20/4/08

Lonely in the gloomy city



Καθώς η ώρα των προφορικών εξετάσεων του Proficiency πλησιάζει η miss Margaret μας ρώτησε :What’s the difference between being lonely and being alone ?

Αλήθεια ποια είναι; Απ’ ότι κατάλαβα alone σημαίνει να είσαι μόνος σου επειδή έτσι θέλεις, είναι επιλογή σου. Lonely όμως είναι ο μοναχικός, αυτός που αισθάνεται μοναξιά, ο πραγματικά μόνος. Αυτό είναι το χειρότερο. Γιατί ποιος θα ‘θελε να ξυπνάει χωρίς να ξέρει ότι σε λίγο θα δει τους φίλους του, αγαπημένα πρόσωπα; Ποιος θα ‘θελε να έβλεπε μια ταινία στο cinema, να έπαιζε ποδόσφαιρο στο μικρό μπασκετάκι της γειτονιάς, ή να πήγαινε σε μια cafeteria μόνος του, χωρίς να υπάρχει κάποιος που τον αγαπάει και θα είναι ο συνοδός του, ο συμπαίκτης του και ο φίλος του ;Μήπως κάνει κάτι λάθος; Ίσως. Μπορεί πάλι και όχι. Γιατί σ’ αυτήν την μουντή και μελαγχολική πόλη που ζούμε, που ο καθένας μας έχει αλλάξει 2-3 σχολεία και συνεχίζει να κινείται συνεχώς κάθε μέρα, με μια βαριά τσάντα στον ώμο γυρνώντας από μάθημα σε μάθημα είναι πραγματικά δύσκολο να βρεις κάποιο που θα σου αλλάξει τη ζωή, και θα σε κάνει να μη νοιώθεις πια μόνος.

‘Φίλους’ θα βρεις πολλούς. Το κινητό σου έχει πλημμυρίσει από αριθμούς κινητών εκατοντάδων ανθρώπων και το profile σου στο hi5 έχει γεμίσει comments από τους καινούριους σου διαδικτυακούς ‘φίλους’. Όμως εσύ συνεχίζεις να νοιώθεις μοναξιά. Γιατί πως μπορείς να αποκαλέσεις φίλο κάποιον που όταν περπατάτε μαζί στο δρόμο δεν σου λέει μια κουβέντα… Ίσως φταίει αυτός που στέλνει συνέχεια μηνύματα στο κινητό. Ίσως φταις και συ που ακούς μουσική με υπερσύγχρονο mp3 σου. Ίσως φταίτε και οι δύο που ξεχάσατε ότι είστε άνθρωποι...


Υ.Γ : Λέτε να κατάφερνα να τα έλεγα όλα αυτά στον εξεταστή στα αγγλικά; Δύσκολο…Καλή επιτυχία στους συμπάσχοντες !

Υ.Γ2: Πιστεύω ότι μόνο εγώ μπορώ να γράψω μες' την άνοιξη ένα τόσο απαισιόδοξο κείμενο. Τι με έπιασε πάλι ;...


Η φωτογραφία είναι του χρήστη Tomatoskin από το flickr


19/4/08

Οι Μεγάλοι Έλληνες από τον ΣΚΑΙ

Η τηλεόραση του Σκαι σε συνεργασία με το BBC και υπό την χορηγία της Εθνικής Τράπεζας οργανώνει μια ψηφοφορία για την ανάδειξη του πιο σημαντικού έλληνα. Στην ψηφοφορία μπορεί να συμμετέχει ο οποιοσδήποτε μέσω τηλεφώνου, sms, ή μέσω διαδυκτίου στο site του ΣΚΑΙ απ' όπου μπορείτε να πάρετε περισσότερες πληροφορίες. Όπως διαβάζουμε εκέι, το πρόγραμμά έχει τρείς φάσεις :

  1. Την ψηφοφορία
  2. Την προβολή ντοκιμαντέρ για την ζωή των μέχρι στιγμής 10 πρώτων
  3. Την παρουσίαση των αποτελεσμάτων, σ' ένα μεγάλο ζωντανό πρόγραμμα με παρουσιαστή τον Αλέξη Παπαχελά.
Εσείς ποιον Έλληνα θεωρείτε ως τον πιο σημαντικό ;

