19/9/09

UP!!!


Μια ακόμα "μαγική" ταινία από την Pixar. Πολύ συγκινητική και αισιόδοξη. Και μόνο η ιδέα ενός ανθρώπου που δένει το σπίτι του σε μπαλόνια σε ταξιδεύει...

24/7/09

Διήμερο Φεστιβάλ στο Φράγμα Παναγιώτικο


Επιτέλους έπειτα από 4 γεμάτες εβδομάδες τέλειωσαν τα καλοκαιρινά μαθήματα. Τελικά δεν ήταν και τόσο εξαντλητικά, αν εξαιρέσεις το καλοκαιρινό πρωινό ξύπνημα στις 7.
Τώρα μπορώ να ξεκουραστώ χωρίς καμία ενοχή, τουλάχιστον για 20 περίπου μέρες αφού μετά ξεκινάνε πάλι τα διαβάσματα. Τώρα το καλοκαιρινό πρόγραμμα δεν έχει άλγεβρα, ανάλυση και Χημεία, αλλά Εύβοια, Πάρο, Πόρο και φυσικά Πήλιο.

Δυστυχώς δεν θα μπορέσω να είμαι αύριο στο Πήλιο και στο αγαπημένο μου χωριό Νεοχώρι όπου πραγματοποιείται το διήμερο περιβαλλοντικό και πολιτιστικό φεστιβάλ στο φράγμα Παναγιώτικο (βλ. προηγούμενη ανάρτηση) . Σήμερα είχε τους "Μουσικούς Ιχνηλάτες", ένα συγκρότημα του Βόλου και το Σωκράτη Μάλαμα (!) και αύριο το Σάββατο το βολιώτικο συγκρότημα Red Wine Band με το Θανάση Παπακωνσταντίνου. Στη λίμνη μάλιστα θα γίνει επέιδηξη καγιάκ και ο κόσμος θα μπορεί να μπαίνει στις βάρκες και να κάνει μια βαρκάδα στη λίμνη, ενώ θα υπάρχει και η δυνατότητα ίππευσης αλόγων από τον ιππευτικό όμιλο μηλεών.
http://www.taxydromos.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001001&nodeId=2&articleId=17238

Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι δεν θα είμαι εκεί, όμως από ότι έμαθα αυτό το φεστιβάλ έχει ήδη καθιερωθεί οπότε ίσως να υπάρχει και επόμενη ευκαιρία....
Μέχρι τότε καλό καλοκαίρι!!!

16/6/09

Καλοκαίρι??? όχι ακόμα...


Τέλειωσαν επιτέλους οι εξετάσεις!!!
Τώρα όμως αρχίζουν τα καλοκαιρινά, το οποίο σημαίνει ότι για ένα μήνα θα πρέπει να πηγαίνω κάθε μέρα στην ομόνοια και ουσιαστικά να έχω μόνο ένα μήνα διακοπών , τον Αύγουστο
Δύσκολα τα πράγματα πλέον...
Από εδώ και μπρός τελειώνουν τα γερμανικά, το τσέλο και οι κάθε είδους εξωσχολικές δραστηριότητες. Αυτό το χρόνο θα πατήσουμε pause στη ζωή. Αυτό το χρόνο θα προσπαθήσουμε να εξασφαλίσουμε μια ολόκληρη ζωή...
Αναγκαζόμαστε να επιλέξουμε ένα επάγγελμα που θα καθορίσει όλη μας τη ζωή, χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς θέλουμε και τι ακριβώς μας ταιριάζει.
Ότι όμωςς και να πούμε, όσο και αν δεν μας αρέσει, οι Πανελλήνιες υπάρχουν και θα πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε για να επιτύχουμε. Να δώσουμε το 100% των δυνάμεών μας και ότι βγει...

Και αν αρχίσουμε να απελπιζόμαστε, όταν μέσα στο κατακαλόκαιρο διαβάζουμε τόννους βιβλίων, ας σκεφτούμε ότι ίσως την ίδια ώρα και στιγμή, τον επόμενο χρόνο θα ξεκουραζόμαστε σε κάποια χρυσαφένια παραλία του Αιγαίου...

Υ.Γ: Όπως καταλάβατε όλα αυτά τα έγραψα πιο πολύ για μένα, για να πείσω τον εαυτό μου και να του δώσω κουράγιο, γιατί όπως και να το κάνουμε είναι άδικο να διαβάζεις μια ολόκληρη χρονιά, χωρίς να είσαι σίγουρος ότι στο τέλος θα βγεις κερδισμένος...
Υ.Γ2: Σιγά-σιγά επισκέπτομαι το blog μου κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα, που να ξεκινήσει η τρίτη λυκείου... μου φαίνεται θα βάλω λουκέτο...

16/4/09

Καλό Πάσχα σε όλους !!!


η φωτογραφία είναι από βιτρίνα στο Σάλτσμπουργκ όπου ήμουν πρόσφατα. Λεπτομέρειες προσεχώς....

3/3/09

Διήμερη στη Ναύπακτο και την Πάτρα

Γρήγορα!
Πρέπει να προλάβω το λεωφορείο ειδ' άλλως θα χάσω την εκδρομή
Και όλα αυτά επειδή δεν έβρισκα το αγαπημένο μου φουτερ (το οποίο ξετρύπωσε στο παρά πέντε το γατί κάτω από το κρεβάτι, να 'ναι καλά)...

Πάλι πρόλαβα για λίγο. Ευτυχώς.
Ξεκινάμε λοιπόν!

Κατ' αρχάς το ταξίδι ήταν πολύ ωραίο, όχι τόσο λόγω αυτών που βλέπαμε έξω, αλλά χάρη στα videoclip που έβαζε ο οδηγός (Ζουζουνια και άλλα τέτοια ωραία, της ηλικίας μας...). Μετά είδαμε το "Της κακομοίρας" με τον Χατζηχρήστο (πολλοστή φορά που τη βλέπω, ωραίο αλλά με πήρε αναγκαστικά λίγο και ο ύπνος...) και μετά ενώ πλησιάζαμε τη γέφυρα Ρίο -Αντίρριο είδαμε το σχετικό ντοκιμαντέρ.

Η γέφυρα ήταν τέλεια! Τόσα χρόνια και το είχα καημό που δεν είχα περάσει, επιτέλους ήγγικεν η ώρα!!! Είδαμε την έκθεση, βγήκαμε φωτογραφίες και ξανά μέσα στο λεωφορείο για Ναύπακτο.

