίκους, αποκτά Ιντερνετ και μάλιστα υψηλών ταχυτήτων, με τη βοήθεια τηλεπικοινωνιακού δορυφόρου. Στις 7 Ιουνίου ο υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών κ. Κωστής Χατζηδάκης εγκαινίασε την παροχή Δορυφορικού Ιντερνετ, που είναι μια προσφορά του υπουργείου και του ελληνικού τηλεπικοινωνιακού δορυφόρου Hellas Sat.

Πρόκειται για τη συνέχεια μιας σειράς πιλοτικών δράσεων, όπως είναι η εγκατάσταση Δορυφορικού Ιντερνετ στον πυρόπληκτο Δήμο Ανδανίας Μεσσηνίας σε συνεργασία με τον Hellas Sat και η παροχή adsl πρόσβασης στο νησί του Άι Στράτη σε συνεργασία με τον ΟΤΕ, που εντάσσονται στην ευρύτερη στρατηγική του υπουργείου για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες και στόχος της είναι η προώθηση της ευρυζωνικότητας σε όλη την Ελλάδα και η παρουσίαση των νέων τεχνολογιών.

Στο στρατηγικό σχέδιο του υπουργείου για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες περιλαμβάνονται δράσεις, οι οποίες θα οδηγήσουν στη δημιουργία 5.000 σημείων ασύρματης πρόσβασης στο Ιντερνετ (wi-fi), καθώς και το πρόγραμμα «Δόρυ», που προβλέπει την παροχή Δορυφορικού Ιντερνετ Υψηλής Ταχύτητας σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας.

Πηγή :Καθημερινή

To iphone έρχεται στην Ελλάδα !!!

2008-06-19T06:57:00.000-07:00

Οι φήμες που ακούστηκαν ήταν πολλές. Η προσμονή από τον κόσμο στην Ελλάδα ακόμη περισσότερη.Έπειτα από ένα χρόνο κυκλοφορίας στην Αμερική Η ελληνική Vodafone αποκάλυψε μέσα από την ιστοσελίδα της την τιμή του αναμενόμενου κινητού της Apple. Στα €499 κοστολογείται η έκδοση των 8GB και στα €569 η αντίστοιχη των 16GB.

Το δίκτυο της Vodafone αναμένεται να έχει αρκετή δουλειά από τη στιγμή που θα δοθεί στην κυκλοφορία η 3G έκδοση του iPhone, καθώς το ενδιαφέρον του ελληνικού κοινού φαίνεται πως είναι στα ύψη. Η εταιρία αποκάλυψε μέσα από τον ειδικό τομέα του επίσημου site της, πως οι τιμές για τις δύο εκδόσεις θα είναι €499 (8GB) και €569 (16GB).

Οι εν λόγω τιμές αφορούν την αγορά της συσκευής χωρίς σύνδεση και το ευτύχημα είναι πως έχουμε πλήρη ταύτιση με αρκετές χώρες του εξωτερικού. Όπως δηλώνει η εταιρία, θα υπάρχει δυνατότητα απόκτησης του iPhone 3G σε σημαντικά χαμηλότερη τιμή με μια νέα σύνδεση, ανανέωση συμβολαίου ή μετατροπή του καρτοκινητού Vodafone σε σύνδεση και σε συνδυασμό με ειδικά προγράμματα που θα ανακοινωθούν σύντομα.

Οι επίσημες αυτές πληροφορίες δε φαίνεται πως θα αργήσουν ιδιαίτερα, ενώ πρώτες πληροφορίες που διαρρέουν μιλούν για διάθεση της συσκευής στη χώρα μας μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου.

Τελικά γιατί όμως τέτοιος σάλος με αυτό το κινητό της apple ; Για όσους θέλουν ένα κινητό απλά για να κάνουν τη δουλειά τους το iphone δεν τους λέει τίποτα (άλλωστε προς το παρόν είναι αρκετά ακριβό), όσοι όμως ακουν μουσική στο ipod και έχουν τρέλα με τα gadgets το iphone είναι αναμφίβολα ένα "must have" αντικείμενο. Η οθόνη αφής και οι δεκάδες εφαρμογές του iphone έχουν τρελάνει εκατομμύρια χρήστες και το έχουν καθιερώσει ως το καλλιτεχνικό επίτευγμα της χρονιάς. Όμως και το iphone είναι κινητό άρα έχει ακτινοβολία, και αρκετή μάλιστα (0,97) για αυτό προσοχή. Επειδή είναι και συσκευή αναπαραγωγής μουσικής και κάμερα (πράγμα που σημαίνει ότι θα χρησιμοποιείται πολύ από τους χρήστες του) πρέπει η χρήση του να γίνεται με μέτρο. Κατά τη γνώμη μου μια καλή εναλλακτική λύση είναι ( και μάλλον αυτό θα κάνω και γω) να αγόραζαμε το ipod touch (που έχει ακριβώς τις ίδιες λειτουργίες με το iphone εκτός από τηλέφωνο και κάμερα και είναι και 200 ευρώ πιο φτηνό) και να χρησιμοποιούσαμε ένα απλό κινητό μόνο για να κάνουμε τη δουλειά μας. Και προστατεύουμε την υγεία μας και χρησιμοποιούμε τις ίδιες εφαρμογές με ένα iphone. Καλό ακούγεται...

Πηγή : Cosmo.gr

Το παρόν κατεδαφίζεται...

2008-06-19T06:29:00.000-07:00

Όπως ξέρουμε ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Μοσχάτου είναι η χαμηλή του δόμηση, η ύπαρξη αρκετών μονοκατοικιών (ίσως εδώ υπάρχουν περισσότερες από κάθε άλλο δήμο της Αττικής!).Δυστυχώς όμως από τη δεκαετία του '60 και μετά και μέχρι τα χρόνια μας αυτά τα μικρά απλοϊκά και ανθρώπινα δημιουργήματα, με τους κήπους και τις αυλές τους κατεδαφίζονται για να πάρουν τη θέση τους τεράστια, τσιμεντένια μεγαθήρια.
Πρίν από 50 περίπου χρόνια (θυμάμαι μας έλεγε η ηλικιωμένη γειτόνισσά μας ) το Μοσχάτο ήταν πραγματικά παραθαλάσσια περιοχή. Η αμμουδιά τελείωνε κοντά στα σπίτια τους και μπορούσαν να κολυμπήσουν ( τώρα ούτε να το σκεφτεί κανείς, τα νερά είναι το λιγότερο μολυσμένα ), ή έστω να αγναντέψουν την ακροθαλασσιά απ' το παράθυρό τους. Τώρα...
Όλα τα σπίτια τότε ήταν μονοκατοικίες ή διώροφα και μάλιστα μερικές περιοχές ήταν ακόμη χωράφια! Είναι εξωφρενικό πως μέσα σε 50 χρόνια το τοπίο στο Μοσχάτο άλλαξε τόσο πολύ.
τουλάχιστον εγώ είμαι τυχερός, αφού ζω σε μια μονοκατοικία του '30 (αναπαλαιωμένη φυσικά), όμως οι άλλοι πως νοιώθουν κλεισμένοι σε ένα διαμέρισμα μιας άχρωμης, πενταώροφης πολυκατοικίας ;
Χτες πάλι καθώς έκανα μια βόλτα στη γειτονιά μου παρατήρησα σε 3 γειτονικά σπίτια την ίδια ταμπέλα :

Άλλες 3 μονοκατοικίες θα καταστραφούν για να φτιαχτεί ένα τεράστιο, πενταώροφο, υπερπολυτελές "τούβλο"...

Πρόταση βιβλίου: "Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου"

2008-06-19T01:30:00.000-07:00

Ένα από τα αγαπημένα βιβλία μου (ίσως και το πιο αγαπημένο) είναι το ιστορικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα "Τον Καιρό Του Βουλγαροκτόνου". Αυτό το βιβλίο αναφέρεται στην περίοδο πολέμου του Βυζαντίου με τους Βούλγαρους στις αρχές της πρώτης χιλιετίας, όταν βασιλιάς των Βυζαντινών ήταν ο Βασίλειος ο Β', γνωστός και ως "ο Βουλγαροκτόνος" εξ' αιτίας των πολλών νικηφόρων αγώνων ενάντια στους Βούλγαρους. Το βιβλίο περιγράφει την περιπετειώδη ιστορία δύο φίλων, νεαρών απόγονων πλουσίων οικογενειών της Αδριανούπολης, του Μιχαήλ και του Κωνσταντίνου. Η ιστορία ξεκινά με την κατάληψη της Αδριανούπολης από τους Βούλγαρους ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο, κατά τη διάρκεια της μεγάλης λιτανείας στους δρόμους της πόλης. Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι σφάζονται, ενώ ακόμη και αυτοί που επέζησαν βρίσκονται στα χέρια των εχθρών, ανάμεσά τους και οι δύο φίλοι. Ταυτόχρονα διαβάζουμε για την ιστορία ενός γέρου του Παγρατή και της θετής εγγονής του, της ορφανής Αλεξίας που περιπλανώνται στην πόλη ψάχνοντας καταφύγιο. Τις δύο ιστορίες συνδέει ο Νικήτας ένας μυστήριος κατάσκοπος των βυζαντινών που γνωρίζει την οικογένεια του Κωνσταντίνου και είναι φίλος με το γιο του γερο-Παγρατή. Αυτός προτείνει στο γέρο και την Αλεξία να μείνουν προσωρινά στο αρχοντικό, μετά την καταστροφή όμως οι δύο ιστορίες χωρίζονται και έτσι παρακολουθούμε την προσπάθεια του Νικήτα να σώσει τους μικρούς σκλάβους και ταυτόχρονα να βρει το γέρο-Παγρατή έτσι ώστε να συναντήσει το χαμένο παιδικό του φίλο ...
Παρ' όλο που το βιβλίο γράφτηκε το 1911 και έχει 441 σελίδες μπορεί να διαβαστεί πολύ εύκολα και γρήγορα (εγώ το τελείωσα σε 3 μέρες) αφού η πλοκή κυλάει πολύ γρήγορα και όσο πλησιάζει προς το τέλος η αγωνία αυξάνεται. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι το καλύτερο βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα (ενδεικτικά αναφέρω ότι μόνο στον εκδοτικό οίκο της Εστίας έχουν γίνει πάνω από 40 εκδόσεις , περίπου μια κάθε χρόνο !)
Όταν το πρωτοδιάβασα, πριν από 5 χρόνια, εντυπωσιάστηκα και έμεινα έκπληκτος διαπιστώνοντας τις διαφορές αλλά και τις ομοιότητες της ζωής στον 11ο και στον 21ο αιώνα. Φυσικά τώρα δεν υπάρχουν (τουλάχιστον στη Ελλάδα) τέτοιοι πόλεμοι και οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν ο ένας μετά τον άλλο. Παρ' όλα αυτά ο τρόπος που σκέφτονταν οι άνθρωποι κατά τη διάρκειά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ο τρόπος που σκέφτεται ο σύγχρονος άνθρωπός δεν έχει αλλάξει πολύ Πάντα θα υπάρχουν οι "κακοί", σκληρόκαρδοι και χαιρέκακοι χαρακτήρες που θέλουν να κάνουν κακό στους άλλους καθώς και οι "καλοί", δίκαιοι και συμπονετικοί άνθρωποι που δεν ασχολούνται μόνο με τον εαυτό τους, αλλά προσπαθούν να βοηθήσουν τους άλλους μένοντας σταθεροί στις σωστές αξίες που πιστεύουν . Ακόμη και όταν μιλάμε στο υπερσύγχρονο κινητό μας τηλέφωνο ή επικοινωνούμε μέσω διαδικτύου μπορεί να έχουμε την ίδια συμπεριφορά με ανθρώπους που έζησαν χιλιάδες χρόνια πριν ...

Αρχαιολογικοί θυσαυροί του Μοσχάτου

2008-06-16T21:13:00.000-07:00

Ο Κούρος του Μοσχάτου

Ο Κούρος του Μοσχάτου βρέθηκε το 1938, στη γωνία των οδών Πειραιώς και Πύργου, συντροφιά με την Κόρη του Μοσχάτου. Το διαβρωμένο πρόσωπο διατηρεί κάποια φυσική διάπλαση. Τα μάτια τονίζονται απ’ τα τοξωτά φρύδια και τα εξογκωμένα οστά του προσώπου. Το διακριτικό χαμόγελο εκφράζει εσωτερική γαλήνη. Τα μαλλιά πέφτουν συμμετρικά σε στριφτούς πλοκάμους στη ράχη και τα συγκρατεί ταινία. Σκαλίστηκε γύρω στο 580 π.Χ.

Η Κόρη του Μοσχάτου

Βρέθηκε μαζί με τον Κούρο. Σώζεται ακέφαλη και ακρωτηριασμένη. Το αριστερό χέρι λυγίζει μπροστά και κρατούσε μάλλον ένα πουλί. Τα μαλλιά της είναι χτενισμένα σύμφωνα με την αρχαϊκή "μόδα" και πέφτουν μπρος και πίσω σε μπούκλες. Είναι ντυμένη μ' ένα λεπτό κι εφαρμοστό χιτώνα. Το άγαλμα στόλιζε ίσως τον τάφο μικρής κόρης. Έχει ύψος 0,41 μ. και σκαλίστηκε μέσα στο 600-700 π.Χ.

Το Μαυσωλείο του Νικήρατου

Απέναντι από την είσοδο του Μουσείου, στη μεγάλη ισόγεια αίθουσα υπάρχει το μαυσωλείο του Νικήρατου, που ήταν κάποτε στημένο πάνω σε κοινό τάφο, το δικό του και του γιου του Πολύξενου. Το μνημείο στέκεται πάνω σε ψηλό μαρμάρινο βάθρο που επιστέφεται από μια ζωφόρο με παράσταση αμαζονομαχίας. Ο επισκέπτης του Μουσείου διαβάζει πως το μνημείο βρέθηκε στην Καλλιθέα. Όμως ο ιστορικός Ντάντης Στέλιος αποδεικνύει στο βιβλίο του ( Ιστορικά του Μοσχάτου), πως το μνημείο αυτό βρέθηκε στο Μοσχάτο στην οδό Κύπρου, που ανήκει στο Μοσχάτο, αλλά επειδή βρίσκεται κοντά στο σταθμό της Καλλιθέας και είναι όριο των δυο Δήμων, ο αρχαιολόγος που έκανε την εκσκαφή δήλωσε (λανθασμένα) ότι βρέθηκε στο Δήμο Καλλιθέας.

