
Με την μακέτα που έφτιαξα προσπάθησα να δώσω την εικόνα ενός υδροηλεκτρικού σταθμού. Ας δούμε πώς την κατασκεύασα. Το πρώτο που έκανα ήταν να ζητήσω από τον μαραγκό ένα χοντρό νοβοπάν. Μετά άρχισα την κατασκευή του φράγματος. Πήρα καλλιτεχνικό γύψο, μια λεκάνη κι ένα μπολ με ‘κύματα’. Έβαλα το μπολ μες τη λεκάνη και έριξα το μίγμα του γύψου και του νερού. Σε λίγο το φράγμα ήταν έτοιμο. Ύστερα σκέφτηκα πως πρέπει να φτιάξω το σχέδιο της μακέτας. Οπότε πήρα μια κιμωλία και σχεδίασα πάνω στο μαύρο νοβοπάν όλα τα πράγματα που θα φτιάξω. Αφού το έκανα κι αυτό πήρα εφημερίδες, τις τσαλάκωσα και τις κόλλησα μα σελοτέιπ πάνω στη βάση . Έτσι έφτιαξα τον σκελετό. Για την κάλυψη του σκελετού έκανα το εξής : πήρα μια εφημερίδα, την δίπλωσα στη μέση κι έκοψα λουρίδες χαρτί πλάτους 2,5-5εκάτοστών ως τη μέση. Μετά χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο πινέλο μπογιάτισα με ατλακόλ (μια άσπρη, πολύ
γερή κόλλα) όλο τον σκελετό της μακέτας εκτός από ένα τετράγωνο στην άκρη. Πάνω από την κόλλα έστρωσα τις λουρίδες της εφημερίδας και έβγαλα το έργο μου έξω να στεγνώσει. Αυτό έγινε 2 φορές . Για να φτιάξω το χωριό πήρα ένα χοντρό χαρτί και το ακούμπησα ως βάση. Το κόλλησα καλά και πάνω του σχεδίασα τα σπίτια. Αυτά έγιναν από σκληρό χαρτί που το δίπλωσα 4 φορές (και κάτι, για να διπλωθεί καλύτερα). Μετά έκανα τρύπες για την πόρτα και τα παράθυρα. Οι σκεπές των σπιτιών είναι από πηλό που στεγνώνει στο χέρι. Αφού τις κόλλησα στα σπίτια, με μια οδοντογλυφίδα τους έκανα σχέδια σαν κεραμίδια. Μετά απ’ αυτό το βήμα άρχισε το στόλισμα –που ομολογώ πως ήταν πολύ ευχάριστο - .Κάλυψα όλο το έργο με ατλακόλ και μετά άρχισα να το ψεκάζω με διάφορα μπαχαρικά ,σκόνες και υλικά επίστρωσης μακέτας. Μικρά προβλήματα
αντιμετώπισα με τα λαμπάκια (πως θα περάσουν από το χωριό) και με το μετασχηματιστή που τελικά τον έφτιαξα από καλάι αλλά αργά το βράδυ(στις 4:00) τελείωσα. Το πρωί αγόρασα το μπλε κερί σκόνη, το έβρασα και το έχυσα. Έτσι και η λίμνη ήταν έτοιμη.
23/6/08
Εργασία στην Τεχνολογία: "Μακέτα ενός υδροηλεκτρικού φράγματος
22/6/08
ΜΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ ΜΟΣΧΑΤΟ
Ήταν Παρασκευή 13 Ιουνίου και πηγαίνοντας σε ένα γηπεδάκι να παίξω, είδα τα παρακάτω λόγια γραμμένα σε ένα χαρτόνι:
ώρα 8
Άφρεν 9 χρονών
να τον θυμάστε
Ήταν ένα μνημείο αποτελούμενο από λίγα ψεύτικα λουλούδια και ένα χαρτόνι Ύστερα είδα και κάτι άλλο,τα εξής λόγια
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙ ΦΙΛΟΙ
ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
Στο απέναντι πεζοδρόμιο ήταν μερικά λουλούδια και πάνω σε μια κολόνα ήταν ένα χαρτί που έλεγε το πότε γινόταν η κηδεία ,που κ.τ.λ.. Μόλις πήγα σπίτι μου η μητέρα μου, μου είπε ότι το ήξερε. Μου είπε πως ένα παιδί 19 χρονών , ο Δημήτριος Λαγκαδάς γύρναγε από το σπίτι του παππού και της γιαγιάς, στο δικό του για να δειπνήσει και εκεί που έτρεχε με το μηχανάκι του είδε ένα τσιγγανάκι να πετάγεται στον δρόμο χωρίς να προσέχει(ο Άφρεν), κι έτσι το παιδί με το μηχανάκι παρέσυρε το άλλο παιδί στην ρόδα του και η τραγωδία δεν άργησε να γίνει… Δεν έφτανε μόνο αυτό. Ο Δημήτρης έχασε την ισορροπία του κι έτσι έπεσε από το μηχανάκι και σκωτώθηκε. Ο Άφρεν νοσηλεύτηκε στο κρατικό νοσοκομείο Νίκαιας αλλά οι γιατροί δεν μπόρεσαν να το σώσουν κι έτσι πέθανε.
