Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ο πολιτισμός της πόλης μου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ο πολιτισμός της πόλης μου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

23/6/08

Νεο Πολιτιστικό Κέντρο Μοσχάτου

Το νέο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Μοσχάτου χτίζεται στον οικισμό "Προσφυγικά" σε ένα οικόπεδο 720 τ.μ, δίπλα στο πάρκο Γεννηματά. Το Πολιτιστικό Κέντρο θα έχει:

  • χώρο θεάτρου
  • αίθουσες πολλαπλών χρήσεων
  • γραφειακούς και βοηθητικούς χώρους
Αναμένεται να φιλοξενήσει πλήθος εκδηλώσεων όπως:
  • κινηματογραφικές και θεατρικές παραστάσεις
  • διαλέξεις
  • κοντσέρτα
  • εκθέσεις βιβλίου, γλυπτικής, φωτογραφίας, ζωγραφικής
Είναι σίγουρο ότι το νέο Πολιτιστικό κέντρο θα εξυπηρετήσει όχι μόνο τους κατοίκους των "Προσφυγικών", αλλά όλους τους δημότες του Μοσχάτου και των γύρω περιοχών



Το νέο Πολιτιστικό Κέντρο φτίαχνεται....

22/6/08

Μοσχάτο (Προσφυγικά) video


Αυτό το πολύ ενδιαφέρον βίντεο αναφέρεται στο Δήμο του Μοσχάτου και ιδιαίτερα στον οικισμό "Προσφυγικά", την πιο υποβαθμισμένη περιοχή του Μοσχάτου. Στην αρχή αναφέρεται στην ιστορία του Μοσχάτου, στη θέση του και εξηγεί το τοπωνύμιο "Μοσχάτο" (από τα σταφύλια μοσχάτα). Για την ανασυγκρότηση του οικισμού "Προσφυγικά" ο δήμος Μοσχάτου ακολουθεί ένα στρατηγικό σχεδιασμό ο οποίος (σύμφωνα με τον Δήμαρχο Ταξιάρχη Παπαντώνη) αποτελείται από 3 μέρη:

  1. Την Ενίσχυση της Απασχόλησης και της Επιχειρηματικότητας
  2. Την Υλοποίηση προγράμματος έργων αναβάθμισης και βελτίωσης το Περιβάλλοντος και δράσεων στο χώρο του Πολιτισμού
  3. Ανάπτυξη δικτύου κοινωνικών υπηρεσιών
Επίσης ενημερωνόμαστε για την πρόνοια του δήμου προς τα παιδιά με ειδικές ανάγκες καθώς και για τη δημιουργία του νέου Πολιτιστικού κέντρου στο Μοσχάτο.

21/6/08

Τμήμα του Ηριδανού εντοπιστήκε στην πλατεία Μοναστηρακίου


Από την αρχαιότητα ακόμη προσπαθούν οι άνθρωποι να σκεπάσουν τον Ηριδανό. Ενα κομμάτι του «ανυπότακτου» ποταμού εντοπίζεται, τώρα, στο κεντρικότερο σημείο της πλατείας Μοναστηρακίου. Το έφεραν στο φως τα έργα για τη διαμόρφωση της πλατείας ( η παράδοση της οποίας λογω αυτού του ευρύματος έχει καθυστερύσει ήδη 5 μήνες) και οι προβληματισμοί για την τύχη του είναι πολλοί.

Η πηγή του Ηριδανού ποταμού είναι οι νότιες υπώρειες του Λυκαβηττού. Ηδη ο Στράβων, ο αρχαίος γεωγράφος, σημείωνε πως επί των ημερών του ο Ηριδανός δεν είχε πλέον πόσιμο νερό, ούτε καν καθαρό.

Το ρέμα του Ηριδανού έμπαινε στον περίβολο των τειχών από τη σημερινή πλατεία Συντάγματος, όπου και έχει εντοπιστεί κατά τις ανασκαφές της Γ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Αθηνών, για τα έργα του Μετρό. Από εκείνο το σημείο και μέχρι τον Κεραμεικό, όπου πια το ποτάμι είναι ορατό, ήταν σκεπασμένο κατά την αρχαιότητα στο μεγαλύτερο μήκος του.