Η λουτροφόρος του Λύση

Το ταφικό αυτό μνημείο συνδέει την πόλη του Μοσχάτου με το φιλόσοφο Σωκράτη. Απ' το διάλογο του Πλάτωνα "Λύσις" μαθαίνουμε για συζήτηση του Σωκράτη με τον έξυπνο 12χρονο Λύση, που θάφτηκε εδώ γύρω στο 350π.Χ. Πάνω στη λουτροφόρο διακρίνεται ο γιός Τιμοκλείδης να χαιρετά τον καθισμένο πατέρα Λύση, ενώ τη σκηνή παρακολουθεί η κόρη Ισθμιονίκη.

Το καθρεφτάκι με την Αφροδίτη

Σε πλούσιο τάφο γυναίκας που ανασκάφτηκε στην πόλη του Μοσχάτου, υπήρχε ανάμεσα στ' άλλα: μία περόνη, χάλκινα σκεύη, ένα εγχειρίδιο καθώς και αυτό το χάλκινο, πτυσσόμενο καθρεφτάκι. Το κάλυμμά του στολίζεται από μια ανάγλυφη παράσταση της θεάς Αφροδίτη πάνω σε ένα τράγο. Αυτό το χαριτωμένο γυναικείο αξεσουάρ βρέθηκε το 1988 στη γωνία των οδών Κύπρου και Ύδρας. Χρονολογείται στο τέλος του 4ου αιώνα π.Χ

Το άγαλμα της Κυβέλης

Δύο παιδιά που έπαιζαν στο κτήμα Μιχαλοδημητράκη (γωνία Ξενοφώντος-Θερμοπυλών) βοήθησαν τους αρχαιολόγους να βρουν το άγαλμα και το ναό της Κυβέλης καθώς και το υπόλοιπο συγκρότημα. Η Κυβέλη, θεά των φυσικών δυνάμεων φοράει ένα γεμάτο πτυχώσεις χιτώνα και ιμάτιο που πέφτει από τον ώμο και ακουμπά στα πέδιλά της. Στα δυο της χέρια κρατούσε ένα κύπελλο και ένα τύμπανο, ενώ δίπλα της υπήρχε ένα μικρό λιονταράκι, σύμβολο δύναμης και εξουσίας. Αυτό το πανέμορφο γλυπτό φτιάχτηκε τον 5ο με 4ο π.Χ αιώνα.

Ο Λέων του Μοσχάτου
Η χαίτη του είναι περιποιημένη με σχηματική κόμμωση. Κάτω απ' το δυνατό μέτωπο εξέχουν οι βολβοί των ματιών, ενω απ' το ανοιχτό στόμα του ξεχωρίζουν τα φοβερά δόντια του. Οι νευρώδεις μύες προσδίδουν περισσότερη ένταση στο σώμα. Πολλοί πιστεύουν ότι στεκόταν πάνω σε τάφο οπλιτών που έπεσαν σε μάχη στη Χαιρώνεια. Δημιουργήθηκε στα μέσα του 4ου αιώνα και εντοπίστηκε από την αρχαιολογική σκαπάνη στην οδό Πεντέλης 6, το 1980. Ο "Λέων του Μοσχάτου" αποτελεί έμβλημα και σύμβολο του Δήμου Μοσχάτου

Τα περισσότερα από αυτά τα ευρήματα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Πειραιά.

Πηγές: Φυλλάδιο του Δήμου
"Ιστορικά του Μοσχάτου" του Στέλιου Ντάντη
Ιστοσελίδα 5ου Δημοτικού Σχολείου Μοσχάτου

Δύο ποδηλατόδρομοι ως το 2010

2008-06-15T22:23:00.000-07:00

Τη δημιουργία δύο ποδηλατοδρόμων, μήκους 21,4 χιλιομέτρων, έως το 2010, ανακοίνωσε την Πέμπτη (12/6) ο υπουργός Μεταφορών, Κωστής Χατζηδάκης.

Ο ένας ποδηλατόδρομος θα έχει μήκος 13 χιλιομέτρων και θα συνδέει το πάρκο της Σχολής Χωροφυλακής στη Λεωφόρο Μεσογείων με το πάρκο των Ιλισίων, διασχίζοντας το μητροπολιτικό πάρκο στο Γουδί, την Πολυτεχνειούπολη και την Πανεπιστημιούπολη.

Ο δεύτερος ποδηλατόδρομος, με μήκος 8,4 χιλιόμετρα, θα συνδέει το Παναθηναϊκό Στάδιο με τον Φαληρικό Όρμο και θα διέρχεται από πεζοδρόμους και δρόμους ήπιας κυκλοφορίας (Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Θησείο κ.λπ.), σταθμούς των Η.Σ.Α.Π., ενώ θα συνδέει και αρχαιολογικούς χώρους. Στην κατάληξή του θα «συναντά» τον υπό σχεδιασμό παραλιακό ποδηλατόδρομο Μικρολίμανου - Βάρκιζας. Μακάρι να περνάει και από το Μοσχάτο, όπου οι ποδηλάτες είναι πολλοί και οι περισσότεροι δρόμοι χωρίς κίνηση και πολλά αμάξια.

Ο κ. Χατζηδάκης ανέφερε ότι οι Η.Σ.Α.Π. έχουν ήδη κατασκευάσει σημεία που θα δένονται τα ποδήλατα, ενώ υπό κατασκευή είναι ειδικές ράμπες (όπως παρατήρησα ήδη υπάρχουν τέτοιες ράμπες στο σταθμό του ηλεκτρικού στο Ηράκλειο ). Εξέφρασε, μάλιστα, την πεποίθησή του για την επιτυχία του εγχειρήματος, αφού «γίνεται συγκεκριμένη προσπάθεια, υπάρχει μεγαλύτερη αποδοχή από το κοινό απ’ ό,τι παλαιότερα και είναι εξασφαλισμένη η χρηματοδότηση».

Ελπίζω αυτό το εγχείρημα να πετύχει. Χρόνια τώρα όλοι παραπονιόντουσαν ότι δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το ποδήλατό τους στην Αθήνα, τώρα όμως μας δίνεται η ευκαιρία στηρίζοντας αυτή την προσπάθεια της πολιτείας (αξιέπαινη αν και ακόμη σε μικρή κλίμακα) να καλυτερέψουμε την ίδια τη ζωή μας, χρησιμοποιώντας το ποδήλατο ακόμη περισσότερο. Είναι σημάδι πολιτισμού...

( Οι φωτογραφίες είναι από το blog :http://samos.wordpress.com/ )

Πηγή :City Press 13/06/2008

Πουλιά Μοσχάτου

2008-05-26T23:49:00.000-07:00

Μερικά πουλιά που παρατήρησα στους δρόμους, στα δέντρα και στα σπίτια του Μοσχάτου, τυπικά πουλιά της πόλης μας που καταφέρνουν να επιβοιώνουν παρ' όλες τις αντίξοες συνθήκες της ζωής σε μια τόσο μεγάλη (και μολυσμένη) πόλη, όπως η Αθήνα.
Λοιπόν έχουμε και λέμε:
Αρχικά δύο πολύ γνωστά είδη πουλιών που συναντάμε σε όλη την Ελλάδα
Το Περιστέρι και η Δεκαοχτούρα
Η Σουσουράδα και η καρακάξα

Ο Σπίνος και το Σπουργίτι

Το Κοτσίφι και ο Κοκκινολαίμης

Το Ψαρόνι και η Τσιχλοποταμίδα

Ο Καλόγερος και ο Μαυροτσιροβάκος

και άλλα πολλά ...

2 πλατείες και 2 παιδικές χαρές του Μοσχάτου

2008-05-23T23:40:00.000-07:00

Η Πλατεία Μεταμορφώσεως με την ομώνυμη εκκλησία, στο κέντρο του Μοσχάτου

Η πλατεία στη Χρυσοστόμου Σμύρνης όταν ήταν υπό..κατασκευή

Η παιδική χαρά στο παρκάκι δίπλα στις γραμμές του τρένου

Η νέα παιδική χαρά στη Χρυσοστόμου Σμύρνης

Δημοτικός Κινηματογράφος: "ΣΙΝΕ ΚΗΠΟΣ"

2008-05-17T12:08:00.000-07:00

Ο πρώτος δημοτικός θερινός κινηματογράφος στην Ελλάδα, σε ένα πολιτισμένο, δροσερό και καταπράσινο περιβάλλον, προβάλλει κάθε καλοκαίρι τις καλύτερες ταινίες της περιόδου για όλα τα γούστα: παιδικές , σινεφίλ, κωμωδίες, κοινωνικές, μιούζικαλ, ιστορικές, φαντασίας και περιπέτειας. Ιδανική επιλογή για δροσερά βράδια κάτω από τον ουρανό, παρέα με την αγαπημένη μας ταινία

Πειραιας (Λιμάνι)

2008-05-17T04:29:00.000-07:00

Κατεβαίνω προς το λιμάνι και φτάνω στην πλατεία Καραΐσκάκη Προτού περάσω απέναντι βλέπω πίσω από τα κάγκελα ένα αισχρό "έγκλημα"
Δυστυχώς η εικόνα είναι φυσική (μη σας παραξενεύει το πράσινο χρώμα των νερών, λέω αλήθεια...) και δείχνει για μια ακόμα φορά την αδιαφορία των ανθρώπων για τα αρχαία, για τον πολιτισμό μας.
Φωτογραφίζω το υπέροχο άγαλμα του Καραΐσκάκη και μπαίνω στο λιμάνι του Πειραιά

Εδώ η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη, λίγοι άνθρωποι, καθαρότεροι χώροι και το θαλασσινό αεράκι μου φτιάχνει τη διάθεση.

Γυρίζω λίγο το κεφάλι μου προς τα πίσω και αντικρίζω τον πύργο του Πειραιά, άγρυπνο φρουρός της πόλης (δυστυχώς όμως σχεδόν πάντα σκεπασμένος από διαφημίσεις εταιριών κινητής τηλεφωνίας).

Βγαίνω απ' το λιμάνι και βλέπω το ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, έναν από τους πιο ξακουστούς ναούς του Πειραιά.

Κοντά του βρίσκεται ένα υπέροχο, νεοκλασικό, γωνιακό κτήριο , όπου βρίσκονται τα γραφεία μιας τράπεζας.

Μετά από λίγο αντικρίζω την Αγία Τριάδα και το Δημοτικό θέατρο
εκεί κοντά βρίσκεται και ο ναός του Αγ. Κωνσταντίνου (μοιάζει με τον Άγιο Σπυρίδωνα, μην μπερδευτείτε...) .

Πειραιάς 1

2008-05-16T03:35:00.000-07:00

Χθες μιας και δεν είχα μάθημα, πήγα στο παλιό μου σχολείο (Ζάννειο Πειραματικό γυμνάσιο Πειραιά), για να χαιρετήσω τους παλιούς μου συμμαθητές. Δυστυχώς όμως έπρεπε να κάνουν μια ώρα μάθημα, οπότε επέλεξα να φύγω -προσωρινά και να κάνω μια βόλτα γύρω από το σχολείο και το σταθμό του τρένου, στον Πειραιά που ξέρω και περπατούσα για 3 χρόνια...
Ξεκίνησα λοιπόν απ' το σχολείο μου με μια ψηφιακή κάμερα στο χέρι, έτοιμος να φωτογραφίσω κάθε κτήριο, ή οτιδήποτε άλλο θα μου έκανε εντύπωση .

Ο Χάρτης της Βόλτας (για να μη χαθείτε)

Δίπλα στο σχολείο μου υπάρχει ένα υπέροχο νεοκλασικό, ανακαινισμένο κτήριο όπου συγκεντρώνονται οι απόφοιτοι του Ζαννείου.
Κατεβαίνοντας την Γούναρη, προς το σταθμό του τρένου αντικρίζω πολλά παλιά πανέμορφα νεοκλασικά που έχουν αφεθεί αβοήθητα στη φθορά του χρόνου. Συνήθως το ισόγειό τους χρησιμοποιείται σαν μαγαζί και ίσως αυτός είναι ο λόγος που δεν προσέχουμε τη συνέχεια του κτηρίου, τους άλλους ορόφους, παρά μόνο τη βιτρίνα (κάποιος θα μπορούσε να πει ότι αυτό γίνεται και στη ζωή αλλά καλύτερα ας μην ανοίξουμε αυτό το θέμα). Παλιά στον Πειραιά υπήρχαν 2000 ! νεοκλασικά σπίτια, τώρα ακόμη και αυτά τα λίγα που υπάρχουν συνεχίζουν να καταστρέφονται αντί να προστατεύονται, έχοντας ως μόνη ελπίδας σωτηρίας να χαρακτηριστούν διατηρητέα. Παρατηρήστε τα παρακάτω (βρίσκονται όλα στον δρόμο-φάντασμα της Γούναρη, σε σχετικά μικρή απόσταση). Το πρώτο είναι και το αγαπημένο μου.

κοιτάξτε τις λεπτομέρειες !

και για να μην κατηγορούμε μόνο ορίστε και το σωστό παράδειγμα :

Τώρα δείτε και τη διαφορά (απ' ένα στενάκι κοντά στο σταθμό του τρένου)

Και συνεχίζω προς το λιμάνι ...

Παλιό Μοσχάτο (Φωτογραφίες)

2008-05-14T12:46:00.000-07:00

Μια φωτογραφική αναδρομή στο Μοσχάτο των αρχών του 20ου αιώνα, σε εποχές που πέρασαν ανεπιστρεπτί...