15/4/08

Σεμινάριο Επαγγελματικού Προσανατολισμού

Στα πλαίσια του μαθήματος του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Σ.Ε.Π) δεχτήκαμε στην τάξη μας τον κύριο Μηνά Χατζηχρήστο, απόφοιτο του σχολείου και για πολλά χρόνια υπεύθυνο εργαστηρίου συντήρησης έργων τέχνης. Το σεμινάριο που μας παρέθεσε ο κύριος Μηνάς ήταν πολύ ενδιαφέρον και όλοι κάναμε πολλές ερωτήσεις σχετικά με τις απαιτούμενες σπουδές αλλά και την ενασχόληση με το αντικείμενο. Μπορεί η δουλειά ενός συντηρητή έργων τέχνης να μην είναι και τόσο συνηθισμένη όμως είναι σίγουρα ελκυστική αφού συνδυάζει τη Χημεία με την Τέχνη. Τα παραδείγματα έργων τέχνης που είχαν φθαρεί είτε λόγω χρόνου είτε κάποιας άλλης αιτίας και κατάφεραν να αποκατασταθούν ήταν πολύ εντυπωσιακά...

Sleepthief's soundtrack 2



LALEH

Αυτή τη φορά παρουσιάζω μια πολλή ξεχωριστή περίπτωση, την Ιρανοσουηδή (!) τραγουδίστρια και συνθέτη Laleh. H Laleh γεννήθηκε το 1980 και πριν εγκατασταθεί στη Σουηδία είχε ζήσει στο Αζερμπαϊτζάν και στη Λευκορωσία. Το 2005 έβγαλε το πρώτο της cd με πολλή μεγάλη επιτυχία, ενώ την ίδια χρονιά πήρε 3 από τα 7 σουηδικά Grammy για τα οποία ήταν υποψήφια (καλύτερου νέου καλλιτέχνη, καλλιτέχνη της χρονιάς, παραγωγού της χρονιάς). Το 2006 έβγαλε το δεύτερο της album με τίτλο Princessor. Εκτός από τη μουσική η Laleh ασχολήθηκε και με τον κινηματογράφο. Το 2000 είχε ένα σημαντικό ρόλο στην ταινία Jalla! Jalla! που ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Σουηδία.
Η μουσική της είναι απαλή, μελωδική και λιγάκι μελαγχολική. H Laleh τραγουδά στα σουηδικά αλλά και στα αγγλικά και το είδος που τη χαρακτηρίζει είναι acoustic pop.

Προσωπικά από τα τραγούδια της μου άρεσαν τα :

  • Live Tommorow
  • Det δr vi som bestδmmer
  • Closer
  • Call on me
  • Prinsessor
  • November


Για να ακούσετε τα τραγούδια της και για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ

Ένα Φίδι στο Μοσχάτο

Ήταν Παρασκευή μεσημέρι και εγώ ύστερα από μια κουραστική εβδομάδα στο σχολείο έφαγα και ξάπλωσα στο κρεβάτι μου για να διαβάσω τα τελευταία αθλητικά νέα. Δεν είχαν περάσει ούτε 10 λεπτά όταν ο μικρότερός μου αδερφός ,ο Θεοφάνης , ανεβαίνει δυο-δυο τα σκαλιά της μεγάλης μαρμάρινης σκάλας φωνάζοντας « Ένα φίδι ,ένα φίδι είναι στην αυλή ». Φυσικά δεν τον πίστευσα όμως μετά από λίγο γεμάτος περιέργεια κατέβηκα στην αυλή για να δω το «φίδι» που είχε τάχα δει ο Θεοφάνης .
- Εδώ ,εδώ κρύφτηκε, έλεγε σε εμένα και στον άλλο μου αδερφό ,τον Παρασκευά . Όπως γύρναγα από το πιάνο το είδα να μπαίνει σ’ αυτό τον νεροχύτη ,και έδειξε τον αναποδογυρισμένο ,μαρμάρινο νεροχύτη που είναι ακουμπισμένος εδώ και χρόνια δίπλα στην εξώπορτα .
- Είσαι σίγουρος ; τον ρώτησα .
- Φυσικά και είμαι σίγουρος . Σου λέω το είδα με τα ίδια μου τα μάτια
- Το είδες να μπαίνει μέσα στον νεροχύτη ;
- Ναι