Σήμερα ο Ηριδανός είναι εξαφανισμένος, εκτός από το μικρό τμήμα στον Κεραμεικό, το οποίο, ανάλογα με τις εργασίες που γίνονται στην περιοχή, νεκρώνει και ξαναζωντανεύει. Δεν είναι μακρινός ο καιρός που το νερό χανόταν από τον παντορροϊκό αγωγό κοντά στην Αρχαία Αγορά λόγω των ανασκαφών της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών.

Το πρόβλημα λύθηκε και ο Ηριδανός, που έχει τη δική του βιοποικιλότητα, επανήλθε. Ωστόσο σήμερα εμφανίζονται και πάλι προβλήματα κανονικής ροής, διότι σταμάτησε η διέλευση των υδάτων μέσα από το τμήμα που εντοπίστηκε στην πλατεία Μοναστηρακίου.

Στο σημείο εκείνο, ο Ηριδανός είναι καλυμμένος, δηλαδή η κοίτη του έχει εγκιβωτιστεί, όπως και στο παρακείμενο τμήμα του, μέσα στον σταθμό του Μετρό στο Μοναστηράκι.

Η Αρχαιολογική Υπηρεσία προβληματίζεται για το ποιο θα είναι το μέλλον του σημαντικού αυτού ευρήματος. Ήδη, έχουν γίνει ανασκαφές στα ανώτερα στρώματα, που έδωσαν ευρήματα της βυζαντινής εποχής, σχετιζόμενα με τη γειτονική Παντάνασσα.

Οι ανασκαφικές εργασίες έχουν σταματήσει στον Ηριδανό και οι ειδικοί καλούνται να εκφέρουν γνώμη πριν το θέμα εισαχθεί στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.

Το όφελος του αρχαίου θα ήταν να συντηρηθεί και να αναδειχθεί επιτόπου, καλυμμένο πιθανώς με ειδικό γυάλινο στέγαστρο - αλλιώς θα καταντήσει σκουπιδότοπος-. Μια τέτοια λύση θα επέτρεπε και την επαναδιοχέτευση των υδάτων μέσα από το ποτάμι, ώστε να καταλήγουν ομαλά στον Κεραμεικό και να μη χρειάζεται διαρκής άντληση στην πλατεία Μοναστηρακίου.


Πηγή : Εφημερίδα Έθνος'

16/6/08

Αρχαιολογικοί θυσαυροί του Μοσχάτου

Ο Κούρος του Μοσχάτου



Ο Κούρος του Μοσχάτου
βρέθηκε το 1938, στη γωνία των οδών Πειραιώς και Πύργου, συντροφιά με την Κόρη του Μοσχάτου. Το διαβρωμένο πρόσωπο διατηρεί κάποια φυσική διάπλαση. Τα μάτια τονίζονται απ’ τα τοξωτά φρύδια και τα εξογκωμένα οστά του προσώπου. Το διακριτικό χαμόγελο εκφράζει εσωτερική γαλήνη. Τα μαλλιά πέφτουν συμμετρικά σε στριφτούς πλοκάμους στη ράχη και τα συγκρατεί ταινία. Σκαλίστηκε γύρω στο 580 π.Χ.

Η Κόρη του Μοσχάτου



Βρέθηκε μαζί με τον Κούρο. Σώζεται ακέφαλη και ακρωτηριασμένη. Το αριστερό χέρι λυγίζει μπροστά και κρατούσε μάλλον ένα πουλί. Τα μαλλιά της είναι χτενισμένα σύμφωνα με την αρχαϊκή "μόδα" και πέφτουν μπρος και πίσω σε μπούκλες. Είναι ντυμένη μ' ένα λεπτό κι εφαρμοστό χιτώνα. Το άγαλμα στόλιζε ίσως τον τάφο μικρής κόρης. Έχει ύψος 0,41 μ. και σκαλίστηκε μέσα στο 600-700 π.Χ.