Δύο Μοσχατιώτες σε μονιππο στην παραλιακή λεωφόρο κοντά στον Κηφισό το 1945
Προσέξτε το σπίτι στο βάθος.
Τα παιδιά του δημοτικού σχολείου ποζάρουν μετά από την παράσταση, το 1927
Το πρώτο ταξί στο Μοσχάτο, στις 7 Ιουλίου 1940

Στα εγκαίνια του ναού των Παμμεγίστων ταξιαρχών στις 29 Ιουνίου 1943, στη γιορτή Πέτρου και Παύλου
Θερισμός και...
εκτροφή αγελάδων στα χωράφια του Μοσχάτου (δεκαετία 1940,1955)Τέλος η πλημμύρα του '55, γιατί μπορεί το Μοσχάτο να έχει αλλάξει τελείως όμως, απ' ότι φαίνεται στοιχεία όπως οι πλημμύρες είναι διαχρονικά...
(Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι από ένα παλίο ημερολόγιο του δήμου Μοσχάτου)

Σχολική εκδρομή

2008-05-09T22:13:00.000-07:00

Σήμερα κάναμε την καθιερωμένη εκδρομή του μήνα, αυτή τη φορά για να παίξουμε ποδόσφαιρο και τένις στα Βριλήσσια . Μαζί μας ήταν και η Β' Λυκείου.
Όταν φτάσαμε στις εγκαταστάσεις ( που είχαν και κλειστή πισίνα παρακαλώ !) χειριστήκαμε σε 4 ομάδες, 1 από την πρώτη Λυκείου και 3 από τη δεύτερη και ξεκινήσαμε ένα μινι πρωταθληματάκι. Η ομάδα μου αν και έχασε στους πρώτους 2 αγώνες στον τελευταίο "ξέσπασε" και νίκησε 8-3 την καλύτερη ομάδα του Λυκείου. Τελικά πήραμε την 3η θέση.
Μετά ξεκουράστηκα λίγο και πήγα να παίξω τένις σε ένα από τα πολλά γήπεδα που είχε εκεί .
Αποφάσισα να φύγω μόνος μου για να κάνω και μια μικρή βόλτα στα Βριλήσσια Ήταν πάρα πολύ ωραία: μεγάλοι δρόμοι γεμάτοι δέντρα, μεγάλα χαμηλά σπίτια με κήπους (που έχουν μέχρι και έλατα !) και πολύ ησυχία.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν τα φώτα στους δρόμους που δεν βρίσκονταν στο πλαι, αλλά κρέμονταν πάνω από το δρόμο
-Τα έχουν βάλλει έτσι ώστε να μην εμποδίζονται τα δέντρα και για να φωτίζεται καλύτερα οι δρόμοι, το βράδυ είναι υπέροχα, έσπευσε να μου εξηγήσει ο Σ. , ξεναγός μου σ' αυτή τη μικρή βόλτα.
Η βόλτα σταμάτησε στο μετρό της Δουκ.Πλακεντίας, όπου θαύμασα λίγο τις πέτρες που κρέμονταν από το ταβάνι, προτού πάρω το μετρό για το γυρισμό.

No More English...

2008-05-09T21:24:00.000-07:00

Είμαστε παράξενα όντα εμείς οι άνθρωποι. Περιμένουμε πως και πως να τελειώσουμε μια εργασία, κι όταν πια είμαστε στο τέρμα κάνουμε λίγο πίσω, διστάζουμε.
Σήμερα ήταν η τελευταία φορά που έκανα αγγλικά (αν θεωρήσουμε ότι θα πάρω επιτέλους αυτό το Proficiency). Όταν τέλειωσε το μάθημα όλοι οι συμμαθητές χαιρέτησαν την καθηγήτρια μας, την κα. Margaret και έπειτα ο καθένας τράβηξε για το σπίτι του, διαφορετικές πορείες διαφορετικές κατευθύνσεις..
Στέκομαι μπροστά από το ψυγείο όπου βρίσκεται καρφιτσωμένο το πρόγραμμα αυτής της σχολικής χρονιάς. Δευτέρα- Τετάρτη- Παρασκευή Αγγλικά, με χοντρά πατημένα γράμματα. Παίρνω ένα μολύβι και αρχίζω να διαγράφω τις μέρες των αγγλικών.
Παράξενο !
Αν και πριν νόμιζα ότι αυτό θα το έκανα με πολύ ευχαρίστηση, τώρα το μυαλό μου είναι αλλού. Αντί να διαγράφω μέρες και ώρες, τώρα μου φαίνεται σαν να διαγράφω τα πρόσωπα των συμμαθητών μου. Αλήθεια πότε θα τους ξαναδώ ;
Στη διάρκεια αυτού του χρόνου κάποιοι έγιναν φίλοι μου, κάποιοι αντίθετα αδιαφόρησαν, σε λίγα χρόνια γι αυτούς δεν θα 'μαι παρά μια μακρινή ανάμνηση, ένα όνομα και τίποτε άλλο. Οι δρόμοι μας για ένα χρόνο συνέπιπταν, τώρα όμως ακολουθεί ο καθένας μας κι από μια διαφορετική πορεία, προς μια άλλη διαφορετική κατεύθυνση, αλλά που ξέρεις ίσως στην τελική αυτοί οι δρόμοι μπορεί και να ξανασυναντηθούν.
Έστω και για μια στιγμή...

Πράσινες Ταράτσες - Ολάνθιστα Μπαλκόνια

2008-05-08T01:14:00.000-07:00

"Επιδιώκοντας να βάλουμε το πράσινο στα σπίτια μας και όχι να φέρουμε τον πολίτη κοντά στο πράσινο για λίγες μόνο ημέρες", ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Νικήτας Κακλαμάνης εγκαινίασε χθες το απόγευμα την 1η Έκθεση "Πράσινες Ταράτσες- Ολάνθιστα Μπαλκόνια" στην Πλατεία Κοτζιά.
Στην Έκθεση, που θα διαρκέσει μέχρι τις 12 Μαΐου, θα παρέχεται δωρεάν τεχνογνωσία ως ένα κατ' αρχήν κίνητρο για την ευαισθητοποίηση των Αθηναίων για το πράσινο και το περιβάλλον στην πόλη και στις γειτονιές της.

Στα εγκαίνια της έκθεσης στην πλατεία Κοτζιά , παρουσία πολλών ανθρώπων του πολιτικόυ και μη κόσμου,ο Δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης ευχαρίστησε όσους παραβρέθηκαν , αλλά και τους ανθρώπους της Υπηρεσίας Πρασίνου "από τον τελευταίο εργάτη μέχρι τον αντιδήμαρχο για τον αγώνα που κάνουν για το πράσινο στην πόλη μας" όπως είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε:
"Θέλω να σας προτρέψω να στολίσετε τα μπαλκόνια σας και όπου είναι δυνατό να φτιάξετε είτε μόνιμες είτε κινητές πράσινες ταράτσες. Θα δημιουργηθεί ειδική υπηρεσία που θα εξυπηρετεί του ενδιαφερόμενους πολίτες, ενώ πληροφορίες θα υπάρχουν και στην ιστοσελίδα του Δήμου.
Θα ήθελα επίσης να καλέσω τους Αθηναίους και τις Αθηναίες, τώρα που φτιάχνει ο καιρός, να ανεβούν στο Λυκαβηττό όπου φυτέψαμε 32.000 νέους θάμνους και 700 δέντρα, να επισκεφτούν τα νέα πάρκα της πόλης μας - το πάρκο στο σταθμό του Κεραμεικού, το πάρκο στη Λ. Συγγρού δίπλα στο Ελληνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης ( το παλιό Φιξ), το ΚΑΠΑΨ στους Αμπελοκήπους.
Βρισκόμαστε στην τελική διαδικασία της ολοκλήρωσης της απαλλοτρίωσης του οικοπέδου στη Γαζία στα Πατήσια, με χρήματα που πήραμε από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων σαν δάνειο, προκειμένου να γίνει ακόμα ένας μεγάλος πνεύμονας πρασίνου μέσα στο αστικό τοπίο. Και βεβαίως μην ξεχνάτε και το μεγάλο στοίχημα, τη σημασία της Διπλής Ανάπλασης. Εγώ έτσι θέλω να το λέω και όχι γήπεδο Παναθηναϊκού διότι δεν είναι γήπεδο Παναθηναϊκού μόνο, είναι Διπλή Ανάπλαση. Το στοίχημα της πόλης είναι το γήπεδο που χρειάζεται να έχει η ιστορική ομάδα της πόλης μας, οι υποδομές που θα φτιαχτούν γύρω από το γήπεδο, αλλά μεγαλύτερο στοίχημα είναι τα 25 περίπου στρέμματα πρασίνου που θα δημιουργηθούν μέσα στον αστικό ιστό της πόλης.
Εύχομαι του χρόνου όχι απλά να προτρέπουμε, αλλά να δείξουμε και τα πρώτα αποτελέσματα. Στην Αθήνα υπάρχουν 40.000 κτίρια και περίπου 400.000 διαμερίσματα. Εάν στα 40.000 κτίρια, το 1% που είναι 400, ακολουθήσουν την προτροπή μας και κάνουν ή πράσινα μπαλκόνια ή πράσινες ταράτσες, κινητές ή μη, του χρόνου η Αθήνα θα έχει μια άλλη μορφή. Με μόνο το 1%. Φανταστείτε τι εικόνα θα αποκτήσει η Αθήνα εάν φτάσουμε στο 10%, που δεν είναι στόχος που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί".

Βιβλιοπωλείο "Βιβλιογητέματα"

2008-05-05T23:57:00.000-07:00

Τα «βιβλιογητέματα», το πρώτο βιβλιοπωλείο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα, διαθέτουν όλα τα είδη και τις κατηγορίες εκδόσεων (βιβλία, λευκώματα, οδηγοί, παιδικό και εκπαιδευτικό βιβλίο) . Εδώ γίνονται συχνά συζητήσεις με σπουδαίους λογοτέχνες σχετικά με τα έργα τους. Στο χώρο του βιβλιοπωλείου διατίθενται έργα τέχνης και αγιογραφίας καθώς και είδη δώρων από το πωλητήριο του Μουσείου Μπενάκη.

Back to school

2008-05-04T06:09:00.000-07:00

Τέλειωσαν τα ψέματα.
Όσο ξεκουραστήκαμε, ξεκουραστήκαμε. Από δω και πέρα ξεκινά ξανά η πικρή πραγματικότητα:
Ξύπνημα στις 6, 7 ώρες σχολείο, επαναλήψεις , και φυσικά εξετάσεις. Εξετάσεις παντού...
Στο σχολείο, αλλά και στα αγγλογερμανογαλλικά, στη μουσική, παντού...
Μια χρονιά κρίνεται μέσα σε ένα μήνα.
Τέρμα οι διασκεδάσεις, οι βόλτες, τα παιχνίδια, τώρα... δουλειά ( ή μήπως καλύτερα να πω δουλεία ;) .
Ακούγεται λίγο τρομακτικό, αλλά που θα πάει, ένας μήνας είναι. We will survive...

Γ-Ελλάς number 2 (δωράκι Πρωτομαγιάς)

2008-04-30T12:38:00.000-07:00

Δωράκι για την Πρωτομαγιά σας δίνω αυτό το υπέροχο μαγιάτικο στεφάνι που είναι κρεμασμένο στο σπίτι που έχει την επιγραφή "ΤΟ ΜΙΚΡΩ ΣΠΙΤΗ ΣΤΟ ΛΙΒΙΔΗ " !!!
Βρισκόταν στο γειτονικό μας σπίτι, στο χωριό, όπου κατοικούσε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι. Στο κτήμα μάλιστα γύρω απ' το σπίτι υπήρχε και μια "Μονή" (όπως ελεγαν το μικρούτσικο, χειροποίητο εκκλησάκι που είχαν φτιάξει) που είχε άλλη ταμπέλα που έγραφε "ΠΡΩΣΟΧΙ ΥΠΑΡΧΟ" (ελπίζω να βρώ και γι' αυτό φωτογραφία και να σας τη δείξω σε επόμενο post) !

Επιτάφιος στο Αλιβέρι

2008-04-30T12:27:00.000-07:00

Φέτος τις ημέρες του Πάσχα τις πέρασα με την οικογένειά μου στο εξοχικό που έχει ο παππούς και η γιαγιά στα Λέπουρα, ένα χωριό στη κεντρική Εύβοια. Την Μ.Παρασκευή παρακολουθήσαμε τον εσπερινό και έπειτα την περιφιορά του Επιτραφίου στο Αλιβέρι, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Εύβοιας.
Στην αρχή όλοι οι πιστοι βρίσκονταν μέσα στον Ναό και παρακολουθούσαν τον εσπερινό. Όταν τέλειωσαν οι 3 στάσεις ο Επιτάφιος βγήκε έξω ακολουθόμενος από τα παπαδάκια που κρατούσαν λαμπάδες φαναράκια και εξαπτέρυγα, μια μικρή χωρωδία κοριτσιών που κρατούσαν πυρσούς και έψελναν τις στάσεις καθ' όλη τη διάρκεια της περιφοράς και φυσικά από πλήθος πιστών.

Ο Επιτάφιος διέσχισε όλη την πόλη μέχρι να συναντηθεί με τον Επιτάφιο της άλλης ενορίας, στο κέντρο του Αλιβερίου.
Αφού έψαλαν πάλι και εκεί μερικά από τα εγκώμια, οι δύο Επιτάφιοι χωρίστηκαν και ο δικός μας (της ενορίας του αγίου Γεωργίου), λίγο πριν το τέλος της πορείας του σταμέτησε σε ένα παρκάκι όπου βρισκόταν το Ηρώο και έπειτα έφτασε στο Ναό, όπου ο κόσμος στριμώχτηκε για να περάσει (σύμφωνα με το έθιμο) κάτω από αυτόν.

Η (ψηφιακή) εικόνα της Ελλάδας στην Ευρώπη

2008-04-29T19:57:00.000-07:00

Όπως ξέρουμε η χρήση ψηφιακών τεχνολογιών ακμάζει στην ενωμένη Ευρώπη, ενδεικτικά :

Περισσότεροι από τους μισούς Ευρωπαίους είναι πλέον τακτικοί χρήστες του διαδικτύου.
Το 80% των Ευρωπέων διαθέτουν ευρυζωνική σύνδεση.
Το 60% των δημόσιων υπηρεσιών είναι διαθέσιμες και on line.
Τα 2/3 των σχολείων χρησιμοποιούν ευρυζωνικές συνδέσεις και άλλα πολλά...