Η Ναύπακτος ήταν μια πολύ ωραία γραφική πόλη, με ένα από τα λίγα κάστρα με 5 γραμμές οχυρώσεων, ένα πανέμορφο παλιό λιμανάκι και μια τεράστια βοτσαλωτή παραλία. Εγώ και ο κολλητός μου, ο Σ., αφού φάγαμε κάτι υπέροχες κρέπες βγήκαμε φωτογραφία σε κάθε τειχαλάκι, κανόνι, πύλη και πυργάκι της Ναυπάκτου με αποτέλεσμα η μπαταρία της ψηφιακής να τα έχει φτύσει μέσα σε 2 μόλις ώρες (βέβαια των φρονίμων τα παιδία πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, δεν ξέρω αν κολλάει, εννοώ όμως ότι είχα πάρει και ανταλλακτική μπαταρία...). Δείτε μια καλλιτεχνική:

Στην Πάτρα φτάσαμε το απόγευμα. Βασικά δεν μέναμε στην Πάτρα (κρίμα!) αλλά σε μιά κοντινή κωμόπολη, τον Ψαθόπυργο, σε ένα ωραίο και απλό ξενοδοχείο.
Ξεκινήσαμε λοιπόν να πηγαίνουμε από δωμάτιο σε δωμάτιο, να δανειζόμαστε σαμπουάν, να βάζουμε μουσική και να κάνουμε κάθε είδους βλακείες (το καλύτερο κομμάτι της εκδρομής ίσως).
Ξεκουραστήκαμε λίγο και μετά ετοιμαστήκαμε για τη νυχτερινή έξοδο. Αυτή η νυχτερινή έξοδος είχε πάρει διαστάσεις θρύλου: άλλοι έλεγαν ότι θα παν σε club, άλλοι ότι θα πιουν και θα μεθύσουν και βέβαια υπήρχαν και άλλοι με όχι και τόσο αθθώες ιδδέες. Οι καθηγητές έλεγαν να πάμε σε ένα ρεμπετάδικο με ζωντανή μουσική. όπως καταλαβαίνετε δεν ενθουσιαστήκαμε κιόλας. Σιγά-σιγά όλο και κάποιος έφυγε. τελικά στο μαγαζί πήγαν μόνο οι καθηγητές. Οι περισσότεροι ακολούθησαν τον Σ. , ο οποίος εκτός από το να βγάζει πόσες φωτογραφίες τον εαυτό του έχει και δίκτυο φίλων σε όλη την Ελλάδα, από την Ορεστιάδα ώς την Καλαμάτα, η Πάτρα θα του ξέφευγε;;; Συνάντησε λοιπόν μια κοπέλα η οποία του σύστησε το ίδιο μαγαζί που έλεγαν και οι καθηγητές, το "Μαρκάτο". Ε, δεν ήταν τελικά ρεμπετάδικο. Είχε ζωντανή κλασική έντεχνη μουσική που παίζουν σταθμοί όπως ο Μελωδία: Αρβανιτάκη, Τσαλιγοπούλου, Σαββόπουλος κτλ. Όμως το πιο ωραίο ήταν το περιβάλλον: ισόγειο και 2 όροφοι με ανοίγματα για να βλέπεις τι γίνεται κάτω, ενώ στους τοίχους και στα τραπέζια είχε αφίσες από ελληνικές ταινίες του '60 (το δικό μας τραπέζι είχε τη "Θεία απ' το Σικάγο" ). Φάγαμε, μιλήσαμε και χαλαρώσαμε, προτού πάρουμε το δρόμο του γυρισμού. Τελικά μας άφησαν μέχρι τις 1.30 και πραγματικά δε χρειαζόταν να καθίσουμε άλλο, αφού ήδη κάποιοι νύσταζαν.
Πίσω στο ξενοδοχείο λοιπόν για τον δεύτερο γύρο αυτής της θρυλικής βραδιάς, ο οποίος δεν εξελίχθηκε όπως τον περιμέναμε. Μέρες πριν διοργανώναμε ένα μεταμεσονύκτιο παιχνίδι πόκερ που υποτίθεται ότι θα κρατούσε όλο το βράδυ, αλλά σε αντίθεση με αυτούς που είχαν έρθει εξοπλισμένοι με τράπουλες και μάρκες στην εκδρομή, κάποιοι άρχισαν να αισθάνονται κουρασμένοι. Τζίφος λοιπόν. Κάθισα στο δωμάτιο και ειλικρινά κατάλαβα τι σημαίνει να μην έχει τίποτα καλό η τηλεόραση. Βαρέθηκα, αλλά δεν με έπαιρνε και ο ύπνος, έτσι κάθισα και μιλούσα με το Σ., ενώ περιμέναμε τον τρίτο του δωματίου, τον Μ. αποκαλούμενο και "προδότη, αφού ήταν συνέχεια στα διπλανά δωμάτια ,ι να έρθει να κοιμηθεί. Βέβαια θα μπορούσαμε να κάναμε κανένα πάρτυ, αλλά τι νόημα θα είχε, αφού ως γνωστόν το σχολείο μου δεν έχει κορίτσια, ενώ οι μουσικές προτιμήσεις μας είναι η μέρα με τη νύχτα. Από Γονίδη μέχρι μέταλλο βαρύ και ασήκωτο.. Άστο λοιπόν.
Κοιμήθηκα στις 4 και ξύπνησα 5 ώρες μετά για το πρωινό, έτοιμος να περάσω όσο καλύτερα μπορώ αυτές τις ώρες που απομένουν, και τα κατάφερα! Αρχικά πήγαμε στην εκκλησία του Αγ. Ανδρέα. Πολύ ωραίος και μεγαλοπρεπής ναός με ενδιαφέρουσα αγιογράφηση. Συγκρατώ την εικόνα της Παναγίας στο ιερό που "σκεπάζει" την πόλη της Πάτρας.
Βγάζουμε τις απαραίτητες φωτογραφίες έξω απ' το ναό και επιβιβαζόμαστε στο λεωφορείο με προορισμό την οινοποιία Αχάια-Κλάους. Στο δρόμο συναντάμε και το υπέροχο παμπελοποννησιακό στάδιο, ενώ 5 λεπτά μετά βρισκόμαστε έξω απ την πέτρινη πύλη της οινοποιίας. Εδώ βρισκόμαστε σε ένα άλλο κόσμο. Μόλις λίγα χιλιόμετρα έξω απ' την Πάτρα και λες και ο χρόνος έχει σταματήσει (πολύ συνηθισμένη έκφραση, αλλά ταιριάζει..). Πέτρινα σκοτεινά κτήρια με μυρωδιά ώριμης μαυροδάφνης να γεμίζει το χώρο με τα μεγάλα δρύινα βαρέλια. Αν και προσωπικά δεν πίνω τίποτα οινοπνευματώδες (ούτε και ανθρακικό, απλώς δεν μ' αρέσει, δεν ξέρω γιατί..) και η γεύση του κρασιού δεν με συγκινεί, βρισκόμενος σ' αυτό το χώρο κατάλαβα γιατί το κρασί είναι μια ιεροτελεστία με χιλιάδες "πιστούς". Σ' αυτό βοήθησε και η πολύ καλή ξεναγός η οποία με απλά λόγια μας είπε όσα θέλαμε να μάθουμε. Η οινοποιία ιδρύθηκε το 1861 από το Γερμανό Κλάους, ο οποίος έδωσε την ονομασία "Μαυροδάφνη" στην γνωστότερη ποικιλία της οινοποιίας, από το όνομα μιας Ελληνίδας που αγάπησε. Τα βαρέλια χρονολογούνται από τα τέλη του 19ου αιώνα και είναι από τα παλαιότερα του κόσμου. Είναι ταξινομημένα κατά χρονολογία παραγωγής και το κρασί που εξατμίζεται από κάθε βαρέλι συμπληρώνεται από κρασί της επόμενης χρονιάς. ¨Ετσι υπάρχει μια συνέχεια. Εντύπωση μου κάνανε τα τεράστια σκαλιστά βαρέλια, καθώς και τα πολλά μικρότερα που ήταν αφιερωμένα σε σημαντικές προσωπικότητες που πέρασαν από την οινοποιία (όπως ο πατριάρχης, η Νάντια Κομανέντσι, Ο Κάρολος Παπούλιας και άλλοι.) Ιστορικό ανέκδοτο: Το '40 οι Γερμανοί σεβάστηκαν την οινοποιία και έβαλαν και φρουρά να την προσέχει, ήταν βλέπετε Γερμανός ο Κλάους, ενώ επίσης πολλά βαρέλια ήταν αφιερωμένα σε Γερμανούς, οπότε λογικό... Μετά πήγαμε στην κάβα, ένα πολύ όμορφα διατηρημένο χώρο με πολύ ωραία θέα στην πόλη της Πάτρας, απ' όπου και προμηθευτήκαμε κρασιά, με πρώτο και καλύτερο την τοπική Μαυροδάφνη Κλάους.
Κάναμε μια τελευταία βόλτα στην πόλη της Πάτρας, φάγαμε και βγήκαμε φωτογραφίες. Για την Πάτρα, αυτά τα πράγματα διαπίστωσα:
το καρναβάλι έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ σημασία για την Πάτρα
έχει πολλές πλατείες (φοβερή η πλατεία ρολογιού, την λάτρεψα)
έχει πολλή καλή ρυμοτομία
αν και δίπλα στη θάλασσα είναι λίγο αποκομμένη απ' αυτή
έχει πολλούς μετανάστες και δυστυχώς και χρήστες ναρκωτικών
έχει άναρχη δόμηση.
Είναι μια μεγάλη επαρχιωτική πόλη, με πολυκατοικίες, γεμάτη ταμπέλες, λίγα όμορφα σπίτια αλλά κυρίως χωρίς κάποιο ιδιαίτερο χρώμα. Αυτήν την εντύπωση μου έδωσε τις 2 μέρες που την είδα.