Προσωπικά συνάντησα τον άτυχο πατέρα του εκλιπόντος..
"Ήταν η άσχημη στιγμή... Έρχονται συχνά φίλοι του από τη σχολή, φοιτητές. Να προσέχεις και εσύ και όλα τα παιδιά. Ήταν κρίμα..."
ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ...
Μοσχάτο (Προσφυγικά) video
Αυτό το πολύ ενδιαφέρον βίντεο αναφέρεται στο Δήμο του Μοσχάτου και ιδιαίτερα στον οικισμό "Προσφυγικά", την πιο υποβαθμισμένη περιοχή του Μοσχάτου. Στην αρχή αναφέρεται στην ιστορία του Μοσχάτου, στη θέση του και εξηγεί το τοπωνύμιο "Μοσχάτο" (από τα σταφύλια μοσχάτα). Για την ανασυγκρότηση του οικισμού "Προσφυγικά" ο δήμος Μοσχάτου ακολουθεί ένα στρατηγικό σχεδιασμό ο οποίος (σύμφωνα με τον Δήμαρχο Ταξιάρχη Παπαντώνη) αποτελείται από 3 μέρη:
- Την Ενίσχυση της Απασχόλησης και της Επιχειρηματικότητας
- Την Υλοποίηση προγράμματος έργων αναβάθμισης και βελτίωσης το Περιβάλλοντος και δράσεων στο χώρο του Πολιτισμού
- Ανάπτυξη δικτύου κοινωνικών υπηρεσιών
Ψηφιακή Ελλάδα
Ζούμε στην εποχή της πληροφόρησης. Στην εποχή της αναζήτησης και της εύκολης πρόσβασης στη γνώση. Εμείς, η γενιά του 21ου αιώνα ζούμε σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία αναπτύσσεται συνεχώς, αλλάζοντας τη ζωή μας συνήθως προς το καλύτερο. Παντού γύρω μας βλέπουμε έντονη την παρουσία της, ζούμε σε μια Ψηφιακή Ελλάδα. Αυτό το διαπιστώνουμε κάθε φορά που χρησιμοποιούμε το κινητό μας, ακούμε μουσική από το mp3 player μας, συνδεόμαστε στο διαδίκτυο, ελέγχουμε το ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο...
Η Τεχνολογία έχει αλλάξει ριζικά τις ζωές μας. Όταν γεννηθήκαμε ο ηλεκτρονικός υπολογιστής ήταν μηχάνημα ακριβό και σπάνιο. Πλέον το συναντούμε παντού γύρω μας. Τώρα η εγκυκλοπαίδεια φαίνεται ξεπερασμένη και δύσχρηστη, αφού με ένα κλικ έχουμε πρόσβαση σε χιλιάδες πηγές γνώσης και πληροφοριών. Αντί να παίρνουμε τηλέφωνο για να πληροφορηθούμε σχετικά με κάποια μουσική παράσταση ή κάποιο έργο στο σινεμά μπορούμε απλά και γρήγορα να τα αναζητήσουμε στο διαδίκτυο. Βλέπουμε βίντεο, εικόνες, παίζουμε, ή ακόμα κάνουμε και φίλους μέσω των διαφόρων κοινωνικών δικτύων. Πλέον είναι δυνατό να χειριστείς ακόμη και τις υποθέσεις σου με τις δημόσιες υπηρεσίες και τις τράπεζες μέσα από τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) ή μέσω του προσωπικού υπολογιστή.