Δυστυχώς όμως όσο αφορά την Ελλάδα η επίδοση μας (αν και σταθερά ανοδική) παραμένει χαμηλή. Όπως αναφέρεται στην τελευταία Έκθεση της Ευρωπαικής Επιτροπής

Το ποσοστό των Ελλήνων χρηστών του διαδικτύου είναι μόλις 28% (ενώ το αντίστοιχο ευρωπαικό 51%) και μας τοποθετεί στην προτελευταία θέση (26η στους 27) !
Τον Ιανουάριο του 2008 η ευρυζωνικότητα στην Ελλάδα είχε φτάσει στο 9,1% ένω το αντίστοιχο ευρωπαικό ποσοστό αγγίζει το 20%.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση (και) όσο αφορά τη χρήση on line υπηρεσιών από τους ιδιώτες.
Κάτω από το μέσο όρο βρίσκονται οι δείχτες σχετικά με τις γνώσεις των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας (ΤΠΕ) από το γενικό πληθυσμό
Ο μόνος τομέας στον οποίο ξεπερνάμε τον μέσο όρο είναι αυτός της χρήσης on line υπηρεσιών από τις επιχειρήσεις...

Πηγή: Εφημερίδα 'ΚΕΡΔΟΣ' Μ.Σαββάτου-Κυριακής του Πάσχα, 27-28 Απριλίου 2008
Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ

Φύση Πηλίου ( Μπουκέτα Λουλουδιών )

2008-04-29T05:53:00.000-07:00

Μερικά μπουκέτα λουλουδιών, κομμένα από εμένα για τους ανθρώπους που αγαπώ...

Γ- Ελλάς number 1

2008-04-28T23:08:00.000-07:00

Γεμάτος κέφι και χαρά ( αφού ακόμα έχουμε διακοπές ) σας δείχνω μερικές αστείες φωτογραφίες που έχω τραβήξει από τις βόλτες που κάνω στο Πήλιο. Αναμφίβολα θα μπορούσανε να είχαν δημοσιευτεί και στην τελευταία σελίδα του 'Φωτογράφου' στην στήλη 'Ελλάς - Γελάς' (τώρα που το σκέφτομαι μάλλον θα τις στείλω και εκεί- έχουν πολλή πλάκα). Απολαύστε τις.

ΑΠΑΓΟΡΕΒΕ-
ΤΑΙ. ΤΟ
PARKIN
ΕΙΣΟΔΟΣ
ΑΠΟΘΙΚΕΙΣ
Εγώ αποθίκω
Εσύ αποθίκεις
Αυτός αποθίκει κτλ...
(Νεοχώρι, Πηλίο)

ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ
ΟΜΠΡΕΛ/ΣΜΑΤΩΝ !
Απο δω και στο εξης όταν θα πηγαίνεται σε μια οργανωμένη παραλία
θα ρωτάτε αν υπάρχουν ελεύθερα ομπρελίσματα.
Cool!
(Παραλία Μαραθιά, Πήλιο)

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΄Ενα βήμα και θα ακολουθήσει αυτό που τόσο παραστατικά
δείχνει αυτή η αυτοσχέδια πινακίδα.
Τι ευχάριστο !
(Κάλαμος, Πήλιο)

Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν !

Κυριακή του Πάσχα

2008-04-25T15:41:00.000-07:00

Χριστος Ανέστη!
Όλη η οικογένεια έχει ξυπνήσει από νωρίς. Ο παππούς, ο πατέρας και τα μεγαλύτερα αγόρια βοηθούν στο λάκκο, άναβουν φωτιά, φέρνουν ξύλα και τοποθετούν το σουβλιστό αρνί ( και ενίοτε το κοντοσουβλι ή το κοκορέτσι ). Όλα ήταν προετοιασμένα από νωρίς. Το αρνί είχε περαστεί στη σούβλα, είχε αλατοπιπερωθεί και είχε ραφτεί. Οι γυναίκες έχουν φτιάξει τα αυγά, τα τσουρέκια και τα κάθε λογής λαμπριάτικα εδέσματα εδώ και μέρες και τώρα το μόνο που τους μένει είναι να χωρέψουν δημοτικά τραγούδια γύρω από τη θράκα.
Χρόνια Πολλά και πάλι !
Τα λέμε την Πρωτομαγιά !!!

Μ.Σάββατο

2008-04-25T01:25:00.000-07:00

Από το συναξάρι: Τω αγίω και Μεγάλω Σαββάτω, την ΘΕΟΣΩΜΟΝ ΤΑΦΗΝ και την εις ΑΔΟΥ ΚΑΘΟΔΟΝ του Κυρίου και Σωτήρος ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ εορτάζομεν, δι' ών της φθορας το ημέτερον γένος ανακληθέν, προς αιώνιαν ζωήν μεταβέβηκε.

Δηλαδή : Γιορτάζουμε την κάθοδο του Χριστού στον Άδη και το βράδυ την ανάσταση του Κυρίου

Στην εκκλησία: Το πρωί έχουμε την "πρώτη ανάσταση". Ο ιερέας ρίχνει βάγια στο εκκλησίασμα, ψέλνοντας
«Ανάστα ο Θεός κρίνων την γην ότι συ κατακληρονομήσεις εν πάσι τοις έθνεσι.»
Το βραδυ έχουμε τον όρθρο της Αναστάσεως. Όλοι κρατώντας λαμπάδες ακούν το "δεύτε λάβετε φως" και παίρνοντας το φως της Αναστάσεως βγαίνουν έξω να ψάλλουν ξάνά και ξανά το Χριστός Ανέστη (10 φορές)με τις καμπάνες να χτυπούν ασταμάτητα στέλνοντας το μύνημα σ΄όλη τη γη!
Μετά μπαίνουμε στο ναό να κάνουμε τη θεία Λειτουργία του Πάσχα όπου στο τέλος πολλοί κοινωνούν και πριν φύγουν για τα σπίτια τους, ακούν τον μοναδικό κατηχητικό λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Κάθε φορά που ακούγεται το "Ανέστη Χριστός" οι πιστοί απαντούν " ΑΝΕΣΤΗ¨υψώνοντας τις αναμένες λαμπάδες τους .Στο γυρισμό για το σπίτι προσέχουν να μη σβήσει το άγιο φως στις λαμπάδες και στα φαναράκια των παιδιών.Μόλις φτάσουν στο σπίτι κάνουν το σημείο του σταυρού με τον καπνό της λαμπάδας πάνω από την πόρτα του σπιτιού .

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατο πατήσας, και τις εν τοις μνημασι ζωην χαρισάμενος...

Έθιμα: Πολλά απ' όλες τις περιοχές της Ελλάδας. Εκτός από τα παραδοσιακά πυροτεχνήματα που πετάνε τα παιδιά σχεδόν σε όλες τις περιοχές της Ελλάδος, εδώ έχουμε συγκεντρώσει μερικά λίγο διαφορετικά έθιμα ( πηγές : υπουργείο Τουρισμού, ιστοσελίδα ANT1, ο σερβιτόρος της Εύβοιας, inarcadia)

Στην Κύθνο, το βράδυ του Μ. Σαββάτου επικρατεί το έθιμο του "συχώριου", δηλαδή όλοι όσοι έχουν πεθαμένους συγγενείς φέρνουν στην εκκλησία ψητά, κρασί και ψωμί, τα οποία έχει "διαβάσει" ο παπάς, τα προσφέρουν στους επισκέπτες και στους κατοίκους του νησιού.
Στην Πάτμο, το βράδυ πριν από την Ανάσταση, το Ευαγγέλιο διαβάζεται σε ηρωικό εξάμετρο με κώντιο και την Κυριακή του Πάσχα στις 3 το απόγευμα, στο Μοναστήρι της Πάτμου γίνεται η 2η Ανάσταση κατά την οποία το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο διαβάζεται σε επτά γλώσσες και από τον ηγούμενο μοιράζονται κόκκινα αυγά στους πιστούς.
Στην Κέρκυρα, Το βράδυ του Μ. Σαββάτου γίνεται η Ανάσταση στην Άνω Πλατεία - φαντασμαγορικό, μοναδικό θέαμα. Όλα τα παράθυρα των γύρω σπιτιών ανοιχτά με κεράκια αναμμένα. Τα παράθυρα των μεγάλων εξαορόφων σπιτιών, μαζί με το καταπληκτικό θέμα των χιλιάδων κεριών και των πιστών που παρακολουθούν την τελετή της Ανάστασης στη μεγαλύτερη πλατεία της Ελλάδας, συνθέτουν μία μεγαλειώδη εικόνα.
Στην Κρήτη πριν την ανάσταση, στις Γκαγκάλες Ηρακλείου, όλα τα παιδιά του χωριού μαζεύουν ξύλα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να καεί και τα αφήνουν στο προαύλιο της εκκλησίας. Την παραμονή της Ανάστασης σχηματίζουν ένα βουνό από τα ξύλα και στην κορυφή έχουν ένα σκιάχτρο με ένα παλιό κουστούμι που υποτίθεται ότι είναι ο Ιούδας και την ώρα που ο παπάς λέει το Χριστός Ανέστη βάζουν φωτιά και τον καίνε. Η νύχτα γίνεται μέρα από τα πυροτεχνήματα, η καμπάνα του χωριού χτυπά συνεχώς και μάλιστα οι παλιότεροι λένε ότι όταν αυτοί ήταν μικροί δεν άφηναν 3 μερόνυχτα την καμπάνα να σταματήσει γιατί το θεωρούσαν για καλό. Ξυπνούσαν ακόμα και τη νύχτα να πάνε να την χτυπήσουν.
Στο Λεωνίδιο η Ανάσταση γιορτάζεται με ιδιαίτερα ξεχωριστό τρόπο και με λαμπρότητα . Το βράδυ της Ανάστασης, μόλις ακουστεί το "Χριστός Ανέστη" δεκάδες αναμμένα αερόστατα ελευθερώνονται στον ουρανό χαρίζοντας ένα φαντασμαγορικό θέαμα. Είναι μοναδική η αίσθηση που νιώθει κανείς αντικρίζοντας τις γλώσσες φωτιάς από τα αναμμένα κουρελάκια να ταξιδεύουν πάνω από τη θάλασσα. Κάθε μια από τις ενορίες του Λεωνιδίου προσπαθεί να δηλώσει την παρουσία της και με πλήθος βεγγαλικών, βαρελότων και άλλων πυροτεχνημάτων. Οι ντόπιοι πιστεύουν ότι όποιες καιρικές συνθήκες και αν επικρατούν στην περιοχή, την ώρα της Ανάστασης όλα γίνονται γαλήνια για να συμβάλλουν στο έθιμο του αερόστατου. Το έθιμο ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα από ντόπιους ναυτικούς που πιθανόν εμπνεύστηκαν από παρόμοιο έθιμο ασιατικής χώρας.
Στο Πήλιο, τις Σποράδες, στην Εύβοια και σε άλλες περιοχές τις Ελλάδας, το βράδυμετά την Ανάσταση οι πιστοί μπαίνουν ξανά στο ναό αφού γίνει το έθιμο 'άρατε πύλας' .Ο ιερέας και οι πιστοίμπαίνουν στο ναό μετάτο διάλογο μεταξύ του ιερέα ( συμβολίζει το Χριστό) και ενός επιτρόπου που συμβολίζει τον Άδη. Οι πόρτες είναι κλειστές και ο παπάς, απ΄ έξω, φωνάζει στον επίτροπο και σε αυτούς που είναι μέσα:

"Αρατε πύλας άρχοντες ημών
και εισελεύσεται ο βασιλεύς της Δόξης".
Οι από μέσα ρωτάνε:
"Και τις εστί ο βασιλεύς της Δόξης;"
Τότε ο ιερέας, κοπανάει την πόρτα, την ανοίγει βίαια και μπαίνει θριαμβευτικά μέσα στο Ναό, λέγοντας:
"Κύριος δυνατός και κραταιός,ούτος εστίν ο βασιλεύς της Δόξης". Το συγκεκριμένο έθιμο το έζησα και γω φέτος με την οικογένειά μου. Μάλιστα επειδή είχε πολύ κρύο οι περισσότεροι δεν βγηκαν καθόλου έξω και έτσι έμειναν μέσα και έκαναν τον Αδη (μεταξύ σ'αυτούς η μητέρα μου και η γιαγιά μου)!

Όπως ξέρουμε ο Χριστός αναστήθηκε Κυριακή πρωί, στις εκκλησίες όμως γιορτάζουμε την Ανάσταση το Σαββατο τα μεσάνυχτα, με το που ξεκινά η Κυριακή, η καινούρια μέρα.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !!!

Μ.Παρασκευή

2008-04-24T16:22:00.000-07:00

Από το συναξάρι: Τη αγία και Μεγάλη Παρασκευή τα ΑΓΙΑ και σωτήρια και φρικτά ΠΑΘΗ του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ επιτελούμεν τους εμπτυσμούς, τα ραπίσματα, τα κολαφίσματα, τας ύβρεις, τους γέλωτας, την πορφυράν χλαίναν, τον κάλαμον, τον σπόγγον, το όξος, τους ήλους, την λόγχην και προ πάντων τον Σταυρόν και τον θάνατον, ά δι’ ημάς εκών κατεδέξατο έτι δε και την του ευγνώμονος ληστου, του συσταυρωθέντου αυτώ, σωτήριον εν τω Σταυρώ ομολογίαν.

