Είμαστε παράξενα όντα εμείς οι άνθρωποι. Περιμένουμε πως και πως να τελειώσουμε μια εργασία, κι όταν πια είμαστε στο τέρμα κάνουμε λίγο πίσω, διστάζουμε.
Σήμερα ήταν η τελευταία φορά που έκανα αγγλικά (αν θεωρήσουμε ότι θα πάρω επιτέλους αυτό το Proficiency). Όταν τέλειωσε το μάθημα όλοι οι συμμαθητές χαιρέτησαν την καθηγήτρια μας, την κα. Margaret και έπειτα ο καθένας τράβηξε για το σπίτι του, διαφορετικές πορείες διαφορετικές κατευθύνσεις..
Στέκομαι μπροστά από το ψυγείο όπου βρίσκεται καρφιτσωμένο το πρόγραμμα αυτής της σχολικής χρονιάς. Δευτέρα- Τετάρτη- Παρασκευή Αγγλικά, με χοντρά πατημένα γράμματα. Παίρνω ένα μολύβι και αρχίζω να διαγράφω τις μέρες των αγγλικών.
Παράξενο !
Αν και πριν νόμιζα ότι αυτό θα το έκανα με πολύ ευχαρίστηση, τώρα το μυαλό μου είναι αλλού. Αντί να διαγράφω μέρες και ώρες, τώρα μου φαίνεται σαν να διαγράφω τα πρόσωπα των συμμαθητών μου. Αλήθεια πότε θα τους ξαναδώ ;
Στη διάρκεια αυτού του χρόνου κάποιοι έγιναν φίλοι μου, κάποιοι αντίθετα αδιαφόρησαν, σε λίγα χρόνια γι αυτούς δεν θα 'μαι παρά μια μακρινή ανάμνηση, ένα όνομα και τίποτε άλλο. Οι δρόμοι μας για ένα χρόνο συνέπιπταν, τώρα όμως ακολουθεί ο καθένας μας κι από μια διαφορετική πορεία, προς μια άλλη διαφορετική κατεύθυνση, αλλά που ξέρεις ίσως στην τελική αυτοί οι δρόμοι μπορεί και να ξανασυναντηθούν.
Έστω και για μια στιγμή...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκέψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκέψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
9/5/08
No More English...
Ετικέτες
Αγγλικά,
Καθημερινότητα,
Σκέψεις
23/4/08
Παγκόσμια Ημέρα Γης

Το ημερολόγιο χτες έγραφε 22 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Γης.
Και; Τι άλλαξε;
Μήπως σταμάτησε η μόλυνση και η καταστροφή του περιβάλλοντος; Μήπως ξαφνικά ο κόσμος μας έγινε πιο καθαρός, πιο υγιής και πιο ανθρώπινος;
Όχι
Αυτός ο ταλαίπωρος πλανήτης που λέγεται Γη συνεχίζει να παρακμάζει.
Χτες ήταν η γιορτή του, κι όμως η τρύπα του όζοντος μεγάλωσε ακόμα περισσότερο, οι χωματερές δέχτηκαν ακόμη περισσότερα σκουπίδια και χιλιάδες δέντρα κόπηκαν, για να φτιαχτούν καινούριες, υπερσύγχρονες κατοικίες, σημάδια του πολιτισμού μας.
Εσύ τι έκανες;
Αλλά και ' γω τι κατάφερα; Άλλαξα τίποτα; Είμαι τόσο μικρός μπροστά στη θάλασσα του κόσμου...
Τουλάχιστον όμως θα μπορούσα να πω ότι έχω καθαρή τη συνείδηση μου, αφού τουλάχιστον θα προσπάθησα...
Ετικέτες
Περιβάλλον,
Σκέψεις
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