Έφτασε η ώρα να μπούμε στο λεωφορείο και να πάρουμε το δρόμο του γυρισμού. Η εκδρομή όμως δεν τέλειωσε! Ο οδηγός-DJ άρχισε να βάζει βαριά λαικά όπως "Αχάριστη και αλήτισσα", "Θέε μου την δεύτερη φορά" και άλλα πολλά και φυσικά έγινε ο ΧΑΜΟΣ. Αν και δεν ακούω τέτοια μουσική ήταν υπέροχα, αφού έφτασα σε σημείο να τραγουδώ και εγώ:
Αχάριστη κι αλήτισσα
για πες μου τι σου ζήτησα;
μια αγάπη, μια παρηγοριά..
(δεν θυμάμαι τι λέει μετα...)
Είχα και εγώ φέρει τα ηχεία του ipod και βάζαμε Ρουβα και άλλα τέτοια, με αποτέλεσμα το λεωφορείο να έχει φτάσει στο τσακίρ κέφι. Μέχρι και ζειμπέκικο χόρεψαν μερικοί (εγώ βαρούσα παλαμάκια...).
Ευχαριστίσαμε τους καθηγητές που ήταν τόσο καλοί μαζί μας (ήμασταν όμως και εμείς καλοί)
και ευχόμασταν να πετύχουμε κανένα μποτιλιάρισμα για να φτάσουμε όσο πιο αργά μπορούμε στην Αθήνα. όμως όπως λέει και η Nelly Furtado (ψιλοάσχετο...)
All good things come to an end...


Υ.Γ: Επίσης τα καλά πράγματα αργούν (πχ να γραφτούν). Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

22/2/09

Επιτέλους αύριο θα ζήσει άσπρη μέρα σχεδόν όλη η χώρα.
Χιόνια στα ορεινά και στην Αθήνα, δυστυχώς όμως μόνο στα βόρεια προάστια.
Τουλάχιστον θα χιονίσει στο σχολείο μου, επιτέλους!!!

Οι θερμοκρασίες σε πολλές περιοχές της Αττικής θα είναι υπό το μηδέν και η υγρασία πάνω από το 80% οπότε...βάλτε κασκόλ, σκουφιά παλτά και γάντια και βγείτε να φτιάξετε χιονάνθρωπος, ποτέ δεν είναι αργά....

Α! Και προσπαθήστε να διακρίνετε τις χιονονιφάδες που θα πέφτουν στο μπουφάν σας. Μερικές φαίνονται και με το μάτι και έχουν υπέροχα σχέδια. Οι υπόλοιποι φτιάξτε χάρτινες χιονονιφάδες που είναι και πολύ ωραίες σαν διακοσμητικά . Περιμένω αποτελέσματα! Άντε, όσο είναι καιρός, γιατί όπου να' ναι φτάνουμε στην Άνοιξη. Πάει ο Χειμώνας...

Είμαι ο scrat και μόλις τελείωσα!
Ορίστε δεν έχετε καμία ανάγκη την Πετρούλα, αφού το thesleepthief.blogspot.com σας προσφέρει και μετεωρολογικό δελτίο. Καινοτομούμε !!!

20/1/09

Βία στη Βία ;;;

Μεσημέρι Παρασκευής, πριν από μερικές μέρες, όταν η Αθήνα έβραζε από τις εκδηλώσεις οργής για τον άδικο θάνατο του Αλέξη.

Το τρένο αφήνει πίσω το σταθμό του Αγ. Ελευθερίου και πλησιάζει τα Κάτω Πατήσια
Ξαφνικά ένας κρότος ακούγεται από το διπλανό βαγόνι, σαν κάτι να έσπασε.
Το τρένο σταματάει στο σταθμό και απ' το βαγόνι βγαίνει ένα αιμόφυρτο νεαρό ζευγάρι , ένας άνδρας και μια κοπέλα με το πρόσωπό τους μες τα αίματα...

Τι είχε γίνει;;;
Απλούστατα, 2-3 παιδιά της ηλικίας μου έριξαν μια πέτρα στο τρένο όταν αυτό περνούσε μια γέφυρα. Το τζάμι έσπασε με αποτέλεσμα να τραυματίσει αυτούς που βρίσκονταν δίπλα του.
Ένα απλό περιστατικό των ημερών, ενδεικτικό του τι γινόταν την Αθήνα εκείνες τις μέρες.

Θέλω λοιπόν τώρα, που ησύχασαν λίγο τα πνεύματα, να ρωτήσω όλους αυτούς που άμεσα ή έμμεσα στηρίζουν και επικροτούν τέτοιες ενέργειες: Σε τι αντιτάχθηκαν αυτά τα παιδιά, για ποιο λόγω πέταξαν αυτή τη πέτρα; Με αυτό τον τρόπο τι κατάφεραν; Ήταν μια γροθιά στον καπιταλισμό και το πολιτικό κατεστημένο ή μια γροθιά χωρίς λόγω σε έναν ανυποψίαστο πολίτη;Και είναι άραγε αυτός ο σωστός τρόπος διαμαρτυρίας;;;