Δηλαδή: Θυμόμαστε τα πάθη Του Κυρίου. Τις κοροιδείες, τις βρισειές, τις προσβολές, τις ατιμώσεις και στο τέλος τη Σταύρωση , όσα υπόστηκε για να σώσει το γένος των ανθρώπων. Επίσης μακαρίζουμε τον ένα από τους ληστές που μετανόησε την ύστατη στιγμή και έτσι πέρασε πρώτος στη βασιλεία των ουρανών. Είμαστε θλιμμένοι γιατί ο Χριστός πέθανε, αλλά και αισιόδοξοι αφού ξέρουμε οτι σε λίγες μέρες θα αναστηθεί.Κύριο συναίσθημα μια χαρμολύπη

Στην εκκλησία: Το πρωί έχουμε την αποκαθήλωση, το κατέβασμα δηλαδή του Χριστού από τον Σταυρο. Ο παπάς τοποθετεί το Ευαγγέλιο στον Επιτάφιο ( αν είναι έτοιμος ) και αφήνει τους πιστούς να προσκυνήσουν το Χριστό δίνωντάς τους ένα λουλουδάκι.
Οι 3 στάσεις στην ακολουθία του Επιταφίου είναι γεμάτες από μικρούς μελωδικότατους ύμνους. Πιο γνωστά είναι:

(ά στάση)
Η ζωή εν τάφω κατετέθης, Χριστέ,
και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην.

(β΄στάση)
Άξιόν εστί, μεγαλύνειν σε τον Ζωοδότην,
τον εν τω Σταυρώ τας χείρας εκτείναντα
και συντρίψαντα το κράτος του εχθρού.

(γ΄στάση) Αι γενεαί πάσαι, ύμνον τη Ταφή σου,
προσφέρουσι Χριστέ μου.

Έθιμα: Τη Μ.Παρασκευή έχουμε την κορύφωση του θείου δράματος, και έτσι έχουμε πολλά έθιμα σ' όλη την Ελλάδα. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά :

Στις Μέτρες της Θράκης, τη Μεγάλη Παρασκευή η πομπή του Επιταφίου σταματά έξω από ένα παρεκκλήσι, όπου εκεί βρίσκεται έτοιμη η φωτιά για να καεί ένα ομοίωμα του Ιούδα. Τη στιγμή που ο ιερέας διαβάζει το σχετικό Ευαγγέλιο ανάβουν τη φωτιά και καίνε το ομοίωμα. Αργότερα θα πάρουν μια χούφτα από εκείνη τη στάχτη και θα τη ρίξουν στα μνήματα.
Στη Ναύπακτο το βράδυ της Μ. Παρασκευής, πλήθος κόσμου, ντόπιοι και επισκέπτες, ακολουθούν την περιφορά του Επιταφίου, σχηματίζοντας πομπές, οι οποίες διέρχονται από το λιμάνι, όπου είναι αναμμένες δάδες ειδικά τοποθετημένες στις τάπες του Κάστρου, γύρω από το λιμάνι.Στο μέσον της εισόδου του λιμανιού οι δάδες σχηματίζουν μεγάλο σταυρό, που φωταγωγεί ολόκληρο το λιμάνι παρουσιάζοντας μία φαντασμαγορική εικόνα μοναδικής ομορφιάς. Το έθιμο αυτό έχει παράδοση πολλών χρόνων που φαίνεται να θέλει να συνδυάσει τη θρησκευτική μυσταγωγία με την ηρωική προσπάθεια του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη να πυρπολήσει τη τουρκική ναυαρχίδα στο χώρο αυτό.
Στην Πάρο, η περιφορά του Επιταφίου της Μάρπησσας, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς κατά την διάρκειά της, γίνονται δεκαπέντε περίπου στάσεις.Σε κάθε στάση φωτίζεται και ένα σημείο του βουνού, όπου τα παιδιά ντυμένα Ρωμαίοι στρατιώτες ή μαθητές του Χριστού, αναπαριστούν σκηνές από την είσοδο στα Ιεροσόλυμα, την προσευχή στο Όρος των Ελαιών, το Μαρτύριο της Σταύρωσης και την Ανάσταση.

Στην Ύδρα την Μ. Παρασκευή γίνεται κάτι το μοναδικό, ο Επιτάφιος της συνοικίας Καμίνι μπαίνει στη θάλασσα και διαβάζεται η Ακολουθία του Επιταφίου, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα κατανυκτική. Στη συνέχεια οι Επιτάφιοι τεσσάρων ενοριών συναντώνται στο κεντρικό λιμάνι, δίνοντας ένα ιδιαίτερο χρώμα. Την ώρα της Ανάστασης τα πολλά βαρελότα φωτίζουν την νύκτα.

Στην Κέρκυρα, την Μ. Παρασκευή στις 4μ.μ. ξεκινά από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Φρούριο, ο Επιβλητικός Επιτάφιος. Μέχρι της 9.30 το βράδυ, από κάθε εκκλησία βγαίνει ο Επιτάφιος με την απαραίτητη μπάντα της κάθε ενορίας, τις χορωδίες, τους πιστούς. Τελευταίος βγαίνει ο μεγαλοπρεπέστατος επιτάφιος της Μητρόπολης. Στις 9 το πρωί γίνεται η περιφορά του Επιταφίου της Εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα. Το 1574 οι Βενετσιάνοι απαγόρευσαν στους ορθοδόξους την περιφορά του την Μ. Παρασκευή, και από τότε οι Κερκυραίοι πραγματοποιούν την περιφορά μαζί με το Σεπτό Σκήνωμα του Αγίου.Είναι η πιο παλιά και πιο κατανυκτική Λιτανεία που βγαίνει σε ανάμνηση του θαύματος του Αγίου, που έσωσε τον Κερκυραϊκό λαό από την σιτοδεία. Εμπρός πηγαίνει ο Άγιος που έχει θέση χοροστατούντος Επισκόπου σε αυτή την Λιτανεία, και ακολουθεί ο Επιτάφιος. Μετά το τέλος της λιτανείας, ο Άγιος θα παραμείνει στη θύρα του, μέχρι την Τρίτη του Πάσχα για προσκύνημα. Στις 11 το πρωί του Μ. Σαββάτου ο κόσμος περιμένει την πρώτη Ανάσταση.Όταν τελειώνει η ακολουθία στη Μητρόπολη, χτυπούν οι καμπάνες των εκκλησιών και από τα παράθυρα των σπιτιών πέφτουν κατά χιλιάδες, πήλινα δοχεία (μπότιδες) στους δρόμους, με μεγάλο κρότο. Αυτό το έθιμο έχει τις ρίζες του στο χωρίον του Ευαγγελίου 'Συ δε Κύριε Ανάστησόν με ίνα συντρίψω αυτούς ως σκευη κεραμεως
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα πασχαλινά έθιμα στην ιστοσελίδα του υπουργείου Τουρισμού

Αυγά με σχέδια από φύλλα

2008-04-24T01:35:00.000-07:00

ΠΡΟΤΑΣΗ δημιουργίας για τη Μ.ΠΕΜΠΤΗ κι όχι μόνο*

Στην οικογένειά μου καθε χρόνο βάφουμε ΜΟΝΟ
κόκκινα αυγά (έτσι είναι το έθιμο και ο συμβολισμός του) ό μ ω ς κάνουμε μια χαριτωμένη ...ατασθαλία τοποθετούμε φύλλα ή αγριολούλουδα πριν τη βαφή και το αποτέλεσμα είναι πολύ καλλιτεχνικό και εντυπωσιακό .Η γιαγιά μου είναι αυτή που έμαθε τη μητέρα μου κι εκείνη εμάς αυτό τον τρόπο. Μοναδικές στιγμές όταν τα αδέρφια μου κι εγώ ξεχυνόμαστε στο δάσος και στους κήπους να βρούμε τα καλύτερα χορτάρια για το "σπορ" (βλέπετε δεν είναι όλες οι πρασινάδες το ίδιο αποτελεσματικές !)
παίρνουμε το φύλλο, το τοποθετούμε στο αυγό στερεώνουμε με καλτσόν και δένουμε με κλωστή γρήγορα-γρήγορα και σφιχτά (προσοχή μη σπάσει το αυγό) και βουτάμε στη βαφή.
Βέβαια...όλη αυτή η διαδικασία γίνεται πριν τη βαφή. Αν χρησιμοποιούμε βαφή κρυα σε βρασμένα αυγά τυλίγουμε μετά το βράσιμο . Αν τα αυγά βράζουν μέσα στη βαφή , ενννοείται ότι τα τυλίγουμε άβραστα . Για όποιους το τολμήσουν : ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !

Τρόπος :δημιουργικός, οικονομικός, καλλιτεχνικός, οικολογικος (σε συνδιασμό με οικολογική βαφή) και πολύ πρακτικός ..δεδομένου ότι τα παλιά καλτσόν των γυναικών της οικογένειας αξιοποιούνται πριν πεταχτούν!

*Η γιαγιά μου λέει ότι κόκκινα αυγά βάφουν και το Μ.Σάββατο (έτσι κάνουμε κι εμείς) αλλά και όλο το διάστημα μέχρι την Ανάληψη

Μ.Πέμπτη

2008-04-23T12:40:00.000-07:00

Από το συναξάριο: Τη Αγία και Μεγάλη Πέμπτη, οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι Πατέρες, αλληλοδιαδόχως εκ τε των θείων Αποστόλων και των ιερών ευαγγελίων παρεδώκασι ημίν τέσσερα τινά εορτάζειν: τον Ιερόν Νιπτήρα, τον Μυστικόν Δείπνον (δηλαδή την παράδοσιν των καθ΄ ημάς φριχτών μυστηρίων), την υπερφυά Προσευχή και την Προδοσίαν αυτήν.

Δηλαδή: Τον Ιερό Νιπτήρα τον εορτάσαμε το βράδυ της Μ.Τετάρτης .Το πρωί της Μ.Πέμπτης γίνεται λαμπρή θεία Λειτουργία ως εορτασμός του Μυστικού δείπνου, όπου ο Χριστός δίνοντας ψωμί και κρασί στους μαθητές, παρέδωσε το μυστήριο της Θείας κοινωνίας. Όπως ξέρουμε το κρασί συμβολίζει το αίμα του Χριστού πάνω στο Σταυρό, ενώ το ψωμί (ο άρτος) είναι το σώμα του Θεανθρώπου. Έτσι κάθε φορά που κοινωνούμε δεν τρώμε ψωμί και κρασί, αλλά παίρνουμε μέσα μας το σώμα και το αίμα του Χριστού. Το βράδυ τα γεγονότα εξελίσσονται γρήγορα. Θυμόμαστε την προσευχή του Ιησού στο όρος των ελαιών και μετέπειτα την προδοσία του Ιούδα που φιλώντας τον Κύριο τον παραδίδει στους στρατιώτες.
Επίσης όπως ξέρουμε έχουμε και τη Σταύρωση που ενώ στον πραγματικό χρόνο έγινε το πρωί της Μ.Παρασκευής ( γι αυτό και δεν αναφέρεται στο συναξάρι ), στην εκκλησία εορτάζεται το βράδυ της Μ.Πέμπτης (όπως έχουμε ξαναπεί στη Μ.Εβδομάδα το βράδυ της μίας είναι πρωί της επομένης )

Στην εκκλησία: Το πρωί πολλοί άνθρωποι συνηθίζεται να κοινωνούν, ενώ μεγάλη είναι η συμμετοχή του κόσμου και στη σταύρωση Το βράδυ διαβάζονται τα "12 ευαγγέλια" με τα οποία οι 4 ευαγγελιστές μας εξιστορούν ( ο καθένας με το δικό του τρόπο) τα γεγονότα. Συγκλονιστικές οι στιγμές όταν ο παπάς καρφώνει τα χέρια και τα πόδια του Χριστού στο Σταυρό, ψέλνοντας το "Σημερον κρεμάται επι ξύλου" .

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
ο των αγγέλων βασιλεύς.
Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται,
ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
Ράπισμα κατεδέξατο,
ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
Ήλοις προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας.
Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου.
Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.

Στο σπίτι: Βάφουμε τα αυγά κόκκινα ( δες και τη δικιά μου πρόταση στο επόμενο post)και φτιάχνουμε κουλούρες, τσουρέκια κτλ -αν δεν τα έχουμε φτίαξει από την Μ.Τρίτη- , ενώ η Μ.Πέμπτη είναι η μέρα που οι περισσότεροι νονοί επισκέπτονται τα βαφτιστήρια τους για να τους πάνε τη λαμπάδα, το τσουρέκι και όποιο άλλο δώρο. Στα χωριά οι νοικοκυρές κόβουν τα ομορφότερα λουλούδια του κήπου τους για να τα πάνε στον επιτάφιο ( στα χωριά γιατί στην πόλη τον επιτάφιο τον αναλαμβάνουν συνήθως τα ανθοπωλεία). Ο στολισμός του επιταφίου γίνεται ή το βράδυ ή το Πρωί της Μ.Παρασκευής.

Έθιμα: Τη Μ.Πέμπτη πολλά έθιμα έχουμε από τα Δωδεκάνησα

Στην Πάτμο γίνεται αναπαράσταση του "ΜΥΣΤΙΚΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ" του ΝΙΠΤΗΡΑ, σε κεντρική πλατεία της Χώρας.
Στη Ρόδο το πρωί, της Μ. Πέμπτης παρέες παιδιών γυρίζουν σε όλες τις γειτονιές τραγουδούν και κρατώντας πανέρια, συγκεντρώνουν διάφορα λουλούδια για το στολισμό του Επιταφίου, που θα γίνει αργά, τις πρώτες πρωινές ώρες μετά την τέλεση της Σταύρωσης. Επίσης μετά την Σταύρωση, θα μείνουν στο Ναό γυναίκες, οι οποίες θα ψάλλουν τα παραδοσιακά Μοιρολόγια.
Στην Κάλυμνο τη νύχτα της Μ. Πέμπτης όσες γυναίκες, νέες και ηλικιωμένες μπορούν, κάθονται κοντά και γύρω από τον εσταυρωμένο και αρχίζουν να λένε το "Μοιρολόι του Χριστού", που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Το μοιρολόι διαρκεί περίπου μία ώρα και έχει δική του μελωδία ανάμεσα σε βυζαντινό τροπάρι και θλιμμένο Δημοτικό Τραγούδι.