Το Μαυσωλείο του Νικήρατου



Απέναντι από την είσοδο του Μουσείου, στη μεγάλη ισόγεια αίθουσα υπάρχει το μαυσωλείο του Νικήρατου, που ήταν κάποτε στημένο πάνω σε κοινό τάφο, το δικό του και του γιου του Πολύξενου. Το μνημείο στέκεται πάνω σε ψηλό μαρμάρινο βάθρο που επιστέφεται από μια ζωφόρο με παράσταση αμαζονομαχίας. Ο επισκέπτης του Μουσείου διαβάζει πως το μνημείο βρέθηκε στην Καλλιθέα. Όμως ο ιστορικός Ντάντης Στέλιος αποδεικνύει στο βιβλίο του ( Ιστορικά του Μοσχάτου), πως το μνημείο αυτό βρέθηκε στο Μοσχάτο στην οδό Κύπρου, που ανήκει στο Μοσχάτο, αλλά επειδή βρίσκεται κοντά στο σταθμό της Καλλιθέας και είναι όριο των δυο Δήμων, ο αρχαιολόγος που έκανε την εκσκαφή δήλωσε (λανθασμένα) ότι βρέθηκε στο Δήμο Καλλιθέας.

Η λουτροφόρος του Λύση




Το ταφικό αυτό μνημείο συνδέει την πόλη του Μοσχάτου με το φιλόσοφο Σωκράτη. Απ' το διάλογο του Πλάτωνα "Λύσις" μαθαίνουμε για συζήτηση του Σωκράτη με τον έξυπνο 12χρονο Λύση, που θάφτηκε εδώ γύρω στο 350π.Χ. Πάνω στη λουτροφόρο διακρίνεται ο γιός Τιμοκλείδης να χαιρετά τον καθισμένο πατέρα Λύση, ενώ τη σκηνή παρακολουθεί η κόρη Ισθμιονίκη.

Το καθρεφτάκι με την Αφροδίτη



Σε πλούσιο τάφο γυναίκας που ανασκάφτηκε στην πόλη του Μοσχάτου, υπήρχε ανάμεσα στ' άλλα: μία περόνη, χάλκινα σκεύη, ένα εγχειρίδιο καθώς και αυτό το χάλκινο, πτυσσόμενο καθρεφτάκι. Το κάλυμμά του στολίζεται από μια ανάγλυφη παράσταση της θεάς Αφροδίτη πάνω σε ένα τράγο. Αυτό το χαριτωμένο γυναικείο αξεσουάρ βρέθηκε το 1988 στη γωνία των οδών Κύπρου και Ύδρας. Χρονολογείται στο τέλος του 4ου αιώνα π.Χ

Το άγαλμα της Κυβέλης



Δύο παιδιά που έπαιζαν στο κτήμα Μιχαλοδημητράκη (γωνία Ξενοφώντος-Θερμοπυλών) βοήθησαν τους αρχαιολόγους να βρουν το άγαλμα και το ναό της Κυβέλης καθώς και το υπόλοιπο συγκρότημα. Η Κυβέλη, θεά των φυσικών δυνάμεων φοράει ένα γεμάτο πτυχώσεις χιτώνα και ιμάτιο που πέφτει από τον ώμο και ακουμπά στα πέδιλά της. Στα δυο της χέρια κρατούσε ένα κύπελλο και ένα τύμπανο, ενώ δίπλα της υπήρχε ένα μικρό λιονταράκι, σύμβολο δύναμης και εξουσίας. Αυτό το πανέμορφο γλυπτό φτιάχτηκε τον 5ο με 4ο π.Χ αιώνα.