Βέβαια, ιδιαίτερα εμείς οι "μικροί" πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι παρ' όλη τη χρησιμότητά του, το διαδίκτυο ελοχεύει πολλούς κινδύνους Άμα είμαστε όμως προσεκτικοί και ακολουθήσουμε της παρακάτω οδηγίες ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο θα μπορούμε να το χρησιμοποιούμε μόνο προς όφελός μας.
- Δεν πρέπει ποτέ να δίνουμε στοιχεία όπως το όνομά μας, το τηλέφωνό μας, τη διεύθυνσή μας, το σχολείο μας ή οτιδήποτε άλλο που θα βοηθούσε κάποιον να μας βρει ή/και να επικοινωνήσει μαζί μας. Καλό είνα να θυμόμαστε πάντα ότι οι άνθρωποι στο διαδίκτυο μπορεί να μην είναι αυτοί που σας λένε.
- Να θυμόμαστε πάντα πως μπορεί να αισθάνόμαστε «αόρατοι» όταν βρισκόμαστε στο διαδίκτυο, όμως ουσιαστικά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει οπότε ας είμαστε προσεκτικοί και ας μήν κάνουμε ενέργεις για τις οποίες μπορεί να μετανοιώσουμε αργότερα και για το οποίο μπορεί να υποστούμε συνέπειες.
- Το να συναντάς κάποιον που γνωρίσες από το internet, χωρίς την άδεια των γονιών σου είναι επικίνδυνο.
- Αν δούμε στο internet κάτι που μας κάνει να αισθάνόμαστε άβολα ας φύγουμε αμέσως από αυτή την ιστοσελίδα. Αν λάβουμε κάποιο μήνυμα που φαίνεται εχθρικό, δεν απαντάμε. Και στις δύο περιπτώσεις να θυμόμαστε ότι δεν φταίμε εμείς για αυτό , αλλά θα πρέπει να ενημερώσουμε τους γονείς για αυτό που έγινε.
- Καλό θα ήταν να γίνει μια γόνιμη συζήτηση με τους γονείς μας για το τι θα μας άρεσε αλλά και το τι θα πρέπει να βλέπουμε στο internet κατά την γνώμη τους. Να ακολουθήσουμε τις συμβουλές τους για σωστή χρήση των υπολογιστών και να μην παραβούμε αυτά που έχετε συμφωνήσει να κάνουμε.
21/6/08
Τμήμα του Ηριδανού εντοπιστήκε στην πλατεία Μοναστηρακίου
Η πηγή του Ηριδανού ποταμού είναι οι νότιες υπώρειες του Λυκαβηττού. Ηδη ο Στράβων, ο αρχαίος γεωγράφος, σημείωνε πως επί των ημερών του ο Ηριδανός δεν είχε πλέον πόσιμο νερό, ούτε καν καθαρό.
Το ρέμα του Ηριδανού έμπαινε στον περίβολο των τειχών από τη σημερινή πλατεία Συντάγματος, όπου και έχει εντοπιστεί κατά τις ανασκαφές της Γ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Αθηνών, για τα έργα του Μετρό. Από εκείνο το σημείο και μέχρι τον Κεραμεικό, όπου πια το ποτάμι είναι ορατό, ήταν σκεπασμένο κατά την αρχαιότητα στο μεγαλύτερο μήκος του.
Σήμερα ο Ηριδανός είναι εξαφανισμένος, εκτός από το μικρό τμήμα στον Κεραμεικό, το οποίο, ανάλογα με τις εργασίες που γίνονται στην περιοχή, νεκρώνει και ξαναζωντανεύει. Δεν είναι μακρινός ο καιρός που το νερό χανόταν από τον παντορροϊκό αγωγό κοντά στην Αρχαία Αγορά λόγω των ανασκαφών της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών.
Το πρόβλημα λύθηκε και ο Ηριδανός, που έχει τη δική του βιοποικιλότητα, επανήλθε. Ωστόσο σήμερα εμφανίζονται και πάλι προβλήματα κανονικής ροής, διότι σταμάτησε η διέλευση των υδάτων μέσα από το τμήμα που εντοπίστηκε στην πλατεία Μοναστηρακίου.