Παγκόσμια Ημέρα Γης

2008-04-23T03:50:00.000-07:00

Το ημερολόγιο χτες έγραφε 22 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Γης.
Και; Τι άλλαξε;
Μήπως σταμάτησε η μόλυνση και η καταστροφή του περιβάλλοντος; Μήπως ξαφνικά ο κόσμος μας έγινε πιο καθαρός, πιο υγιής και πιο ανθρώπινος;
Όχι
Αυτός ο ταλαίπωρος πλανήτης που λέγεται Γη συνεχίζει να παρακμάζει.
Χτες ήταν η γιορτή του, κι όμως η τρύπα του όζοντος μεγάλωσε ακόμα περισσότερο, οι χωματερές δέχτηκαν ακόμη περισσότερα σκουπίδια και χιλιάδες δέντρα κόπηκαν, για να φτιαχτούν καινούριες, υπερσύγχρονες κατοικίες, σημάδια του πολιτισμού μας.
Εσύ τι έκανες;
Αλλά και ' γω τι κατάφερα; Άλλαξα τίποτα; Είμαι τόσο μικρός μπροστά στη θάλασσα του κόσμου...
Τουλάχιστον όμως θα μπορούσα να πω ότι έχω καθαρή τη συνείδηση μου, αφού τουλάχιστον θα προσπάθησα...

Λουλούδια Πηλίου ( ροζ αποχρώσεις)

2008-04-23T02:19:00.000-07:00

Σας παρουσιάζω ένα κομμάτι από την πλούσια χλωρίδα του Πηλίου. Όλες οι φωτογραφίες είναι δικές μου, τραβηγμένες οι περισσότερες από την αυλή του σπιτιού μου στο χωριό μου, το Νεοχώρι του Πηλίου.

ΚυκλάμιναΠασχαλιάΜαρκαμπέλλαΤριπλό τριαντάφυλλοΑζαλέαΆγριες ΦρέζεςΠανσεδάκια
ΟρτανσίαΟλάνθιστος "στρατηγός"Παιωνία (γερμανικό τριαντάφυλλο)

Μ.Τετάρτη

2008-04-23T00:42:00.000-07:00

Από το συναξάρι: "Τη αγία και μεγάλη Τετάρτη, της αλειψάσης Τον Κύριον μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν, ότι πρό του σωτηρίου Πάθους μικρόν τούτον γέγονε".

Δηλαδή: Το πρωί τιμάμε το μύρο που άλειψε στα πόδια του Ιησού η πόρνη που μετάνοιωσε για την αμαρτωλή ζωή της (όπως και το βράδυ της Μ.Τρίτης), ενώ το απόγευμα θυμόμαστε τον Ιερό Νιπτήρα. Ο Χριστός γεμάτος ταπείνωση πλένει τα πόδια των μαθητών - δουλειά που έκαναν οι δούλοι-, δείχνοντάς τους ότι ο καθένας μας πρέπει να ταπεινός, να τιμά και να σέβεται τους συνανθρώπους του.

Στην εκκλησία: Το πρωί ψέλνεται το τροπάριο της Κασσιανής. Το απόγευμα γίνεται το μυστήριο του Ευχελαίου και μετά μπαίνουμε στον εορτασμό της Μ.Πέμπτης.

Στο σπίτι: Ετοιμάζουμε το σπίτι για την Ανάσταση (σε πολλές περιοχές της Ελλάδας συνήθως τέτοια μέρα ασβεστώνονται τα σπίτια).

Ήξερες ότι: εις ανάμνηση του Ι.Νιπτήρα οι βυζαντινοί αυτοκράτορες και μετέπειτα οι πατριάρχες έπλεναν τα πόδια 12 υπηκόων τους. Η παράδοση συνεχίζεται μέχρι σήμερα!

Μ.Τρίτη

2008-04-21T23:43:00.000-07:00

Από το συναξάρι: "Τη αγία και μεγάλη Τρίτη, της των δέκα Παρθένων παραβολής της εκ του Ιερού Ευαγγελίου μνείαν ποιούμεθα" .

Δηλαδή: θυμόμαστε την παραβολή των 10 παρθένων, όπου οι 5 βρίσκονταν σε ετοιμότητα και περίμεναν τον Νυμφίο (Χριστό ), ενώ οι άλλες είχαν ξεχαστεί και δεν είχαν λάδι στο καντήλι τους για να Τον υποδεχτούν. Επίσης θυμόμαστε την μετάνοια μιας αμαρτωλης γυναίκας, που ταπεινά πλησίασε τον Χριστό και έχυσε στα πόδια Του μύρα και δάκρυα μετανοίας .

Στην εκκλησία: Ψέλνεται το τροπάριο της Κασσιανής, ένας ύμνος Μετανοίας και Εμπιστοσύνης στο Θεό από τη βυζαντινή ποιήτρια Κασσιανή.
«Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σην αισθομένη θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει. Οίμοι, λέγουσα, ότι νυξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος, έρως της αμαρτίας. Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων, ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ. Κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας, ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει. Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας, αποσμήξω τούτους δε πάλιν τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις. Ων εν τω παραδείσω Εύα το δειλινόν, κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη. Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων σου αβύσσους τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου; Μη με την σην δούλην παρίδης, ο αμέτρητον έχων το μέγα έλεος».

Μετάφραση και η ιστορία της Κασσιανής εδώ

Στο σπίτι: Φτιάχνουμε τα γλυκά για το Πάσχα ( τσουρέκια, κουλούρες, λαμπριάτικα κουλουράκια και άλλα)

Μ. Δευτέρα

2008-04-21T01:46:00.000-07:00

Από το συναξάριο: "Τη αγία και Μεγάλη Δευτέρα μνείαν ποιούμεθα του μακαρίου Ιωσήφ του Παγκάλου και της υπο του Κυρίου καταρασθείσης και ξηρανθείσης συκής".

Δηλαδή: Θυμόμαστε τον Ιωσήφ που κατάφερε να αντισταθέι στον πειρασμό (τη γυναίκα του Φαραώ ), καθιστώντας τον ευτό του ελπίδα για την οικογένεια του, και η σωφροσύνη και το μυαλό του καταφέρνουν να σώσουν την ψυχή του. Επίσης θυμόμαστε την παραβολή της ξηραμένης συκιάς, που συμβολίζει την Εβραική συναγωγή. O Χριστός την καταριέται και την ξηραίνει, όπως ξυραίνονται και μαραζώνουν πνευματικά οι άνθρωποι, που αν και Τον γνώρισαν, δεν τον θεωρούν Σωτήρα και Λυτρωτή του ανθρωπίνου γένους.

Στην εκκλησία: Ψέλνεται ο "Νυμφίος"
Τον Νυμφώνα σου βλέπω Σωτήρ μου κεκοσμημένο,
και ένδυμα ουκ έχω ίνα εισέλθω εν' αυτώ.
Λάμπρυνον μου την στολήν της ψυχής,
Φωτοδότα κα σώσον με.

Φτάσαμε στην Μεγάλη Εβδομάδα...

2008-04-20T08:34:00.000-07:00

Μεγάλη Δευτέρα
μεγάλη μέρα.
Μεγάλη Τρίτη,
ο Χριστός εκρίθη.
Μεγάλη Τετάρτη,
ο Χριστός εχάθη.
Μεγάλη Πέμπτη,
ο Χριστός ευρέθη.
Μεγάλη Παρασκευή,
ο Χριστός στο καρφί.
Μεγάλο Σάββατο,
ο Χριστός στην ταφή.
Μεγάλη Λαμπρή,
αυγό και αρνί.

Το ποίημα που έλεγαν τα μικρά παιδιά κατά τη διάρκεια της Μ.Εβδομάδας μερικά χρόνια πριν, όπως μου είπε ο παππούς μου.
Έτσι ξεκινά ένα αφιέρωμα στην Μεγάλη Εβδομάδα, με περιλήψεις των γεγονότων της κάθε ημέρας, ύμνους και έθιμα από όλη την Ελλάδα καθ' όλη τη διάρκειά της και μέχρι την Ανάσταση.
Θυμίζουμε ότι κάθε ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας στους ναούς ψάλλεται ο όρθρος της επόμενης μέρας, με το αρχαίο τυπικό της εκκλησίας μας όπου από το απόγευμα μπαίνουμε στο κλίμα της επόμενης μέρας.
Έυχομαι καλές γιορτές !

Εκνευρισμός στο τρένο

2008-04-20T07:13:00.000-07:00

Ναι το παραδέχομαι. Είμαι απ' αυτούς που κοιμούνται στο τρένο. απ' αυτούς που έχουν γύρει στο παράθυρο και ξαφνικά πετάγονται και τρέχουν στην πόρτα πριν κλείσει και χάσουν το σταθμό τους.
Φυσικά υπάρχουν και άλλα πράγματα που μπορείς να κάνεις όταν είσαι στο τρένο. Να διαβάσεις ένα βιβλίο, μια εφημερίδα, να ακούσεις μουσική...Βέβαια...Και τα κάνω. Το πρωί μέχρι την Αττική διαβάζω μια free press ή τα μαθήματά μου και ύστερα κοιμάμαι. Στο γυρισμό ακούω λίγη μουσική από το ipod και μετά χωρίς να το θέλω τα μάτια μου κλίνουν.
Εκείνη τη μέρα όμως κατά ένα παράξενο τροπο δεν νύσταζα ! Έτσι λοιπόν καθώς γύριζα από το σχολείο, παρατηρούσα τους ανθρώπους στο τρένο ( μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες όταν βαριέμαι και δεν ξέρω τι να κάνω. Δίπλα μου καθόταν μια ξανθιά 40αρα και απέναντί της ένας μεσήλικας με γυαλιά ( ο άντρας της απ' ότι κατάλαβα ). Δεξιά μια γιαγιά που μόλις είχε γυρίσει απ' τη λαική και 2-3 Πακιστανοί, απ' αυτούς που μόλις μυριστούν ότι θα βρέξει τρέχουν στην Ομόνοια να πουλήσουν ομπρέλλες. Τίποτα ενδιαφέρον. Έκλεισα τα μάτια μου και άκουγα μόνο τους κραδασμούς του τρένου και τις συζητήσεις των συνεπιβατων. Το ζευγάρι δίπλα μου έλεγε (με ένα εντελώς αυστηρό, εκνευριστικό ύφος ):
-Καλά σου 'χει τύχει ποτέ αυτό ;
-Τι;
-Να κοιμάσαι στο τρένο
-Να κοιμάμαι όχι, αλλα ξέρεις, μερικές φορές αυτό το "γλάρωμα" (;)
-Είναι απαίσιο, απορώ πως μπορεί να κοιμάται έτσι...
-Τι να πείς. Τα τωρινά παιδιά...
Όλα αυτά τα άκουγα χωρίς να ανοίξω τα μάτια, αν και μπήκα στον πειρασμό. Χωρίς να τους πω τι ώρα ξυπνάω για να πάω σχολείο, πόσες ώρες μένω εκεί, τι με περιμένει όταν γυρίσω στο σπίτι...Χωρίς να τους πω για τα φροντηστήρια, τα ιδιαίτερα, τον αθλητισμό, τη μουσική... όλα όσα κάνω τα απόγεύματα.Έμεινα στη θέση μου και σκεφτόμουν πόσο αυστηροί είμαστε μερικές φορές εμείς οι άνθρωποι, πόσο έυκολα βγάζουμε συμπεράσματα και κρίνουμε τους άλλους χωρίς καν να τους ξέρουμε .
"Επόμενη στάση Μοσχάτο "
Πετάχτηκα από τη θέση μου και έτρεξα πριν κλείσει η πόρτα.

Lonely in the gloomy city

2008-04-20T01:40:00.000-07:00

Καθώς η ώρα των προφορικών εξετάσεων του Proficiency πλησιάζει η miss Margaret μας ρώτησε :What’s the difference between being lonely and being alone ?

Αλήθεια ποια είναι; Απ’ ότι κατάλαβα alone σημαίνει να είσαι μόνος σου επειδή έτσι θέλεις, είναι επιλογή σου. Lonely όμως είναι ο μοναχικός, αυτός που αισθάνεται μοναξιά, ο πραγματικά μόνος. Αυτό είναι το χειρότερο. Γιατί ποιος θα ‘θελε να ξυπνάει χωρίς να ξέρει ότι σε λίγο θα δει τους φίλους του, αγαπημένα πρόσωπα; Ποιος θα ‘θελε να έβλεπε μια ταινία στο cinema, να έπαιζε ποδόσφαιρο στο μικρό μπασκετάκι της γειτονιάς, ή να πήγαινε σε μια cafeteria μόνος του, χωρίς να υπάρχει κάποιος που τον αγαπάει και θα είναι ο συνοδός του, ο συμπαίκτης του και ο φίλος του ;Μήπως κάνει κάτι λάθος; Ίσως. Μπορεί πάλι και όχι. Γιατί σ’ αυτήν την μουντή και μελαγχολική πόλη που ζούμε, που ο καθένας μας έχει αλλάξει 2-3 σχολεία και συνεχίζει να κινείται συνεχώς κάθε μέρα, με μια βαριά τσάντα στον ώμο γυρνώντας από μάθημα σε μάθημα είναι πραγματικά δύσκολο να βρεις κάποιο που θα σου αλλάξει τη ζωή, και θα σε κάνει να μη νοιώθεις πια μόνος.

‘Φίλους’ θα βρεις πολλούς. Το κινητό σου έχει πλημμυρίσει από αριθμούς κινητών εκατοντάδων ανθρώπων και το profile σου στο hi5 έχει γεμίσει comments από τους καινούριους σου διαδικτυακούς ‘φίλους’. Όμως εσύ συνεχίζεις να νοιώθεις μοναξιά. Γιατί πως μπορείς να αποκαλέσεις φίλο κάποιον που όταν περπατάτε μαζί στο δρόμο δεν σου λέει μια κουβέντα… Ίσως φταίει αυτός που στέλνει συνέχεια μηνύματα στο κινητό. Ίσως φταις και συ που ακούς μουσική με υπερσύγχρονο mp3 σου. Ίσως φταίτε και οι δύο που ξεχάσατε ότι είστε άνθρωποι...