Ο Λέων του Μοσχάτου
Η χαίτη του είναι περιποιημένη με σχηματική κόμμωση. Κάτω απ' το δυνατό μέτωπο εξέχουν οι βολβοί των ματιών, ενω απ' το ανοιχτό στόμα του ξεχωρίζουν τα φοβερά δόντια του. Οι νευρώδεις μύες προσδίδουν περισσότερη ένταση στο σώμα. Πολλοί πιστεύουν ότι στεκόταν πάνω σε τάφο οπλιτών που έπεσαν σε μάχη στη Χαιρώνεια. Δημιουργήθηκε στα μέσα του 4ου αιώνα και εντοπίστηκε από την αρχαιολογική σκαπάνη στην οδό Πεντέλης 6, το 1980. Ο "Λέων του Μοσχάτου" αποτελεί έμβλημα και σύμβολο του Δήμου Μοσχάτου


Τα περισσότερα από αυτά τα ευρήματα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Πειραιά.

Πηγές: Φυλλάδιο του Δήμου
"Ιστορικά του Μοσχάτου" του Στέλιου Ντάντη
Ιστοσελίδα 5ου Δημοτικού Σχολείου Μοσχάτου

17/5/08

Δημοτικός Κινηματογράφος: "ΣΙΝΕ ΚΗΠΟΣ"


Ο πρώτος δημοτικός θερινός κινηματογράφος στην Ελλάδα, σε ένα πολιτισμένο, δροσερό και καταπράσινο περιβάλλον, προβάλλει κάθε καλοκαίρι τις καλύτερες ταινίες της περιόδου για όλα τα γούστα: παιδικές , σινεφίλ, κωμωδίες, κοινωνικές, μιούζικαλ, ιστορικές, φαντασίας και περιπέτειας. Ιδανική επιλογή για δροσερά βράδια κάτω από τον ουρανό, παρέα με την αγαπημένη μας ταινία

14/5/08

Παλιό Μοσχάτο (Φωτογραφίες)

Μια φωτογραφική αναδρομή στο Μοσχάτο των αρχών του 20ου αιώνα, σε εποχές που πέρασαν ανεπιστρεπτί...


Δύο Μοσχατιώτες σε μονιππο στην παραλιακή λεωφόρο κοντά στον Κηφισό το 1945
Προσέξτε το σπίτι στο βάθος.
Τα παιδιά του δημοτικού σχολείου ποζάρουν μετά από την παράσταση, το 1927
Το πρώτο ταξί στο Μοσχάτο, στις 7 Ιουλίου 1940

Στα εγκαίνια του ναού των Παμμεγίστων ταξιαρχών στις 29 Ιουνίου 1943, στη γιορτή Πέτρου και Παύλου
Θερισμός και...
εκτροφή αγελάδων στα χωράφια του Μοσχάτου (δεκαετία 1940,1955)Τέλος η πλημμύρα του '55, γιατί μπορεί το Μοσχάτο να έχει αλλάξει τελείως όμως, απ' ότι φαίνεται στοιχεία όπως οι πλημμύρες είναι διαχρονικά...
(Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι από ένα παλίο ημερολόγιο του δήμου Μοσχάτου)

5/5/08

Βιβλιοπωλείο "Βιβλιογητέματα"


Τα «βιβλιογητέματα», το πρώτο βιβλιοπωλείο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα, διαθέτουν όλα τα είδη και τις κατηγορίες εκδόσεων (βιβλία, λευκώματα, οδηγοί, παιδικό και εκπαιδευτικό βιβλίο) . Εδώ γίνονται συχνά συζητήσεις με σπουδαίους λογοτέχνες σχετικά με τα έργα τους. Στο χώρο του βιβλιοπωλείου διατίθενται έργα τέχνης και αγιογραφίας καθώς και είδη δώρων από το πωλητήριο του Μουσείου Μπενάκη.