Κακά τα ψέμματα, ας λένε τα κανάλια, οι εφημερίδες και τα ραδιόφωνα ότι θέλουν, εγώ αυτές τις μέρες δεν είδα καμία εξέγερση των νέων των 700ευρώ που αγωνιούν για το μέλλον τους, . Είναι η εξέγερση μιας γενιάς που έχοντας βαρεθεί το hi5 και το facebook, τα ακριβά κινητά και MP3, τις 7 ώρες του σχολείο και τις άλλες τόσες του φροντηστήριου και μια ζωή μέσα σε 4 οθόνες και όχι τοίχους , ψάχνει μια ευκαιρία να εκτονωθεί , μια ευκαιρία να κάνει κάτι που θα έχει να το λέει . Άλλωστε οι καταλήψεις πλέον είναι πολύ συνηθισμένες, τίποτα το ιδιαίτερο...
Το να πάς όμως στη διαδήλωση, να παίξεις ξύλο με τους αστυνομικούς, να προλάβεις να κλέψεις και κανα gadget από τα λεηλατημένα καταστήματα ηλεκτρονικών του κέντρου ακούγεται πιο ενδιαφέρον και πιο ηρωικό. Δεν λέω ψέμματα, στο σχολείο και το φροντιστήριο αυτά άκουγα, ενώ όταν ρώταγα τα παιδιά γιατί πήγαν στη διαδήλωση μου απάνταγαν όλα με τις ίδιες 3 λέξεις: Για τον Αλέξη...
Για τον Αλέξη..., αυτό. Κανείς δε κάθισε να σκεφτεί όλα όσα έγιναν, να μελετήσει με κριτική άποψη τα γεγονότα και να μην πιστεύει ότι του πλασάρει η T.V. Λίγοι ήταν αυτοί που το είχαν "μελετήσει" το θέμα, λίγοι ήξεραν γιατί επαναστατούν, και σ' αυτούς τους λίγους λέω μπράβο, γιατί αν και μπορεί να μη συμφωνώ με τις απόψεις τους, τους επιβραβεύω που πιστεύουν σε κάποιες αξίες και ιδανικά και πράττουν με γνώμονα αυτές.

"Οι αστυνομικοί χρησιμοποιούν βία με το παραμικρό".
Εσύ λοιπόν μην χτυπάς τους άλλους
"Οι αστυνομικοί είναι φασίστες".
Ωραία, μην γίνεσαι λοιπόν και εσύ σαν κι αυτούς.
"Δεν υπάρχει δημοκρατία".
Αγωνίσου τουλάχιστον εσύ να φέρεσαι δημοκρατικά.
Φερσου σαν ανώτερος. Κάνε όσα δεν κάνουν οι άλλοι.
Και στην τελική αν είναι όλοι τους μ....ες, όπως κατηγορείς συνέχεια, προσπάθησε εσύ να μην είσαι.

Και πλέον δεν μπορούμε να τα δικαιολογούμε όλα.
Όσα έγιναν δεν είναι προς τιμήν αυτής της γενιάς, αλλά αντιθέτως κατά της. Σαν έφηβος ντρέπομαι για όσα έγιναν. Ντρέπομαι για την κατάντια αυτής της χώρα. Και εγώ αγωνιώ για το μέλλον μου. Kαι εγώ λυπήθηκα για τον άδικο χαμό του Αλέξη. Και εγώ αγανάκτησα με την αστυνομία και όλη την πολιτική ηγεσία της χώρας.

Όμως ποτέ δεν πίστευσα ότι σπάζοντας καταστήματα απλών εμπόρων, ξηλώνοντας πεζοδρόμια, σκαλιά και μάρμαρα για να πάρω πολεμοφόδια, βάζοντας φωτιές σε κάδους, καίγοντας την ελληνική σημαία ( που στο κάτω κάτω δε φταίει για τίποτα από όσα συμβαίνουν ) και βρίζοντας όλους τους αστυνομικούς ανεξαιρέτως αντιτάσσομαι σε όσα γίνονται σ' αυτή τη χώρα.

Και όχι σε καμία περίπτωση δεν αποδέχτηκα ποτέ το σύνθημα "Βία στη βία"...

1/1/09

Το χριστουγεννιάτικο (άντε πες πρωτοχρονιάτικο) δώρο




Καλή χρονιά!
Εύχομαι το 2009 να είναι ένα ευτυχισμένο και δημιουργικό έτος χωρίς πολέμους και αναταραχές και να φέρει στις ψυχές των ανθρώπων παντοτινή ειρήνη και γαλήνη




(και αν γίνεται να οδηγήσει και μερικές ψυχες στο blog μου γιατί έχει πιάσει αράχνες...)
Υ.Γ1: ΠΕΤΥΧΑ ΤΟ ΦΛΟΥΡΙ !!!!!!! , έχω να το τύχω απ' όταν γεννήθηκα, πιστεύστε με είναι πολύ δύσκολο να το τύχεις, ειδικά άμα η βασιλόπιτα είναι για 13 άτομα... τι να πω, ελπίζω να μου φέρει τύχη, τη χρειάζομαι άλλωστε
Υ.Γ2: Μα δεν είναι πολύ γλυκό αυτό το κουνελλάκι;;;

24/12/08

Έρχονται Χριστούγεννα...

Άλλη μια δύσκολη μέρα πέρασε...
Το δρόμο έχει πλημμυρίσει η γνώριμη μυρωδιά των μελομακάρονων που μόλις βγήκαν απ' το φούρνο, ανακατωμένη με την υγρασία που επικρατεί στην ατμόσφαιρα. Καθώς περπατά παρατηρεί τα στολισμέαη δέντρα των καταστημάτων που ξεχωρίζουν μέσα από τις βαρυφωρτωμένες βιτρίνες τους. Του φαίνονται όλα τόσο ψεύτικα, άψυχα και ομοιόμορφα, χωρίς κανένα ενδιαφέρον. "Τουλάχιστον το δικό μου έχει κάτι ..." σκέφτεται. Αρχίζει να σιγοτραγουδά το αγαπημένο του μελαγχολικό τραγούδι χωρίς να έχει αντιληφθεί την παρουσία μιας γριούλας, που τώρα τον κοιτά κάπως περίεργα. Κάνει πως χασμουριέται και συνεχίζει το δρόμο του.
Φτάνει στο σπίτι. Χτυπάει ρυθμικά την ξύλινη πόρτα. Στο μεταξύ το γατί έχει ήδη προλάβει να πάρει την κατάλληλη θέση έτσι ώστε με το που θα ανοίξει η πόρτα να προλάβει να χωθεί μέσα. Πάει και κάθεται δίπλα στο έλατο. Είναι μεγάλο και πραγματικό, φορτωμένο με εκατοντάδες μικρά, αστραφτερά μπιχλιμπιδάκια. Δίπλα στη γλάστρα του, περιμετρικά βρίσκονται πολλές πολύχρωμες σακούλες και κουτάκια. "Καταναλωτισμός", σκέφτεται... ή μήπως αγάπη; Επικεντρώνει την προσοχή του στα λαμπάκια φούσκες του δέντρου που ο ίδιος έχει διαλέξει Του αρέσει να τα ρυθμίζει έτσι ώστε να αναβοσβήνουν αργά - αργά. Προσπαθεί να κρατήσει την εικόνα που έχουν λίγο πριν σβήσουν. Μικρές μαγικές φλογίτσες εδώ κι εκεί. Σκοτάδι για λίγο... Το μόνο που φωτίζει για αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα το δωμάτιο είναι τα δύο κεράκια που βρίσκονται μπροστά από τη φάτνη και φωτίζουν με ένα απόκοσμο φως τις μορφές του Ιωσήφ και της Παναγίας.
Και τότε θυμήθηκε ότι κάπου, κάποτε, κάπως ένας Θεός γεννήθηκε...