Υ.Γ : Λέτε να κατάφερνα να τα έλεγα όλα αυτά στον εξεταστή στα αγγλικά; Δύσκολο…Καλή επιτυχία στους συμπάσχοντες !

Υ.Γ2: Πιστεύω ότι μόνο εγώ μπορώ να γράψω μες' την άνοιξη ένα τόσο απαισιόδοξο κείμενο. Τι με έπιασε πάλι ;...

Η φωτογραφία είναι του χρήστη Tomatoskin από το flickr

Οι Μεγάλοι Έλληνες από τον ΣΚΑΙ

2008-04-19T11:30:00.000-07:00

Η τηλεόραση του Σκαι σε συνεργασία με το BBC και υπό την χορηγία της Εθνικής Τράπεζας οργανώνει μια ψηφοφορία για την ανάδειξη του πιο σημαντικού έλληνα. Στην ψηφοφορία μπορεί να συμμετέχει ο οποιοσδήποτε μέσω τηλεφώνου, sms, ή μέσω διαδυκτίου στο site του ΣΚΑΙ απ' όπου μπορείτε να πάρετε περισσότερες πληροφορίες. Όπως διαβάζουμε εκέι, το πρόγραμμά έχει τρείς φάσεις :

Την ψηφοφορία
Την προβολή ντοκιμαντέρ για την ζωή των μέχρι στιγμής 10 πρώτων
Την παρουσίαση των αποτελεσμάτων, σ' ένα μεγάλο ζωντανό πρόγραμμα με παρουσιαστή τον Αλέξη Παπαχελά.

Εσείς ποιον Έλληνα θεωρείτε ως τον πιο σημαντικό ;

Σεμινάριο Επαγγελματικού Προσανατολισμού

2008-04-15T21:55:00.000-07:00

Στα πλαίσια του μαθήματος του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Σ.Ε.Π) δεχτήκαμε στην τάξη μας τον κύριο Μηνά Χατζηχρήστο, απόφοιτο του σχολείου και για πολλά χρόνια υπεύθυνο εργαστηρίου συντήρησης έργων τέχνης. Το σεμινάριο που μας παρέθεσε ο κύριος Μηνάς ήταν πολύ ενδιαφέρον και όλοι κάναμε πολλές ερωτήσεις σχετικά με τις απαιτούμενες σπουδές αλλά και την ενασχόληση με το αντικείμενο. Μπορεί η δουλειά ενός συντηρητή έργων τέχνης να μην είναι και τόσο συνηθισμένη όμως είναι σίγουρα ελκυστική αφού συνδυάζει τη Χημεία με την Τέχνη. Τα παραδείγματα έργων τέχνης που είχαν φθαρεί είτε λόγω χρόνου είτε κάποιας άλλης αιτίας και κατάφεραν να αποκατασταθούν ήταν πολύ εντυπωσιακά...

Sleepthief's soundtrack 2

2008-04-15T12:49:00.000-07:00

LALEH

Αυτή τη φορά παρουσιάζω μια πολλή ξεχωριστή περίπτωση, την Ιρανοσουηδή (!) τραγουδίστρια και συνθέτη Laleh. H Laleh γεννήθηκε το 1980 και πριν εγκατασταθεί στη Σουηδία είχε ζήσει στο Αζερμπαϊτζάν και στη Λευκορωσία. Το 2005 έβγαλε το πρώτο της cd με πολλή μεγάλη επιτυχία, ενώ την ίδια χρονιά πήρε 3 από τα 7 σουηδικά Grammy για τα οποία ήταν υποψήφια (καλύτερου νέου καλλιτέχνη, καλλιτέχνη της χρονιάς, παραγωγού της χρονιάς). Το 2006 έβγαλε το δεύτερο της album με τίτλο Princessor. Εκτός από τη μουσική η Laleh ασχολήθηκε και με τον κινηματογράφο. Το 2000 είχε ένα σημαντικό ρόλο στην ταινία Jalla! Jalla! που ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Σουηδία.
Η μουσική της είναι απαλή, μελωδική και λιγάκι μελαγχολική. H Laleh τραγουδά στα σουηδικά αλλά και στα αγγλικά και το είδος που τη χαρακτηρίζει είναι acoustic pop.

Προσωπικά από τα τραγούδια της μου άρεσαν τα :

Live Tommorow
Det δr vi som bestδmmer
Closer
Call on me
Prinsessor
November

Για να ακούσετε τα τραγούδια της και για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ

Ένα Φίδι στο Μοσχάτο

2008-04-15T06:25:00.000-07:00

Ήταν Παρασκευή μεσημέρι και εγώ ύστερα από μια κουραστική εβδομάδα στο σχολείο έφαγα και ξάπλωσα στο κρεβάτι μου για να διαβάσω τα τελευταία αθλητικά νέα. Δεν είχαν περάσει ούτε 10 λεπτά όταν ο μικρότερός μου αδερφός ,ο Θεοφάνης , ανεβαίνει δυο-δυο τα σκαλιά της μεγάλης μαρμάρινης σκάλας φωνάζοντας « Ένα φίδι ,ένα φίδι είναι στην αυλή ». Φυσικά δεν τον πίστευσα όμως μετά από λίγο γεμάτος περιέργεια κατέβηκα στην αυλή για να δω το «φίδι» που είχε τάχα δει ο Θεοφάνης .
- Εδώ ,εδώ κρύφτηκε, έλεγε σε εμένα και στον άλλο μου αδερφό ,τον Παρασκευά . Όπως γύρναγα από το πιάνο το είδα να μπαίνει σ’ αυτό τον νεροχύτη ,και έδειξε τον αναποδογυρισμένο ,μαρμάρινο νεροχύτη που είναι ακουμπισμένος εδώ και χρόνια δίπλα στην εξώπορτα .
- Είσαι σίγουρος ; τον ρώτησα .

- Φυσικά και είμαι σίγουρος . Σου λέω το είδα με τα ίδια μου τα μάτια
- Το είδες να μπαίνει μέσα στον νεροχύτη ;
- Ναι

Σε λίγο ήρθε και η μητέρα μου .Αυτή σκέφτηκε μια πιο πρακτική λύση για να διαπιστώσουμε αν πράγματι υπήρχε κάποιο φίδι που κρύβεται κάτω από τον νεροχύτη .Έβαλε φωτιά σε μια εφημερίδα και μετά την τοποθέτησε μέσα στην τρύπα του παλιού νεροχύτη με πολύ προσοχή .Μας εξήγησε ότι ο καπνός διώχνει τα φίδι ( δηλαδή στην ουσία τα φίδια φεύγουν για μην πεθάνουν από ασφυξία ) . Παρ’ όλα αυτά κανένας από εμάς δεν είδε τίποτα.
Ο χρόνος περνούσε χωρίς να έχει φανεί ακόμα το «φίδι» και είχαμε αρχίσει να πιστεύουμε ότι το μόνο μέρος στο οποίο μπορεί να βρισκότανε ήταν στην μεγάλη φαντασία του Θεοφάνη , ή ότι είχε φύγει χωρίς να το καταλάβουμε. Παρ’ όλα αυτά τίποτα από τα δύο δεν είχε συμβεί ,για τον απλούστατο λόγο ότι εγώ ο ίδιος μετά από λίγο είδα το κεφάλι του φιδιού να ξεπροβάλλει κάτω από τον μαρμάρινο νεροχύτη .Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που είχα δει φίδι στην Αθήνα .Πριν από δύο χρόνια (αν και το είχα σχεδόν ξεχάσει) είχα ξαναδεί ένα μικρό ,παρδαλό φίδι να περνά δίπλα μου ,στο πεζοδρόμιο, σε μια άλλη οδό του Μοσχάτου .Το φίδι είχε βγει σχεδόν όλο απέξω και εμείς μαγεμένοι κοιτούσαμε το υπέροχο φολιδωτό του δέρμα. Ήταν περίπου 1,5 μέτρο ,μπεζ με έντονους πορτοκαλί ενωμένους ρόμβους οι οποίοι είχαν γύρω τους ένα μαύρο περίγραμμα .Φαινόταν πραγματικά εξωτικό. Η μητέρα μου μάλιστα δεν έχασε την ευκαιρία να του βγάλει μερικές φωτογραφίες και να το βιντεοσκοπήσει καθώς πέρναγε ανάμεσα από τα μαρούλια του μικρού μας λαχανόκηπου. Στο μεταξύ σκεφτόμασταν τι θα το κάνουμε: θα το σκοτώσουμε ; θα το αφήσουμε να φύγει ;Κι αν είναι οχιά τι θα κάνουμε; αν μας τσιμπήσει ; Προς το παρόν υπερίσχυε η άποψη του Παρασκευά ο οποίος ( σαν οικολογικά συνειδητοποιημένος άνθρωπος που είναι) έλεγε να μην το σκοτώσουμε και να το αφήσουμε να πάει όπου θέλει. Όμως δυστυχώς δεν προλάβαμε να αποφασίσουμε τι θα το κάνουμε διότι , ξαφνικά μπήκε μες’ το υπόγειο του σπιτιού μας.
Μην μπορώντας να κάνουμε τίποτα απολύτως επιστρέψαμε στο σπίτι γεμάτοι περιέργεια να δούμε τι είδους φίδι ήταν αυτό που είδαμε.
Έπειτα από χρονοβόρες αναζητήσεις σε εγκυκλοπαίδειες και internet αποδείχτηκε ότι το φίδι άνηκε στο είδος Elephe situla . Το Elephe situla ή πιο απλά το "σπιτόφιδο" όπως το λέμε στην Ελλάδα είναι ένα από τα προστατευόμενα είδη φιδιών, ιδιαίτερα διαδεδομένο στην χώρα μας καθώς και σε όλα τα Βαλκάνια . Είναι από τα πιο γνωστά
φίδια- κατοικίδια στην Αμερική και είναι εντελώς ακίνδυνο .Μπορεί να φτάσει τα 3 μέτρα σε μάκρος και τρέφεται κυρίως με ποντίκια και άλλα τρωκτικά , καθώς και με διάφορα είδη εντόμων γι αυτό και παλιά πολλά άνθρωποι είχαν στα σπίτια τους ένα τέτοιο φίδι το οποίο και το ονόμαζαν σπιτόφιδο,ονομασία που έχει μείνει μέχρι σήμερα.
Τελικά καλύτερα που δεν το σκοτώσαμε . Τώρα που θα’ ναι στο υπόγειο θα μας απαλλάξει από κάθε είδους τρωκτικό
Στο internet διάβασα ότι πρόσφατα έχουν βρεθεί αρκετές φορές φίδια ακόμη και στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας ( στην Σταδίου ,στην Κοραή ) τα οποία συνήθως ξεπηδούν από τους αρχαιολογικούς χώρους όπου έχουν βρει καταφύγιο τρομάζοντας οδηγούς και πεζούς και δημιουργώντας στιγμές απείρου κάλλους
( εδώ μια μύγα βλέπουν μερικοί και τρέχουν ,για φαντάσου να δουν φίδι…) .
Πάντως ότι και να λεν οι οικολογικές οργανώσεις ,πρέπει μόνοι μας να καταλάβουμε ότι για το καλό όλων τα φίδια και τα υπόλοιπα ζώα που απέμειναν στην Αθήνα πρέπει να συνεχίσουν να επιβιώνουν .Ειδ’ άλλως θα ζούμε σε μια άχρωμη και νεκρή πόλη όπου το μόνο ζωντανό είδος θα είναι ο άνθρωπος .

Το σχολείο μου: Ελληνική Παιδεία

2008-04-14T10:50:00.000-07:00

Το τωρινό μου σχολείο είναι το ιδιωτικό λύκειο "Ελληνική παιδεία", ένα από τα λίγα σχολεία που είναι αρρένων, που φοιτούν δηλαδή μόνο αγόρια (αν και αυτό θα αλλάξει σε 3 χρόνια) !Το σχολείο βρίσκεται στα Μελίσσια, και γι αυτό πρέπει να ξυπνήσω πολύ νωρίς για να φτάσω από το Μοσχάτο εκεί, παρ' όλα αυτά αξίζει τον κόπο, αφού το επίπεδο των καθηγητών και των μαθητών είναι πολύ υψηλό. Το σχολείο μου σχεδόν κάθε χρόνο εκπροσωπείται από κάποιο μαθητή στην βουλή των εφήβων, ενώ σημαντικές είναι οι διακρίσεις του στον τομέα της πληροφορικής όπου καταλαμβάνει την πρώτη θέση στην Ελλάδα. Επίσης από τα τέσσερα μέλη της Εθνικής ομάδας πληροφορικής, τα δύο ήταν από το σχολείο μου, και κατάφεραν να πάρουν την 10η θέση στον παγκόσμιο διαγωνισμό πληροφορικής, ανάμεσα σε 31 άλλες χώρες.
Στα διαλείμματα εμείς οι μαθητές μπορούμε να παίξουμε ποδοσφαιράκι, να γυμναστούμε στο (κλειστό) γυμναστήριο, να παίξουμε πινγκ-πονγκ ή - το πιο συνηθισμένο-, να παίξουμε μπάσκετ. Τέλος στον 3ο όροφο υπάρχει ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στο Άγιο Πνεύμα και στον Άγιο Λεωνίδα και έτσι δεν χρειάζεται να πάμε κάπου αλλού όταν χρειάζεται να εκκλησιαστούμε.