Σε λίγο ήρθε και η μητέρα μου .Αυτή σκέφτηκε μια πιο πρακτική λύση για να διαπιστώσουμε αν πράγματι υπήρχε κάποιο φίδι που κρύβεται κάτω από τον νεροχύτη .Έβαλε φωτιά σε μια εφημερίδα και μετά την τοποθέτησε μέσα στην τρύπα του παλιού νεροχύτη με πολύ προσοχή .Μας εξήγησε ότι ο καπνός διώχνει τα φίδι ( δηλαδή στην ουσία τα φίδια φεύγουν για μην πεθάνουν από ασφυξία ) . Παρ’ όλα αυτά κανένας από εμάς δεν είδε τίποτα.
Ο χρόνος περνούσε χωρίς να έχει φανεί ακόμα το «φίδι» και είχαμε αρχίσει να πιστεύουμε ότι το
μόνο μέρος στο οποίο μπορεί να βρισκότανε ήταν στην μεγάλη φαντασία του Θεοφάνη , ή ότι είχε φύγει χωρίς να το καταλάβουμε. Παρ’ όλα αυτά τίποτα από τα δύο δεν είχε συμβεί ,για τον απλούστατο λόγο ότι εγώ ο ίδιος μετά από λίγο είδα το κεφάλι του φιδιού να ξεπροβάλλει κάτω από τον μαρμάρινο
νεροχύτη .Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που είχα δει φίδι στην Αθήνα .Πριν από δύο χρόνια (αν και το είχα σχεδόν ξεχάσει) είχα ξαναδεί ένα μικρό ,παρδαλό φίδι να περνά δίπλα μου ,στο πεζοδρόμιο, σε μια άλλη οδό του Μοσχάτου .Το φίδι είχε βγει σχεδόν όλο απέξω και εμείς μαγεμένοι κοιτούσαμε το υπέροχο φολιδωτό του δέρμα. Ήταν περίπου 1,5 μέτρο ,μπεζ με έντονους πορτοκαλί ενωμένους ρόμβους οι οποίοι είχαν γύρω τους ένα μαύρο περίγραμμα .Φαινόταν πραγματικά εξωτικό. Η μητέρα μου μάλιστα δεν έχασε την ευκαιρία να του βγάλει μερικές φωτογραφίες και να το βιντεοσκοπήσει καθώς πέρναγε ανάμεσα από τα μαρούλια του μικρού μας λαχανόκηπου. Στο μεταξύ σκεφτόμασταν τι θα το κάνουμε: θα το σκοτώσουμε ; θα το αφήσουμε να φύγει ;Κι αν είναι οχιά τι θα κάνουμε; αν μας τσιμπήσει ; Προς το παρόν υπερίσχυε η άποψη του Παρασκευά ο οποίος ( σαν οικολογικά συνειδητοποιημένος άνθρωπος που είναι) έλεγε να μην το σκοτώσουμε και να το αφήσουμε να πάει όπου θέλει. Όμως δυστυχώς δεν προλάβαμε να αποφασίσουμε τι θα το κάνουμε διότι , ξαφνικά μπήκε μες’ το υπόγειο του σπιτιού μας.
Μην μπορώντας να κάνουμε τίποτα
απολύτως επιστρέψαμε στο σπίτι γεμάτοι περιέργεια να δούμε τι είδους φίδι ήταν αυτό που είδαμε.
Έπειτα από χρονοβόρες αναζητήσεις σε εγκυκλοπαίδειες και
internet αποδείχτηκε ότι το φίδι άνηκε στο είδος Elephe situla . Το Elephe situla ή πιο απλά το "σπιτόφιδο" όπως το λέμε στην Ελλάδα είναι ένα από τα προστατευόμενα είδη φιδιών, ιδιαίτερα διαδεδομένο στην χώρα μας καθώς και σε όλα τα Βαλκάνια . Είναι από τα πιο γνωστά
φίδια- κατοικίδια στην Αμερική και είναι εντελώς ακίνδυνο .Μπορεί να φτάσει τα
3 μέτρα σε μάκρος και τρέφεται κυρίως με ποντίκια και άλλα τρωκτικά , καθώς και με διάφορα είδη εντόμων γι αυτό και παλιά πολλά άνθρωποι είχαν στα σπίτια τους ένα τέτοιο φίδι το οποίο και το ονόμαζαν σπιτόφιδο,ονομασία που έχει μείνει μέχρι σήμερα.
Τελικά καλύτερα που δεν το σκοτώσαμε . Τώρα που θα’ ναι στο υπόγειο θα μας απαλλάξει από κάθε είδους τρωκτικό