26/10/08

Το Τέλος της "ξεμπλόγκαρε" εποχής. Αρχή της "μετά-ξεμπλόγκαρε" (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!)


Δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά αφορμή για να φτιαχτεί αυτό το blog ήταν ο διαγωνισμός "ξεμπλόγκαρε", ένας διαγωνισμός μαθητικών ιστολογίων...
Δυστυχώς δεν κατάφερα να διακριθώ στην κατηγορία του Λυκείου (τουλάχιστον ήμουν στη λίστα με τα "αξιόλογα blogs"), αλλά αυτό δεν με πολυ ενόχλησε. Αυτό που με εκνεύρισε είναι το γεγονός ότι τελικά βραβεύτηκε ένα ιστολόγιο (το http://xouakina.blogspot.com/) που κατά γενική ομολογία δεν τηρούσε βασικούς όρους του διαγωνισμού, με σημαντικότερο όλων το ότι συνέχισε να ενημερώνεται με διάφορα άρθρα, ενώ ο διαγωνισμός είχε λήξει και τα ιστολόγια αξιολογόντουσαν από την κριτική επιτροπή. Ήταν τόσο οφθαλμοφανές ότι αυτό το blog δεν τηρούσε τους όρους που αρχικά απόρησα. Βρήκα όμως 5-6 παιδιά από άλλα Blogs που και αυτά είχαν καταλάβει την αδικία και ξεκινήσαμε να διαμαρτυρόμαστε. Στείλαμε mails, τηλεφωνήσαμε, ήρθαμε σε προσωπική επαφή με τους υπεύθυνους (την κα.Παλούκου και τον κ. Ασημακόπουλο), αλλά μάταια. Τίποτα δεν άλλαξε...
Να μην τα πολυλογώ, τελικά μας είπαν ότι θα γίνει επαναξιολόγηση. Δεν εξηγήται το πόσο χαρήκαμε. Πιστεύσαμε ότι "νικήσαμε", ότι δικαιωθήκαμε, αλλά δυστυχώς δεν ήταν έτσι ακριβώς... Ξαφνικά (και ενώ στην ιστοσελίδα του διαγωνισμού δεν έγραφε τίποτα) έγινε η τελετή βράβευσης στα κρυφά και σε κλειστό οικογενειακό κύκλο. Γιατί άραγε;;;
Στείλαμε μαιλ ξανά και ξανά αλλά τίποτα. Δεν μπαίνουν καν στον κόπο να μας απαντήσουν.
Δυστυχώς κανείς δε μας υπολογίζει.

Τέλος πάντων...
Ξεκρεμάμε το πανάρχαιο ποστ του καλοκαιριού και ξεκινάμε απ' την αρχή.
Άλλωστε αυτό το blog δε γράφτηκε για το ξεμπλόγκαρε, γράφτηκε για μενα, τον Sleepthief, και πάντα θα βρίσκω λίγο χρόνο ανάμεσα στα δύσκολα μαθήματα, στο φροντηστήριο, στο τσέλλο και στα γερμανικα για να γράφω και να ξεχνιέμαι...
Ακόμη και μετά τα μεσάνυχτα, όταν όλοι θα κοιμούνται...


Ξεκινάμε λοιπόν όπως παλιά!



23/6/08

Νεο Πολιτιστικό Κέντρο Μοσχάτου

Το νέο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Μοσχάτου χτίζεται στον οικισμό "Προσφυγικά" σε ένα οικόπεδο 720 τ.μ, δίπλα στο πάρκο Γεννηματά. Το Πολιτιστικό Κέντρο θα έχει:

  • χώρο θεάτρου
  • αίθουσες πολλαπλών χρήσεων
  • γραφειακούς και βοηθητικούς χώρους
Αναμένεται να φιλοξενήσει πλήθος εκδηλώσεων όπως:
  • κινηματογραφικές και θεατρικές παραστάσεις
  • διαλέξεις
  • κοντσέρτα
  • εκθέσεις βιβλίου, γλυπτικής, φωτογραφίας, ζωγραφικής
Είναι σίγουρο ότι το νέο Πολιτιστικό κέντρο θα εξυπηρετήσει όχι μόνο τους κατοίκους των "Προσφυγικών", αλλά όλους τους δημότες του Μοσχάτου και των γύρω περιοχών



Το νέο Πολιτιστικό Κέντρο φτίαχνεται....

Εργασία στην Τεχνολογία: "Μακέτα ενός υδροηλεκτρικού φράγματος



Με την μακέτα που έφτιαξα προσπάθησα να δώσω την εικόνα ενός υδροηλεκτρικού σταθμού. Ας δούμε πώς την κατασκεύασα. Το πρώτο που έκανα ήταν να ζητήσω από τον μαραγκό ένα χοντρό νοβοπάν. Μετά άρχισα την κατασκευή του φράγματος. Πήρα καλλιτεχνικό γύψο, μια λεκάνη κι ένα μπολ με ‘κύματα’. Έβαλα το μπολ μες τη λεκάνη και έριξα το μίγμα του γύψου και του νερού. Σε λίγο το φράγμα ήταν έτοιμο. Ύστερα σκέφτηκα πως πρέπει να φτιάξω το σχέδιο της μακέτας. Οπότε πήρα μια κιμωλία και σχεδίασα πάνω στο μαύρο νοβοπάν όλα τα πράγματα που θα φτιάξω. Αφού το έκανα κι αυτό πήρα εφημερίδες, τις τσαλάκωσα και τις κόλλησα μα σελοτέιπ πάνω στη βάση . Έτσι έφτιαξα τον σκελετό. Για την κάλυψη του σκελετού έκανα το εξής : πήρα μια εφημερίδα, την δίπλωσα στη μέση κι έκοψα λουρίδες χαρτί πλάτους 2,5-5εκάτοστών ως τη μέση. Μετά χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο πινέλο μπογιάτισα με ατλακόλ (μια άσπρη, πολύ γερή κόλλα) όλο τον σκελετό της μακέτας εκτός από ένα τετράγωνο στην άκρη. Πάνω από την κόλλα έστρωσα τις λουρίδες της εφημερίδας και έβγαλα το έργο μου έξω να στεγνώσει. Αυτό έγινε 2 φορές . Για να φτιάξω το χωριό πήρα ένα χοντρό χαρτί και το ακούμπησα ως βάση. Το κόλλησα καλά και πάνω του σχεδίασα τα σπίτια. Αυτά έγιναν από σκληρό χαρτί που το δίπλωσα 4 φορές (και κάτι, για να διπλωθεί καλύτερα). Μετά έκανα τρύπες για την πόρτα και τα παράθυρα. Οι σκεπές των σπιτιών είναι από πηλό που στεγνώνει στο χέρι. Αφού τις κόλλησα στα σπίτια, με μια οδοντογλυφίδα τους έκανα σχέδια σαν κεραμίδια. Μετά απ’ αυτό το βήμα άρχισε το στόλισμα –που ομολογώ πως ήταν πολύ ευχάριστο - .Κάλυψα όλο το έργο με ατλακόλ και μετά άρχισα να το ψεκάζω με διάφορα μπαχαρικά ,σκόνες και υλικά επίστρωσης μακέτας. Μικρά προβλήματα αντιμετώπισα με τα λαμπάκια (πως θα περάσουν από το χωριό) και με το μετασχηματιστή που τελικά τον έφτιαξα από καλάι αλλά αργά το βράδυ(στις 4:00) τελείωσα. Το πρωί αγόρασα το μπλε κερί σκόνη, το έβρασα και το έχυσα. Έτσι και η λίμνη ήταν έτοιμη.