Η ιστοσελίδα του σχολείου μου

Νεοχώρι Πηλίου

2008-04-10T01:45:00.000-07:00

Το χωριό μου, το Νεοχώρι του Πηλίου απέχει περίπου 35 χιλιόμετρα από το Βόλο, την πρωτεύουσα το νομού Μαγνησίας και δεσπόζει σε υψόμετρο 500μ. στην καταπράσινη φύση του κεντρικού Πηλίου.
Δυστυχώς πέρυσι το καλοκαίρι το όνομα του χωριού μου ακουγόταν για ένα και μόνο λόγο, την τεράστια πυρκαγιά που μετέτρεψε μέσα σε λίγες μέρες χιλιάδες στρέμματα πευκοδάσους, πλατανιών και καλλιεργειών σε παρανάλωμα του πυρός.
Στα βυζαντινά χρόνια το Νεοχώρι που τότε ονομαζόταν Λαη άκμασε όπως μαρτυρούν τα ερείπια της παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 5ου αιώνα. Δυστυχώς όμως μετά ερημώθηκε για να ζήσει ξανά περίοδο ακμής μετά την Τουρκοκρατία και μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα. Εκείνα τα χρόνια το Νεοχώρι ήταν ένα από τα κεφαλοχώρια του Πηλίου, με πληθυσμό μεγαλύτερο των 1000 κατοίκων.
Τώρα αν και με λιγότερους μόνιμους κάτοικους (περίπου 350) συνεχίζει να σφύζει από ζωή, αφού είναι η πρωτεύουσα του δήμου Αφετών, που εκτός από το Νεοχώρι περιλαμβάνει και τα χωριά Αφέτες, Άφησσο, Καλαμάκι και Συκή. Εκτείνεται από τον Παγασητικό ως το Αιγαίο και περιλαμβάνει αρκετούς μικρούς οικισμούς. Έντονο είναι και το θρησκευτικό στοιχείο, αφού εκτός απ' την παμπάλαια εκκλησία του Αγίου Δημητρίου που δεσπόζει στην πλατεία του χωριού υπάρχει πλήθος ξωκκλησιών, τα περισσότερα απ' αυτά εγκαταλελειμμένα στη φθορά του χρόνου. Από το Νεοχώρι εξορύσσονται οι περίφημες πέτρες Πηλίου και πολλοί απ' τους κατοίκους δουλεύουν στα λατομεία γύρω απ' το χωριό. Το Νεοχώρι έχει όμορφα μεγάλα σπίτια με ευρύχωρες αυλές που αγναντεύουν τον Παγασητικό και τη γύρω περιοχή .

Αξίζει να επισκεφτείτε :

Την πλατεία του χωριού με τα αιωνόβια πλατάνια
Το Φράγμα 'Παναγιώτικο'
Την μονή της Παναγιάς της Πλάκας
Την σκεπαστή βρύση
Το πέτρινο γεφύρι
Την ταβέρνα 'Κένταυρος
και φυσικά να περπατήσετε στα πέτρινα καλντερίμια του χωριού

Σύγχρονο Μοσχάτο

2008-03-24T06:58:00.001-07:00

ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΜΟΣΧΑΤΟ

Το Μοσχάτο πλέον είναι ένας σύγχρονος δήμος που όμως έχει κρατήσει σημάδια από το παρελθόν του γι αυτό και είναι λάθος να θεωρούμε ότι το μόνο σημαντικό πράγμα στο Μοσχάτο είναι το Καρναβάλι του . Ευτυχώς έχει αρκετούς ανοιχτούς χώρους ( πλατείες, παιδικές χαρές, μικρά γηπεδάκια κ.α ), πεζόδρομους, καθώς και ένα ανεπτυγμένο συγκοινωνιακό δίκτυο .Διατηρεί ακόμα το πράσινό του καθώς κάθε σπίτι υποχρεούται να έχει πρασιά τουλάχιστον 5 μ., ενώ ο δήμος έχει φυτέψει στους δρόμους αρκετά δέντρα.
Δυστυχώς όμως, τα τελευταία χρόνια οι παμπάλαιες μονοκατοικίες του Μοσχάτου κατεδαφίζονται και τη θέση τους παίρνουν πολυώροφα κτήρια, αλλάζοντας ριζικά τις γειτονιές μας .Μόνο στο δρόμο του σπιτιού μου ( περίπου 200μ.) τα 5 τελευταία χρόνια έχουν κτιστεί 8 καινούριες πολυκατοικίες! Επίσης πρέπει να αναφέρουμε την τραγική κατάσταση του ποταμού -σκουπιδιτενεκέ Κηφισού, που ενώ παλιότερα οι άνθρωποι τιμούσαν και σέβονταν σαν θεό αφού έδινε ζωή με το νερό του στην Αθήνα, τώρα είναι γεμάτος απόν απόβλητα και κάθε λογής σκουπίδια. Τέλος ένα από τα βασικά αιτήματα των κατοίκων είναι να φτιαχτεί πάρκο και χώρος περιπάτου στην ανεκμετάλλευτη και δυσπρόσιτη παραλία του Μοσχάτου .

Η Ιστορία του Μοσχάτου

2008-03-14T09:28:00.000-07:00

ΑΡΧΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
Στα αρχαία χρόνια, στην περιοχή που βρίσκεται τώρα ο δήμος Μοσχάτου υπήρχε ο αρχαίος οικισμός "Τροία". Από εκεί είχε ξεκινήσει ο Τεύκρος για να πάει στην άλλη μεριά του Αιγαίου και να ιδρύσει στα στενά του Ελλησπόντου την γνωστή σε όλους μας Τροία, στην οποία έγινε ο Τρωικός πόλεμος .
Κατά τον 5ο αιώνα π.Χ η ονομασία Τροία παραμερίστηκε και άρχισε να χρησιμοποιείται το παράξενο και ανεξήγητο όνομα "Ξυπέτη". Ο δήμος της Ξυπέτης βρισκόταν ανάμεσα στην Αθήνα και στο επίνειό της, τον Πειραιά, ενώ απ' αυτόν διερχόταν μεγάλο μέρος των "Μακρών τειχών" που προστάτευαν την πόλη της Αθήνας,την εποχή της δόξας της .(Τα τείχη συμπίπτουν με τις γραμμές του τρένου και την οδό Πειραιώς )
Σημαντικό είναι επίσης να σημειώσουμε ότι το 403 π.Χ σύμφωνα με τον Ξενοφώντα στην παραλία της Ξυπέτης συγκρούστηκε ο στρατός του ολιγαρχικού στρατηγού της Σπάρτης Παυσανία με τους δημοκρατικούς Αθηναίους, αρχηγός των οποίων ήταν ο Θρασύβουλος.

ΝΕΟΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ
Καθώς περνούσαν τα χρόνια η Ξυπέτη άρχισε να ερημώνει. Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να τη συναντήσουμε τον 18ο αιώνα με το όνομα "Μεσιάς" που μάλλον δόθηκε στην περιοχή εξ' αιτίας της γεωγραφικής της θέσης ( βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ποτάμια : τον Κηφισό και τον Ιλλυσό
"H τοπωνυμία της Μεσιάς συνδέθηκε και με την γνωστή μάχη του Φαλήρου στα 1827 που σε μεγάλο μέρος της είχε διεξαχθεί στο έδαφος του σημερινού Μοσχάτου, κατά τη διάρκεια της οποίας τραυματίστηκε ο Καραϊσκάκης και χύθηκε πολύ ελληνικό αίμα".

Είναι άγνωστο το πότε και το πώς το τοπωνύμιο "Μοσχάτο" καθιερώθηκε ως το σύγχρονο που είχαν οι Μοσχατιώτες, ποικιλίες των οποίων σώζονταν μέχρι και τα μέσα του 20ου αιώνα. Πράγματι στην περιοχή του Μοσχάτου τον 19ο αιώνα υπήρχαν άφθονα αμπέλια και περιβόλια Τότε το Μοσχάτο διέσχιζαν 2-3 αγροτικοί δρόμοι και φυσικά η οδός Πειραιώς, η μοναδική αρτηρία που συνέδεε την Αθήνα με το λιμάνι. Μάλιστα στο Μοσχάτο κάναν στάση οι κουρασμένοι ταξιδιώτες ( αφού η οδός Πειραιώς καθ' όλη τη διαδρομή της περνούσε μέσα από κήπους και αμπέλια και μόνο όταν πέρναγε απ το Μοσχάτο υπήρχαν μερικά κτήρια). Το Μοσχάτο ακόμα ήταν και ένας από τους πρώτους και λίγους σταθμούς του ατμοκίνητου σιδηροδρόμου ( τωρινός ΗΣΑΠ) και χτίστηκε το 1880, κομβική χρονολογία για την ανάπτυξη του Μοσχάτου.Σημαντική θέση στην ιστορία του Μοσχάτου έχει και η εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρως που χτίστηκε το 1862 και αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα κτήρια του Μοσχάτου. Στην αρχή ήταν ένα μικρό ξωκλήσι αφιερωμένο στην μνήμη της αποτομής της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου, δίπλα σ' ένα χωματόδρομο ( τωρινή λεωφόρος Μακρυγιάννη) . Με την συνεχή ενίσχυση των ενοριτών όμως το "ξωκλήσι" μεγάλωσε και το πανηγύρι του έγινε γνωστό σ όλη την γύρω περιοχή, όμως δυστυχώς γκρεμίστηκε το 1973 και τη θέση του πήρε ο σημερινός καθεδρικός ναός που δεσπόζει στην καρδιά της πόλης, . Επίσης σημαντικός παράγοντας ήταν και το εκκλησιαστικό συμβούλιο του ναού, η επιρροή του οποίου στα ζητήματα του Μοσχάτου φαίνεται καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα .Κέντρο της πόλης -όπως και σήμερα- ήταν η πλατεία Μεταμορφώσεως όπου υπήρχαν πολλά δέντρα, μερικά μαγαζάκια , μια αρχαία πέτρα 27 μέτρων ! και φυσικά η εκκλησία της Μεταμορφώσεως. Από τα μέσα του 19ου αιώνα θα μπορούσαμε να πούμε ότι είχε αρχίσει να διαγράφεται το μέλλον του Μοσχάτου, ως μια βιομηχανική πόλη, αφού από τότε είχαν αρχίσει να συσσωρεύονται πολλές εταιρίες και εργοστάσια, δίνοντας δουλειά στους κατοίκους του .Όμως από τη δεκαετία του 1960 τα περισσότερα έκλεισαν ή μετακόμισαν στο βόρειο τμήμα του Μοσχάτου ( πάνω απ' τις γραμμές του τρένου ) όπου και παραμένει ο βασικός όγκος των βιομηχανιών του Μοσχάτου. Γενικά το Μοσχάτο εκείνα τα χρόνια ήταν ένα μικρό εξοχικό "χωριουδάκι" με λιγοστούς κατοίκους που καλλιεργούσαν τα χωράφια τους και τα αμπέλια τους σε μια παρθένα περιοχή δίπλα στη θάλασσα. Ακόμα και ο Κηφισός ήταν ένα ήσυχο ποταμάκι, όπου οι παλιοί Μοσχατιώτες ψάρευαν.

Πηγές : "Ιστορικά του Μοσχάτου" Στελιος Ντάντης
περιοδικό ΞΥΠΕΤΑΙΩΝ
ιστοσελιδα http://khfi-sos.blogspot.com
ιστοσελιδα http://users.otenet.gr/~ghatzily/index/html.

Sleepthief 's soundtrack 1

2008-03-11T12:49:00.000-07:00

Sleepthief recommends Sleepthief !!!

Με το που ξεκίνησε αυτό το blog είχα την ιδέα κάθε εβδομάδα να παρουσιάζω και έναν από τους αγαπημένους μου -και συχνά άγνωστους - καλλιτέχνες. Ξεκινάμε λοιπόν την πρώτη εβδομάδα με τους "εμπνευστές" του ονόματος του blog, το αγγλικό group Sleepthief. Η μουσική τους είναι απαλή ,με πολύ ωραίες μελωδίες και εξαιρετικές γυναικείες φωνές και φωνητικά. Κατά κάποιο τρόπο συνδέουν την κλασσική με την ηλεκτρονική και pop μουσική, δημιουργώντας ένα πολύ όμορφο σύνολο. Το πρώτο (και μοναδικό τους ) album 'The Dawnseeker' βγήκε το 2006 και αποτελεί ένα από τα λίγα cd που τα ακούς απ' την αρχή εώς το τέλος Όσο για την αισθητική τους ... άφταστη .Απλά κοιτάξτε το album cover ...

Κατα τη γνώμη μου το καλύτερο τραγούδι τους είναι το μελωδικό και μελαγχολικό 'Eurydice' που έχει επιρροές από την κέλτικη μουσική και ερμηνεύεται από την Jody Quine. Το video είναι λιγάκι ποιητικό και παράξενο. Διηγήται την έλευση της Ευριδίκης στον Αδη.Επίσης πολύ ωραία είναι τα
1. Just say it ( Kyoko Baertsoen )
2.The Chauffeur (Kirsty Hawkshaw)
3.You did a good thing (Nicola Hitchcock)
4.Tenuous (Jody Quine)
Κύριο μέλος αυτού του project είναι ο ταλαντούχος μουσικός Justin Elswick που έχει επηρεαστεί από τους Enya ,Lisa Gerard, Delerium και άλλους γνωστούς μουσικούς της electronica.Επίσημη ιστοσελίδα
http://sleepthiefmusic.com/

Καλημέρα !

2008-03-09T09:17:00.000-07:00

Έπειτα από ώρες συζητήσεων για το τι είναι blog, ποια η χρησιμότητά του και ποια η διαφορά του από ένα κοινό ημερολόγιο, ξεκινά επιτέλους και η λειτουργία αυτού του ιστολoγίου, που έχει σαν σκοπό να μην γίνει ένα ακόμη κομμάτι της τρέλας των τελευταίων χρόνων, αλλά να αποτελέσει κάτι ξεχωριστό και ανθρώπινο. Φωτογραφίες και βίντεο θα συμβάλλουν έτσι ώστε να γίνει το blog πιο ελκυστικό και ενδιαφέρον,στην ουσία όμως δεν παύει να αποτελεί τίποτα άλλο ,παρά απόψεις και σκέψεις ενός εφήβου που βρίσκεται συνεχώς αντιμέτωπος με την ελληνική καθημερινότητα.

Ξεκινάμε λοιπόν !

Και για όσους αναρωτιούνται τι θέλει να πει ο ποιητής με την αγγλική λέξη sleepthief ( "κλέφτης του ύπνου" στα ελληνικά ) ,απλώς αναφέρω την κακή μου σχέση με τον ύπνο -κοιμάμαι 6 ώρες τη μέρα μέσο όρο- , καθώς και ότι είναι το όνομα του αγαπημένου μου group το οποίο θα σας παρουσιάσω αργότερα ( είδος μουσικής ambient και ethereal για τους πιο "ψαγμένους").