24/3/08

Σύγχρονο Μοσχάτο

ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΜΟΣΧΑΤΟ

Το Μοσχάτο πλέον είναι ένας σύγχρονος δήμος που όμως έχει κρατήσει σημάδια από το παρελθόν του γι αυτό και είναι λάθος να θεωρούμε ότι το μόνο σημαντικό πράγμα στο Μοσχάτο είναι το Καρναβάλι του . Ευτυχώς έχει αρκετούς ανοιχτούς χώρους ( πλατείες, παιδικές χαρές, μικρά γηπεδάκια κ.α ), πεζόδρομους, καθώς και ένα ανεπτυγμένο συγκοινωνιακό δίκτυο .Διατηρεί ακόμα το πράσινό του καθώς κάθε σπίτι υποχρεούται να έχει πρασιά τουλάχιστον 5 μ., ενώ ο δήμος έχει φυτέψει στους δρόμους αρκετά δέντρα.
Δυστυχώς όμως, τα τελευταία χρόνια οι παμπάλαιες μονοκατοικίες του Μοσχάτου κατεδαφίζονται και τη θέση τους παίρνουν πολυώροφα κτήρια, αλλάζοντας ριζικά τις γειτονιές μας .Μόνο στο δρόμο του σπιτιού μου ( περίπου 200μ.) τα 5 τελευταία χρόνια έχουν κτιστεί 8 καινούριες πολυκατοικίες! Επίσης πρέπει να αναφέρουμε την τραγική κατάσταση του ποταμού -σκουπιδιτενεκέ Κηφισού, που ενώ παλιότερα οι άνθρωποι τιμούσαν και σέβονταν σαν θεό αφού έδινε ζωή με το νερό του στην Αθήνα, τώρα είναι γεμάτος απόν απόβλητα και κάθε λογής σκουπίδια. Τέλος ένα από τα βασικά αιτήματα των κατοίκων είναι να φτιαχτεί πάρκο και χώρος περιπάτου στην ανεκμετάλλευτη και δυσπρόσιτη παραλία του Μοσχάτου .

14/3/08

Η Ιστορία του Μοσχάτου

ΑΡΧΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
Στα αρχαία χρόνια, στην περιοχή που βρίσκεται τώρα ο δήμος Μοσχάτου
υπήρχε ο αρχαίος οικισμός "Τροία". Από εκεί είχε ξεκινήσει ο Τεύκρος για να πάει στην άλλη μεριά του Αιγαίου και να ιδρύσει στα στενά του Ελλησπόντου την γνωστή σε όλους μας Τροία, στην οποία έγινε ο Τρωικός πόλεμος .
Κατά τον 5ο αιώνα π.Χ η ονομασία Τροία παραμερίστηκε και άρχισε να χρησιμοποιείται το παράξενο και ανεξήγητο όνομα "Ξυπέτη". Ο δήμος της Ξυπέτης βρισκόταν ανάμεσα στην Αθήνα και στο επίνειό της, τον Πειραιά, ενώ απ' αυτόν διερχόταν μεγάλο μέρος των "Μακρών τειχών" που προστάτευαν την πόλη της Αθήνας,την εποχή της δόξας της .(Τα τείχη συμπίπτουν με τις γραμμές του τρένου και την οδό Πειραιώς )
Σημαντικό είναι επίσης να σημειώσουμε ότι το 403 π.Χ σύμφωνα με τον Ξενοφώντα στην παραλία της Ξυπέτης συγκρούστηκε ο στρατός του ολιγαρχικού στρατηγού της Σπάρτης Παυσανία με τους δημοκρατικούς Αθηναίους, αρχηγός των οποίων ήταν ο Θρασύβουλος.

ΝΕΟΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ
Καθώς περνούσαν τα χρόνια η Ξυπέτη άρχισε να ερημώνει. Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να τη συναντήσουμε τον 18ο αιώνα με το όνομα "Μεσιάς" που μάλλον δόθηκε στην περιοχή εξ' αιτίας της γεωγραφικής της θέσης ( βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ποτάμια : τον Κηφισό και τον
Ιλλυσό
"H τοπωνυμία της Μεσιάς συνδέθηκε και με την γνωστή μάχη του Φαλήρου στα 1827 που σε μεγάλο μέρος της είχε διεξαχθεί στο έδαφος του σημερινού Μοσχάτου, κατά τη διάρκεια της οποίας τραυματίστηκε ο Καραϊσκάκης και χύθηκε πολύ ελληνικό αίμα".