Στο
internet διάβασα ότι πρόσφατα έχουν βρεθεί αρκετές φορές φίδια ακόμη και στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας ( στην Σταδίου ,στην Κοραή ) τα οποία συνήθως ξεπηδούν από τους αρχαιολογικούς χώρους όπου έχουν βρει καταφύγιο τρομάζοντας οδηγούς και πεζούς και δημιουργώντας στιγμές απείρου κάλλους
( εδώ μια μύγα βλέπουν μερικοί και τρέχουν ,για φαντάσου να δουν φίδι…) .

Πάντως ότι και να λεν οι οικολογικές οργανώσεις
,πρέπει μόνοι μας να καταλάβουμε ότι για το καλό όλων τα φίδια και τα υπόλοιπα ζώα που απέμειναν στην Αθήνα πρέπει να συνεχίσουν να επιβιώνουν .Ειδ’ άλλως θα ζούμε σε μια άχρωμη και νεκρή πόλη όπου το μόνο ζωντανό είδος θα είναι ο άνθρωπος .



14/4/08

Το σχολείο μου: Ελληνική Παιδεία


Το τωρινό μου σχολείο είναι το ιδιωτικό λύκειο "Ελληνική παιδεία", ένα από τα λίγα σχολεία που είναι αρρένων, που φοιτούν δηλαδή μόνο αγόρια (αν και αυτό θα αλλάξει σε 3 χρόνια) !Το σχολείο βρίσκεται στα Μελίσσια, και γι αυτό πρέπει να ξυπνήσω πολύ νωρίς για να φτάσω από το Μοσχάτο εκεί, παρ' όλα αυτά αξίζει τον κόπο, αφού το επίπεδο των καθηγητών και των μαθητών είναι πολύ υψηλό. Το σχολείο μου σχεδόν κάθε χρόνο εκπροσωπείται από κάποιο μαθητή στην βουλή των εφήβων, ενώ σημαντικές είναι οι διακρίσεις του στον τομέα της πληροφορικής όπου καταλαμβάνει την πρώτη θέση στην Ελλάδα. Επίσης από τα τέσσερα μέλη της Εθνικής ομάδας πληροφορικής, τα δύο ήταν από το σχολείο μου, και κατάφεραν να πάρουν την 10η θέση στον παγκόσμιο διαγωνισμό πληροφορικής, ανάμεσα σε 31 άλλες χώρες.
Στα διαλείμματα εμείς οι μαθητές μπορούμε να παίξουμε ποδοσφαιράκι, να γυμναστούμε στο (κλειστό) γυμναστήριο, να παίξουμε πινγκ-πονγκ ή - το πιο συνηθισμένο-, να παίξουμε μπάσκετ. Τέλος στον 3ο όροφο υπάρχει ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στο Άγιο Πνεύμα και στον Άγιο Λεωνίδα και έτσι δεν χρειάζεται να πάμε κάπου αλλού όταν χρειάζεται να εκκλησιαστούμε.


Η ιστοσελίδα του σχολείου μου