Στο σημείο εκείνο, ο Ηριδανός είναι καλυμμένος, δηλαδή η κοίτη του έχει εγκιβωτιστεί, όπως και στο παρακείμενο τμήμα του, μέσα στον σταθμό του Μετρό στο Μοναστηράκι.
Η Αρχαιολογική Υπηρεσία προβληματίζεται για το ποιο θα είναι το μέλλον του σημαντικού αυτού ευρήματος. Ήδη, έχουν γίνει ανασκαφές στα ανώτερα στρώματα, που έδωσαν ευρήματα της βυζαντινής εποχής, σχετιζόμενα με τη γειτονική Παντάνασσα.
Οι ανασκαφικές εργασίες έχουν σταματήσει στον Ηριδανό και οι ειδικοί καλούνται να εκφέρουν γνώμη πριν το θέμα εισαχθεί στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.
Το όφελος του αρχαίου θα ήταν να συντηρηθεί και να αναδειχθεί επιτόπου, καλυμμένο πιθανώς με ειδικό γυάλινο στέγαστρο - αλλιώς θα καταντήσει σκουπιδότοπος-. Μια τέτοια λύση θα επέτρεπε και την επαναδιοχέτευση των υδάτων μέσα από το ποτάμι, ώστε να καταλήγουν ομαλά στον Κεραμεικό και να μη χρειάζεται διαρκής άντληση στην πλατεία Μοναστηρακίου.
Πηγή : Εφημερίδα Έθνος'
Τσέλλο

Από όταν ήμουν 6 χρονών ξεκίνησα να παίζω ένα ιδιαίτερο και πολύ όμορφο μουσικό όργανο, το βιολοντσέλο, ή αλλιώς απλά τσέλο. Αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια απ' όταν πρωτάρχισα τα μαθήματα στο Δημοτικό Ωδείο του Μοσχάτου, δεν έχω μετανοιώσει για την επιλογή μου. Το τσέλο ανήκει στα έγχορδα όργανα (έχει 4 χορδές) και για να βγάλεις ήχο χρησιμοποιείς μια ξύλινη ράβδο που ενώνεται με πολλές τρίχες αλόγου, το δοξάρι. Πρωτοεμφανίστηκε τον 16ο αιώνα στην Ευρώπη και αρχικά ονομαζόταν βιολοντσίνο. Είναι σχεδόν διπλάσιο από τη βιόλα και χρησιμοποιήθηκε πολύ από τον Beethoven και τον Wagner. Το επέλεξα γιατί μου φάνηκε κάτι το διαφορετικό ( σε αντίθεση με το βιολί που είναι πολύ γνωστό) και συνάμα μελωδικό. Ο ήχος του τσέλου δεν είναι ούτε πολύ ψηλός ούτε πολύ χαμηλός. Θυμάμαι ότι μια φορά ο δάσκαλός μου μου είχε πει ότι ο ήχος του τσέλου βρίσκεται τόσο κοντά στην ανθρώπινη φωνή όσο κανένα άλλο όργανο. Ίσως για αυτό να μου άρεσε...
Οι δύο πιο γνωστοί βιολοντσελίστας είναι ο Mstislav Rostropovich από το Αζερμπαϊτζάν ( που δυστυχώς πέθανε πρόσφατα) και ο Κινέζος Yo Yo Ma που πλέον θεωρείται ο κορυφαίος βιολοντσελίστας
Τώρα που τα γράφω αυτά θυμάμαι αστείες στιγμές όπου φορτωμένος το τσέλο στον ώμο διέσχιζα τον Πειραιά και ο κόσμος στον δρόμο νόμιζε ότι κουβαλάω κιθάρα (δεν λέω όταν είναι στην θήκη του είναι εύκολο να μπερδευτείς) ή οι φίλοι μου με ρώταγαν ανόητες (για μένα) ερωτήσεις του τύπου: Πώς το κουβαλάς; Δεν είναι βαρύ; Πώς θυμάσαι που πρέπει να βάλεις τα δάχτυλά σου για να πετύχεις τη σωστή νότα; Πραγματικά οι τρίχες στο δοξάρι είναι από άλογο; Πώς το κουρδίζεις; και άλλα πολλά...
Α! Και για να διαπιστώσετε και εσείς αυτό που έλεγα σχετικά με την ανθρώπινη φωνή και το τσέλο δείτε αυτό το βίντεο. Ποια είναι η φωνή και ποιο το τσέλο ;;;