Είναι άγνωστο το πότε και το πώς το τοπωνύμιο "Μοσχάτο" καθιερώθηκε ως το σύγχρονο που είχαν οι Μοσχατιώτες, ποικιλίες των οποίων σώζονταν μέχρι και τα μέσα του 20ου αιώνα. Πράγματι στην περιοχή του Μοσχάτου τον 19ο αιώνα υπήρχαν άφθονα αμπέλια και περιβόλια Τότε το Μοσχάτο διέσχιζαν 2-3 αγροτικοί δρόμοι και φυσικά η οδός Πειραιώς, η μοναδική αρτηρία που συνέδεε την Αθήνα με το λιμάνι. Μάλιστα στο Μοσχάτο κάναν στάση οι κουρασμένοι ταξιδιώτες ( αφού η οδός Πειραιώς καθ' όλη τη διαδρομή της περνούσε μέσα από κήπους και αμπέλια και μόνο όταν πέρναγε απ το Μοσχάτο υπήρχαν μερικά κτήρια). Το Μοσχάτο ακόμα ήταν και ένας από τους πρώτους και λίγους σταθμούς του ατμοκίνητου σιδηροδρόμου ( τωρινός ΗΣΑΠ) και χτίστηκε το 1880, κομβική χρονολογία για την ανάπτυξη του Μοσχάτου.Σημαντική θέση στην ιστορία του Μοσχάτου έχει και η εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρως που χτίστηκε το 1862 και αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα κτήρια του Μοσχάτου. Στην αρχή ήταν ένα μικρό ξωκλήσι αφιερωμένο στην μνήμη της αποτομής της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου, δίπλα σ' ένα χωματόδρομο ( τωρινή λεωφόρος Μακρυγιάννη) . Με την συνεχή ενίσχυση των ενοριτών όμως το "ξωκλήσι" μεγάλωσε και το πανηγύρι του έγινε γνωστό σ όλη την γύρω περιοχή, όμως δυστυχώς γκρεμίστηκε το 1973 και τη θέση του πήρε ο σημερινός καθεδρικός ναός που δεσπόζει στην καρδιά της πόλης, . Επίσης σημαντικός παράγοντας ήταν και το εκκλησιαστικό συμβούλιο του ναού, η επιρροή του οποίου στα ζητήματα του Μοσχάτου φαίνεται καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα .Κέντρο της πόλης -όπως και σήμερα- ήταν η πλατεία Μεταμορφώσεως όπου υπήρχαν πολλά δέντρα, μερικά μαγαζάκια , μια αρχαία πέτρα 27 μέτρων ! και φυσικά η εκκλησία της Μεταμορφώσεως. Από τα μέσα του 19ου αιώνα θα μπορούσαμε να πούμε ότι είχε αρχίσει να διαγράφεται το μέλλον του Μοσχάτου, ως μια βιομηχανική πόλη, αφού από τότε είχαν αρχίσει να συσσωρεύονται πολλές εταιρίες και εργοστάσια, δίνοντας δουλειά στους κατοίκους του .Όμως από τη δεκαετία του 1960 τα περισσότερα έκλεισαν ή μετακόμισαν στο βόρειο τμήμα του Μοσχάτου ( πάνω απ' τις γραμμές του τρένου ) όπου και παραμένει ο βασικός όγκος των βιομηχανιών του Μοσχάτου. Γενικά το Μοσχάτο εκείνα τα χρόνια ήταν ένα μικρό εξοχικό "χωριουδάκι" με λιγοστούς κατοίκους που καλλιεργούσαν τα χωράφια τους και τα αμπέλια τους σε μια παρθένα περιοχή δίπλα στη θάλασσα. Ακόμα και ο Κηφισός ήταν ένα ήσυχο ποταμάκι, όπου οι παλιοί Μοσχατιώτες ψάρευαν.

  • Πηγές : "Ιστορικά του Μοσχάτου" Στελιος Ντάντης
  • περιοδικό ΞΥΠΕΤΑΙΩΝ
  • ιστοσελιδα http://khfi-sos.blogspot.com
  • ιστοσελιδα http://users.otenet.gr/~ghatzily/index/html.