22/6/08

ΜΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ ΜΟΣΧΑΤΟ



Ήταν Παρασκευή 13 Ιουνίου και πηγαίνοντας σε ένα γηπεδάκι να παίξω, είδα τα παρακάτω λόγια γραμμένα σε ένα χαρτόνι:

9-5-08

ώρα 8

Άφρεν 9 χρονών

να τον θυμάστε

Ήταν ένα μνημείο αποτελούμενο από λίγα ψεύτικα λουλούδια και ένα χαρτόνι Ύστερα είδα και κάτι άλλο,τα εξής λόγια γραμμένα σε ένα μεγάλο μπλε πανό με άσπρα γράμματα :

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙ ΦΙΛΟΙ

ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Στο απέναντι πεζοδρόμιο ήταν μερικά λουλούδια και πάνω σε μια κολόνα ήταν ένα χαρτί που έλεγε το πότε γινόταν η κηδεία ,που κ.τ.λ.. Μόλις πήγα σπίτι μου η μητέρα μου, μου είπε ότι το ήξερε. Μου είπε πως ένα παιδί 19 χρονών , ο Δημήτριος Λαγκαδάς γύρναγε από το σπίτι του παππού και της γιαγιάς, στο δικό του για να δειπνήσει και εκεί που έτρεχε με το μηχανάκι του είδε ένα τσιγγανάκι να πετάγεται στον δρόμο χωρίς να προσέχει(ο Άφρεν), κι έτσι το παιδί με το μηχανάκι παρέσυρε το άλλο παιδί στην ρόδα του και η τραγωδία δεν άργησε να γίνει… Δεν έφτανε μόνο αυτό. Ο Δημήτρης έχασε την ισορροπία του κι έτσι έπεσε από το μηχανάκι και σκωτώθηκε. Ο Άφρεν νοσηλεύτηκε στο κρατικό νοσοκομείο Νίκαιας αλλά οι γιατροί δεν μπόρεσαν να το σώσουν κι έτσι πέθανε.


Προσωπικά συνάντησα τον άτυχο πατέρα του εκλιπόντος..
"Ήταν η άσχημη στιγμή... Έρχονται συχνά φίλοι του από τη σχολή, φοιτητές. Να προσέχεις και εσύ και όλα τα παιδιά. Ήταν κρίμα..."

ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ...

Μοσχάτο (Προσφυγικά) video


Αυτό το πολύ ενδιαφέρον βίντεο αναφέρεται στο Δήμο του Μοσχάτου και ιδιαίτερα στον οικισμό "Προσφυγικά", την πιο υποβαθμισμένη περιοχή του Μοσχάτου. Στην αρχή αναφέρεται στην ιστορία του Μοσχάτου, στη θέση του και εξηγεί το τοπωνύμιο "Μοσχάτο" (από τα σταφύλια μοσχάτα). Για την ανασυγκρότηση του οικισμού "Προσφυγικά" ο δήμος Μοσχάτου ακολουθεί ένα στρατηγικό σχεδιασμό ο οποίος (σύμφωνα με τον Δήμαρχο Ταξιάρχη Παπαντώνη) αποτελείται από 3 μέρη:

  1. Την Ενίσχυση της Απασχόλησης και της Επιχειρηματικότητας
  2. Την Υλοποίηση προγράμματος έργων αναβάθμισης και βελτίωσης το Περιβάλλοντος και δράσεων στο χώρο του Πολιτισμού
  3. Ανάπτυξη δικτύου κοινωνικών υπηρεσιών
Επίσης ενημερωνόμαστε για την πρόνοια του δήμου προς τα παιδιά με ειδικές ανάγκες καθώς και για τη δημιουργία του νέου Πολιτιστικού κέντρου στο Μοσχάτο.

Ψηφιακή Ελλάδα

Ζούμε στην εποχή της πληροφόρησης. Στην εποχή της αναζήτησης και της εύκολης πρόσβασης στη γνώση. Εμείς, η γενιά του 21ου αιώνα ζούμε σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία αναπτύσσεται συνεχώς, αλλάζοντας τη ζωή μας συνήθως προς το καλύτερο. Παντού γύρω μας βλέπουμε έντονη την παρουσία της, ζούμε σε μια Ψηφιακή Ελλάδα. Αυτό το διαπιστώνουμε κάθε φορά που χρησιμοποιούμε το κινητό μας, ακούμε μουσική από το mp3 player μας, συνδεόμαστε στο διαδίκτυο, ελέγχουμε το ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο...
Η Τεχνολογία έχει αλλάξει ριζικά τις ζωές μας. Όταν γεννηθήκαμε ο ηλεκτρονικός υπολογιστής ήταν μηχάνημα ακριβό και σπάνιο. Πλέον το συναντούμε παντού γύρω μας. Τώρα η εγκυκλοπαίδεια φαίνεται ξεπερασμένη και δύσχρηστη, αφού με ένα κλικ έχουμε πρόσβαση σε χιλιάδες πηγές γνώσης και πληροφοριών. Αντί να παίρνουμε τηλέφωνο για να πληροφορηθούμε σχετικά με κάποια μουσική παράσταση ή κάποιο έργο στο σινεμά μπορούμε απλά και γρήγορα να τα αναζητήσουμε στο διαδίκτυο. Βλέπουμε βίντεο, εικόνες, παίζουμε, ή ακόμα κάνουμε και φίλους μέσω των διαφόρων κοινωνικών δικτύων. Πλέον είναι δυνατό να χειριστείς ακόμη και τις υποθέσεις σου με τις δημόσιες υπηρεσίες και τις τράπεζες μέσα από τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) ή μέσω του προσωπικού υπολογιστή.
Βέβαια, ιδιαίτερα εμείς οι "μικροί" πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι παρ' όλη τη χρησιμότητά του, το διαδίκτυο ελοχεύει πολλούς κινδύνους Άμα είμαστε όμως προσεκτικοί και ακολουθήσουμε της παρακάτω οδηγίες ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο θα μπορούμε να το χρησιμοποιούμε μόνο προς όφελός μας.

