Κατεβαίνω προς το λιμάνι και φτάνω στην πλατεία Καραΐσκάκη Προτού περάσω απέναντι βλέπω πίσω από τα κάγκελα ένα αισχρό "έγκλημα"
Δυστυχώς η εικόνα είναι φυσική (μη σας παραξενεύει το πράσινο χρώμα των νερών, λέω αλήθεια...) και δείχνει για μια ακόμα φορά την αδιαφορία των ανθρώπων για τα αρχαία, για τον πολιτισμό μας.
Φωτογραφίζω το υπέροχο άγαλμα του Καραΐσκάκη και μπαίνω στο λιμάνι του Πειραιά
Εδώ η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη, λίγοι άνθρωποι, καθαρότεροι χώροι και το θαλασσινό αεράκι μου φτιάχνει τη διάθεση.
Γυρίζω λίγο το κεφάλι μου προς τα πίσω και αντικρίζω τον πύργο του Πειραιά, άγρυπνο φρουρός της πόλης (δυστυχώς όμως σχεδόν πάντα σκεπασμένος από διαφημίσεις εταιριών κινητής τηλεφωνίας).
Βγαίνω απ' το λιμάνι και βλέπω το ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, έναν από τους πιο ξακουστούς ναούς του Πειραιά.
Κοντά του βρίσκεται ένα υπέροχο, νεοκλασικό, γωνιακό κτήριο , όπου βρίσκονται τα γραφεία μιας τράπεζας.
Μετά από λίγο αντικρίζω την Αγία Τριάδα και το Δημοτικό θέατρο
εκεί κοντά βρίσκεται και ο ναός του Αγ. Κωνσταντίνου (μοιάζει με τον Άγιο Σπυρίδωνα, μην μπερδευτείτε...) .
17/5/08
Πειραιας (Λιμάνι)
16/5/08
Πειραιάς 1
Χθες μιας και δεν είχα μάθημα, πήγα στο παλιό μου σχολείο (Ζάννειο Πειραματικό γυμνάσιο Πειραιά), για να χαιρετήσω τους παλιούς μου συμμαθητές. Δυστυχώς όμως έπρεπε να κάνουν μια ώρα μάθημα, οπότε επέλεξα να φύγω -προσωρινά και να κάνω μια βόλτα γύρω από το σχολείο και το σταθμό του τρένου, στον Πειραιά που ξέρω και περπατούσα για 3 χρόνια...
Ξεκίνησα λοιπόν απ' το σχολείο μου με μια ψηφιακή κάμερα στο χέρι, έτοιμος να φωτογραφίσω κάθε κτήριο, ή οτιδήποτε άλλο θα μου έκανε εντύπωση .
Ο Χάρτης της Βόλτας (για να μη χαθείτε)Δίπλα στο σχολείο μου υπάρχει ένα υπέροχο νεοκλασικό, ανακαινισμένο κτήριο όπου συγκεντρώνονται οι απόφοιτοι του Ζαννείου.
Κατεβαίνοντας την Γούναρη, προς το σταθμό του τρένου αντικρίζω πολλά παλιά πανέμορφα νεοκλασικά που έχουν αφεθεί αβοήθητα στη φθορά του χρόνου. Συνήθως το ισόγειό τους χρησιμοποιείται σαν μαγαζί και ίσως αυτός είναι ο λόγος που δεν προσέχουμε τη συνέχεια του κτηρίου, τους άλλους ορόφους, παρά μόνο τη βιτρίνα (κάποιος θα μπορούσε να πει ότι αυτό γίνεται και στη ζωή αλλά καλύτερα ας μην ανοίξουμε αυτό το θέμα). Παλιά στον Πειραιά υπήρχαν 2000 ! νεοκλασικά σπίτια, τώρα ακόμη και αυτά τα λίγα που υπάρχουν συνεχίζουν να καταστρέφονται αντί να προστατεύονται, έχοντας ως μόνη ελπίδας σωτηρίας να χαρακτηριστούν διατηρητέα. Παρατηρήστε τα παρακάτω (βρίσκονται όλα στον δρόμο-φάντασμα της Γούναρη, σε σχετικά μικρή απόσταση). Το πρώτο είναι και το αγαπημένο μου.
κοιτάξτε τις λεπτομέρειες !και για να μην κατηγορούμε μόνο ορίστε και το σωστό παράδειγμα :
Τώρα δείτε και τη διαφορά (απ' ένα στενάκι κοντά στο σταθμό του τρένου)
Και συνεχίζω προς το λιμάνι ...