  1. Δεν πρέπει ποτέ να δίνουμε στοιχεία όπως το όνομά μας, το τηλέφωνό μας, τη διεύθυνσή μας, το σχολείο μας ή οτιδήποτε άλλο που θα βοηθούσε κάποιον να μας βρει ή/και να επικοινωνήσει μαζί μας. Καλό είνα να θυμόμαστε πάντα ότι οι άνθρωποι στο διαδίκτυο μπορεί να μην είναι αυτοί που σας λένε.
  2. Να θυμόμαστε πάντα πως μπορεί να αισθάνόμαστε «αόρατοι» όταν βρισκόμαστε στο διαδίκτυο, όμως ουσιαστικά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει οπότε ας είμαστε προσεκτικοί και ας μήν κάνουμε ενέργεις για τις οποίες μπορεί να μετανοιώσουμε αργότερα και για το οποίο μπορεί να υποστούμε συνέπειες.
  3. Το να συναντάς κάποιον που γνωρίσες από το internet, χωρίς την άδεια των γονιών σου είναι επικίνδυνο.
  4. Αν δούμε στο internet κάτι που μας κάνει να αισθάνόμαστε άβολα ας φύγουμε αμέσως από αυτή την ιστοσελίδα. Αν λάβουμε κάποιο μήνυμα που φαίνεται εχθρικό, δεν απαντάμε. Και στις δύο περιπτώσεις να θυμόμαστε ότι δεν φταίμε εμείς για αυτό , αλλά θα πρέπει να ενημερώσουμε τους γονείς για αυτό που έγινε.
  5. Καλό θα ήταν να γίνει μια γόνιμη συζήτηση με τους γονείς μας για το τι θα μας άρεσε αλλά και το τι θα πρέπει να βλέπουμε στο internet κατά την γνώμη τους. Να ακολουθήσουμε τις συμβουλές τους για σωστή χρήση των υπολογιστών και να μην παραβούμε αυτά που έχετε συμφωνήσει να κάνουμε.
(Για παρόμοιες συμβουλές δείτε εδώ)

21/6/08

Τμήμα του Ηριδανού εντοπιστήκε στην πλατεία Μοναστηρακίου


Από την αρχαιότητα ακόμη προσπαθούν οι άνθρωποι να σκεπάσουν τον Ηριδανό. Ενα κομμάτι του «ανυπότακτου» ποταμού εντοπίζεται, τώρα, στο κεντρικότερο σημείο της πλατείας Μοναστηρακίου. Το έφεραν στο φως τα έργα για τη διαμόρφωση της πλατείας ( η παράδοση της οποίας λογω αυτού του ευρύματος έχει καθυστερύσει ήδη 5 μήνες) και οι προβληματισμοί για την τύχη του είναι πολλοί.

Η πηγή του Ηριδανού ποταμού είναι οι νότιες υπώρειες του Λυκαβηττού. Ηδη ο Στράβων, ο αρχαίος γεωγράφος, σημείωνε πως επί των ημερών του ο Ηριδανός δεν είχε πλέον πόσιμο νερό, ούτε καν καθαρό.

Το ρέμα του Ηριδανού έμπαινε στον περίβολο των τειχών από τη σημερινή πλατεία Συντάγματος, όπου και έχει εντοπιστεί κατά τις ανασκαφές της Γ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Αθηνών, για τα έργα του Μετρό. Από εκείνο το σημείο και μέχρι τον Κεραμεικό, όπου πια το ποτάμι είναι ορατό, ήταν σκεπασμένο κατά την αρχαιότητα στο μεγαλύτερο μήκος του.

Σήμερα ο Ηριδανός είναι εξαφανισμένος, εκτός από το μικρό τμήμα στον Κεραμεικό, το οποίο, ανάλογα με τις εργασίες που γίνονται στην περιοχή, νεκρώνει και ξαναζωντανεύει. Δεν είναι μακρινός ο καιρός που το νερό χανόταν από τον παντορροϊκό αγωγό κοντά στην Αρχαία Αγορά λόγω των ανασκαφών της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών.

Το πρόβλημα λύθηκε και ο Ηριδανός, που έχει τη δική του βιοποικιλότητα, επανήλθε. Ωστόσο σήμερα εμφανίζονται και πάλι προβλήματα κανονικής ροής, διότι σταμάτησε η διέλευση των υδάτων μέσα από το τμήμα που εντοπίστηκε στην πλατεία Μοναστηρακίου.

Στο σημείο εκείνο, ο Ηριδανός είναι καλυμμένος, δηλαδή η κοίτη του έχει εγκιβωτιστεί, όπως και στο παρακείμενο τμήμα του, μέσα στον σταθμό του Μετρό στο Μοναστηράκι.

Η Αρχαιολογική Υπηρεσία προβληματίζεται για το ποιο θα είναι το μέλλον του σημαντικού αυτού ευρήματος. Ήδη, έχουν γίνει ανασκαφές στα ανώτερα στρώματα, που έδωσαν ευρήματα της βυζαντινής εποχής, σχετιζόμενα με τη γειτονική Παντάνασσα.

Οι ανασκαφικές εργασίες έχουν σταματήσει στον Ηριδανό και οι ειδικοί καλούνται να εκφέρουν γνώμη πριν το θέμα εισαχθεί στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.

Το όφελος του αρχαίου θα ήταν να συντηρηθεί και να αναδειχθεί επιτόπου, καλυμμένο πιθανώς με ειδικό γυάλινο στέγαστρο - αλλιώς θα καταντήσει σκουπιδότοπος-. Μια τέτοια λύση θα επέτρεπε και την επαναδιοχέτευση των υδάτων μέσα από το ποτάμι, ώστε να καταλήγουν ομαλά στον Κεραμεικό και να μη χρειάζεται διαρκής άντληση στην πλατεία Μοναστηρακίου.


Πηγή : Εφημερίδα Έθνος'

Τσέλλο


Από όταν ήμουν 6 χρονών ξεκίνησα να παίζω ένα ιδιαίτερο και πολύ όμορφο μουσικό όργανο, το βιολοντσέλο, ή αλλιώς απλά τσέλο. Αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια απ' όταν πρωτάρχισα τα μαθήματα στο Δημοτικό Ωδείο του Μοσχάτου, δεν έχω μετανοιώσει για την επιλογή μου. Το τσέλο ανήκει στα έγχορδα όργανα (έχει 4 χορδές) και για να βγάλεις ήχο χρησιμοποιείς μια ξύλινη ράβδο που ενώνεται με πολλές τρίχες αλόγου, το δοξάρι. Πρωτοεμφανίστηκε τον 16ο αιώνα στην Ευρώπη και αρχικά ονομαζόταν βιολοντσίνο. Είναι σχεδόν διπλάσιο από τη βιόλα και χρησιμοποιήθηκε πολύ από τον Beethoven και τον Wagner. Το επέλεξα γιατί μου φάνηκε κάτι το διαφορετικό ( σε αντίθεση με το βιολί που είναι πολύ γνωστό) και συνάμα μελωδικό. Ο ήχος του τσέλου δεν είναι ούτε πολύ ψηλός ούτε πολύ χαμηλός. Θυμάμαι ότι μια φορά ο δάσκαλός μου μου είχε πει ότι ο ήχος του τσέλου βρίσκεται τόσο κοντά στην ανθρώπινη φωνή όσο κανένα άλλο όργανο. Ίσως για αυτό να μου άρεσε...
Οι δύο πιο γνωστοί βιολοντσελίστας είναι ο Mstislav Rostropovich από το Αζερμπαϊτζάν ( που δυστυχώς πέθανε πρόσφατα) και ο Κινέζος Yo Yo Ma που πλέον θεωρείται ο κορυφαίος βιολοντσελίστας
Τώρα που τα γράφω αυτά θυμάμαι αστείες στιγμές όπου φορτωμένος το τσέλο στον ώμο διέσχιζα τον Πειραιά και ο κόσμος στον δρόμο νόμιζε ότι κουβαλάω κιθάρα (δεν λέω όταν είναι στην θήκη του είναι εύκολο να μπερδευτείς) ή οι φίλοι μου με ρώταγαν ανόητες (για μένα) ερωτήσεις του τύπου: Πώς το κουβαλάς; Δεν είναι βαρύ; Πώς θυμάσαι που πρέπει να βάλεις τα δάχτυλά σου για να πετύχεις τη σωστή νότα; Πραγματικά οι τρίχες στο δοξάρι είναι από άλογο; Πώς το κουρδίζεις; και άλλα πολλά...

Α! Και για να διαπιστώσετε και εσείς αυτό που έλεγα σχετικά με την ανθρώπινη φωνή και το τσέλο δείτε αυτό το βίντεο. Ποια είναι η φωνή και ποιο το τσέλο ;;;


Η οδός Αθηνάς θα γίνει πεζόδρομος

Συνάντηση με τον πρόεδρο της Εταιρείας Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας κ. Κυριάκο Γριβέα, φορείς και συλλόγους του ιστορικού κέντρου, στο Δημαρχιακό Μέγαρο της πλατείας Κοτζιά, είχε σήμερα ο Δήμαρχος Αθηναίων, κ. Κακλαμάνης, με τους οποίους συζήτησε το θέμα της πεζοδρόμησης της οδού Αθηνάς, ενόψει και της παράδοσης, τον Σεπτέμβριο της πλατείας Μοναστηρακίου:

«Με την πεζοδρόμηση της οδού Αθηνάς και τη βελτίωση χώρων γύρω από την πλατεία Μοναστηρακίου, το ιστορικό κέντρο της πόλης θα αποκτήσει μια τελείως διαφορετική μορφή», τόνισε ο Δήμαρχος Αθηναίων . Με την πρόταση αυτή συμφώνησαν εκπρόσωποι διάφορων φορέων και συλλόγων που πήραν μέρος στη σύσκεψη, οι οποίοι κατέθεσαν παρατηρήσεις που θα συζητηθούν σε επόμενες συναντήσεις.

Μακάρι το κέντρο της Αθήνας σιγά-σιγά να διαμορφωθεί όπως σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, με πολλούς πεζόδρομους πάρκα και πλατείες. Ας ευχηθούμε αυτό να είναι μόνο η αρχή...

Γρήγορο δορυφορικό internet στη Γαύδο


Η ακριτική Γαύδος, το νοτιότερο νησί της Ελλάδος, με τους ελάχιστους κατοίκους, αποκτά Ιντερνετ και μάλιστα υψηλών ταχυτήτων, με τη βοήθεια τηλεπικοινωνιακού δορυφόρου. Στις 7 Ιουνίου ο υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών κ. Κωστής Χατζηδάκης εγκαινίασε την παροχή Δορυφορικού Ιντερνετ, που είναι μια προσφορά του υπουργείου και του ελληνικού τηλεπικοινωνιακού δορυφόρου Hellas Sat.

Πρόκειται για τη συνέχεια μιας σειράς πιλοτικών δράσεων, όπως είναι η εγκατάσταση Δορυφορικού Ιντερνετ στον πυρόπληκτο Δήμο Ανδανίας Μεσσηνίας σε συνεργασία με τον Hellas Sat και η παροχή adsl πρόσβασης στο νησί του Άι Στράτη σε συνεργασία με τον ΟΤΕ, που εντάσσονται στην ευρύτερη στρατηγική του υπουργείου για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες και στόχος της είναι η προώθηση της ευρυζωνικότητας σε όλη την Ελλάδα και η παρουσίαση των νέων τεχνολογιών.

Στο στρατηγικό σχέδιο του υπουργείου για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες περιλαμβάνονται δράσεις, οι οποίες θα οδηγήσουν στη δημιουργία 5.000 σημείων ασύρματης πρόσβασης στο Ιντερνετ (wi-fi), καθώς και το πρόγραμμα «Δόρυ», που προβλέπει την παροχή Δορυφορικού Ιντερνετ Υψηλής Ταχύτητας σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας.

Πηγή :Καθημερινή

19/6/08

To iphone έρχεται στην Ελλάδα !!!





Οι φήμες που ακούστηκαν ήταν πολλές. Η προσμονή από τον κόσμο στην Ελλάδα ακόμη περισσότερη.Έπειτα από ένα χρόνο κυκλοφορίας στην Αμερική Η ελληνική Vodafone αποκάλυψε μέσα από την ιστοσελίδα της την τιμή του αναμενόμενου κινητού της Apple. Στα €499 κοστολογείται η έκδοση των 8GB και στα €569 η αντίστοιχη των 16GB.

Το δίκτυο της Vodafone αναμένεται να έχει αρκετή δουλειά από τη στιγμή που θα δοθεί στην κυκλοφορία η 3G έκδοση του iPhone, καθώς το ενδιαφέρον του ελληνικού κοινού φαίνεται πως είναι στα ύψη. Η εταιρία αποκάλυψε μέσα από τον ειδικό τομέα του επίσημου site της, πως οι τιμές για τις δύο εκδόσεις θα είναι €499 (8GB) και €569 (16GB).

Οι εν λόγω τιμές αφορούν την αγορά της συσκευής χωρίς σύνδεση και το ευτύχημα είναι πως έχουμε πλήρη ταύτιση με αρκετές χώρες του εξωτερικού. Όπως δηλώνει η εταιρία, θα υπάρχει δυνατότητα απόκτησης του iPhone 3G σε σημαντικά χαμηλότερη τιμή με μια νέα σύνδεση, ανανέωση συμβολαίου ή μετατροπή του καρτοκινητού Vodafone σε σύνδεση και σε συνδυασμό με ειδικά προγράμματα που θα ανακοινωθούν σύντομα.

Οι επίσημες αυτές πληροφορίες δε φαίνεται πως θα αργήσουν ιδιαίτερα, ενώ πρώτες πληροφορίες που διαρρέουν μιλούν για διάθεση της συσκευής στη χώρα μας μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου.

Τελικά γιατί όμως τέτοιος σάλος με αυτό το κινητό της apple ; Για όσους θέλουν ένα κινητό απλά για να κάνουν τη δουλειά τους το iphone δεν τους λέει τίποτα (άλλωστε προς το παρόν είναι αρκετά ακριβό), όσοι όμως ακουν μουσική στο ipod και έχουν τρέλα με τα gadgets το iphone είναι αναμφίβολα ένα "must have" αντικείμενο. Η οθόνη αφής και οι δεκάδες εφαρμογές του iphone έχουν τρελάνει εκατομμύρια χρήστες και το έχουν καθιερώσει ως το καλλιτεχνικό επίτευγμα της χρονιάς. Όμως και το iphone είναι κινητό άρα έχει ακτινοβολία, και αρκετή μάλιστα (0,97) για αυτό προσοχή. Επειδή είναι και συσκευή αναπαραγωγής μουσικής και κάμερα (πράγμα που σημαίνει ότι θα χρησιμοποιείται πολύ από τους χρήστες του) πρέπει η χρήση του να γίνεται με μέτρο. Κατά τη γνώμη μου μια καλή εναλλακτική λύση είναι ( και μάλλον αυτό θα κάνω και γω) να αγόραζαμε το ipod touch (που έχει ακριβώς τις ίδιες λειτουργίες με το iphone εκτός από τηλέφωνο και κάμερα και είναι και 200 ευρώ πιο φτηνό) και να χρησιμοποιούσαμε ένα απλό κινητό μόνο για να κάνουμε τη δουλειά μας. Και προστατεύουμε την υγεία μας και χρησιμοποιούμε τις ίδιες εφαρμογές με ένα iphone. Καλό ακούγεται...

Πηγή : Cosmo.gr